2020-01-21

Zekë S. Sinanaj (1957 - )

                          Fotografia e Nifka Dhimshem Dhe Nassi                                

Zekë S. Sinanaj u lind më 2 korrik 1957 në fshatin Isniq të Deçanit. Ka mbaruar studimet bazike të juridikut, në Universitetin e Prishtinës.

Nga viti 1984 ka punuar si gazetar në Radio Televizionin e Prishtinës (RTP), deri në korrik të vitit 1990 kur ai dhe kolegët e tij u larguan dhunshëm nga regjimi serb. Gjatë 90-tave ka shkruar për gazetat: ‘’Bujku’’, ‘’Gazeta Shqiptare’’, ‘’Kombi’’ dhe ‘’Dielli’’. Reporter për Radio Zagrebin, në emisionin informativ në gjuhën shqipe, ku poashtu gjatë kësaj kohe ka qenë ndër drejtuesit e Qendrës për Informim të Kosovës – QIK, në Deçan. Për shkak të veprimtarisë së tij, disa herë është arrestuar dhe maltretuar nga forcat e regjimit të atëhershëm.

Gjatë luftës së fundit në Kosovë, ka raportuar për zonën e Dukagjinit në mediume të ndryshme, si reporter i rregullt në Radio Televizionin Shqiptar - Programi Satelitor. Ka bashkëpunuar edhe me Radio Deutsche Welle, Radio Zëri i Amerikës, Radio Free Europa dhe me agjencione të ndryshme për mbrojtjen e lirive dhe të drejtave të njeriut.

Me raportimet dhe xhirimet e tij ka arritur ta sensibilizojë opinionin vendor e ndërkombëtar rreth dhunës dhe masakrave që ushtronte pushteti serb i kohës. Në veçanti, raportimet për masakrën e 25 Majit 1998 dhe 1 Prillit 1999, të dyja në fshatin Lybeniq, ku u masakruan rreth 100 persona. Pastaj masakrën e Belegut, atë të Mejës si dhe zhvillimet luftarake që bëheshin në mes të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) dhe forcave serbe. Ka qenë pjesëmarrës pothuaj i të gjitha zhvillimeve dhe ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë luftës në Dukagjin.

Pas luftës ka vazhduar punën si gazetar/redaktor në Radio Televizionin e Kosovës (RTK). Fillimisht ishte i angazhuar në edicionin e lajmeve, ndërkohë ka udhëhequr emisionet informative-politike: ‘’Intervista e Javës’’ dhe ‘’Pro et Contra’’.

Me shpërthimin e luftës në Luginë të Preshevës është angazhuar si reporter në luftimet e drejtpërdrejta në mes të UÇPMB-s dhe forcave serbe. Njëherit ka përcjell edhe bisedimet e palës shqiptare dhe serbe për arritjen e marrëveshjes në Konqul dhe Lluçan të Preshevës.

Ka realizuar rreth 20 filma dokumentarë për personalitete dhe ngjarje historike të periudhave të ndryshme. Po ashtu ka realizuar shumë emisione-reportazhe nëpër treva të ndryshme shqiptare dhe me gjerë. Janë të njohura emisionet të realizuara në Plavë e Guci, Tuz-Malësi e Mbishkodrës, Rozhaj, Zarë të Kroacisë, Maqedoni dhe Shqipëri.

Kohëve të fundit është angazhuar në realizimin e dy librave, njëri prej tyre një libër voluminoz "Kujtime nga Lufta".

Shoqata për Kthimin e Shqiptarëve i dërgon letër Hashim Thaçit, propozon formimin e Këshillit kundër shpërnguljes së qytetarëve

Rezultate imazhesh për jahja lluka

Në foto:Akademik Prof.Jahja Lluka


Kryetari i Shoqatës për Kthimin e Shqiptarëve,Akademik Prof. Jahja Lluka përmes një letre, iu ka drejtuar Presidentit të Kosovës  Hashim Thaçi me një propozim për krijimin e Këshillit Kombëtar Kundër Shpërnguljes.

Kjo shoqatë e cila ka një përvojë pune 39-vjeçare ka një plan konkret kundër ikjes së njerëzve nga Republika e Kosovës.


Në një prononcimpër medie ,Akademik Prof.Jahja  Lluka tha se duhet të krijohet ky Këshill, ku pjesëmarrës do të ishte edhe shoqëria civile, pasi ikja e njerëzve është alarmuese.

“Ne plan konkret kemi, mirëpo plani konkret duhet të bëhet nga Presidenti, meqenëse ai duhet me kriju këtë Këshill, ku duhet të marrë pjesë edhe shoqëria civile, pasi që ikja e njerëzve është alarmuese. Ky hap duhet të merret nga institucionet përmes projekteve të veçanta, për të qëndruar rinia në Kosovë”, tha  Jahja Lluka .
Në propozimin e dërguar presidentit  Hashim Thaçi, përveç shoqërisë civile, thuhet se pjesëmarrës duhet të jenë edhe ministritë e ndryshme, si ajo e Diasporës dhe e Integrimeve Evropiane.

“Krijimi apo ri-formatizimi i Qeverisë, nuk mund ta pengoj largimin e njerëzve, as ministria e Diasporës s’mund të merret me këtë çështje por duhet që ministritë, shoqëria civile ta bëj këtë, e po ashtu edhe Presidenti duhet ta kryej punën e vet si person unifikues”, u shpreh Akademik Prof.Jahja Lluka.

Ai tha se letrën e kanë dorëzuar gjatë ditës së sotme te Presidenti, por janë të gatshëm edhe të takohen me të nëse Thaçi e sheh këtë të nevojshme.

LOJA ME LIBRA DHE FATI I ZVARRANIKUT ARRHIM SADIKU ....





     Në luftë vdesin heronjt në liri marrin pension spijunat.Ata vjedhin betejat!(Zef Përgega,shkrimtar)

Fotografia e Flori Bruqi

Imazhi mund të përmbajë: tekstImazhi mund të përmbajë: tekst

Rrahimi e “ndërron gëzofin ka të fryen era”.

Të burgosurit politikë thonë : “qendrimi i tij në burgjet serbe ka demtuar shumë çështjën kombëtare’’!
Rrahimi e “ndërron gëzofin ka të fryen era”.Për një gjë të tillë ka shkruar edhe shkrimtari Fahredin Tafallari në një shkrim të tij në internet....Poezitë dhe librat e Rrahim Sadikut nuk kanë ndonjë vlerë letrare.Këtë më së miri e dëshmon edhe një shkrim i botuar në të përmuajshmen kulturorore letrare dhe artistike të Prishtinës “Kalendrai letrar”, numër 11/ 30 qershor 2009 me titull “harroje dashurinë Arrhim!” të autorit shqiptar nga Prishtina,Prof.Dr.Agim Vinca .… Rrahim Sadiku mund të vetëlëpihet më poezitë e tij…Librat e tij para disa viteve janë kallë në turrë e druve...si dhe ky zvarranik interneti vetëlëpihet me librat e tij.Për të njajtin ka shkruar edhe shkrimtari i mirënjohur Bardh Frangu.

(Nga web faqja :DERVINA COM , FRIDAY, FEBRUARY 15, 2008)

****

Kritikën letrare të shkrimtarit Bardh Frangu ,me titull "Loja me libra", nuk e kam shkruar unë.

Lexoni dhe binduni kush është zvarraniku dhe shkarravitësi Rrahim Sadiku.

Shkruan: Bardh Frangu,shkrimtar nga Ferizaji/Kosovë : "LOJA ME LIBRA"

Viteve të fundit librat botohen pa vlerë dhe pa kriter. Ato tashmë kanë prishur kuptimin e mitit që kishin dhe janë bërë si albumet e fotografive personale. Në këtë krizë të thellë vlerash kemi arritur stadin, kur si shqiptarë - o jemi këngëtarë, o shkrimtarë! Libri që rastësisht më ra në dorë, nuk do të ishte objekt i këtij shkrimi sikur të ishte ndonjë botim privat i autorit, sepse secili ka të drejtë ta përdorë letrën sipas nevojës. Libri është botuar në kuadër të botuesit “Zgjimi”, në Ferizaj, botim ky që vepron që nga vitet 70 në kuadër të klubit letrar të qytetit “De Rada” dhe që në një mënyrë ishte krah i mirë i shtëpisë botuese “Rilindja”, ku konkurrenca për botim ishte tepër e madhe. Në kuadër të këtij botuesi janë botuar dhjetëra libra me vlerë, kryesisht të autorëve ferizajas. Pas lufte ky botues nisi të keqpërdoret në mënyrën më bizare. Në kuadër të tij nisën të botohen libra pa vlerë dhe pa kriter.
Libri i fundit që doli në kuadër të këtij botimi është ai i poeteshës së re, Afërdita Shabani, me titull shumë prozaik “Kur dielli perëndon errësira ofrohet”. Nuk është se ky libër duhet të merret si mostër për të dëshmuar mungesën e kriterit të këtij botimi, por është tipik për faktin se vetëm në më pak se një faqe tekst, përkatësisht në hyrje të librit, gjejmë jo më pak se 28 gabime gjuhësore, pa përfshirë këtu gabimet në përdorimin e shenjave të pikësimit dhe ato sintaksore. Kjo është shumë dhe e pafalshme për njerëzit e një botuesi. Mbase ky fakt do të duhej të bënte një skandal kulturor.
Poetesha e re nuk ka faj për këtë. Ajo ka mundur edhe të mos e njoh drejtshkrimin, mbase edhe në një nivel të tillë. Ajo, si nxënëse e klasës së XII të shkollës së mesme, është mjaftuar me talentin që ka, të cilin edhe e dëshmon në libër. Ajo ka pasur nevojë për ndihmë dhe për përkrahje, por një gjë të tillë nuk e ka gjetur. Përgjegjësinë për këtë e bartë botuesi, përkatësisht redaktori, shkrimtari Rrahim Sadiku, njëherazi përgjegjës për kulturë në komunën e Ferizajt, i cili edhe e ka nënshkruar këtë libër në emër të redaktuarës. Gabime gjuhësore ka me bollëk edhe nëpër poezitë e këtij libri të papërpunuar, por faqja e parë e tij, e cila ka kuptimin e një prologu, vërtet bën shembullin më tipik të lojës me libra tek ne.

Bardh Frangu


"Digjet publikisht libri i Rrahim Sadikut"

-Në sheshin e qytetit të Ferizajt është djegur libri pamflet i Rrahim Sadikut “Një pamje ndryshe”. Librin e ka djegur personazhi kryesor i tij, Vehbi Emini, i akuzuar si bashkëpunëtor i UDB-së, pasi Sadiku kishte pranuar në gjykatë se asgjë nuk ishte e vërtetë nga ajo që kishte shkruar
Nga Bardh Frangu

Gazteta Express,Prishtinë, 29.12.2009 në ora 14:44

Libri “Një pamje ndryshe” i Rrahim Sadikut, të hënën ka marrë një pamje tepër të veçantë. Ka marrë pamje të shkrumbtë. Atë publikisht, para medieve dhe qytetarëve, e ka djegur personazhi kryesor i tij, Vehbi Emini, i akuzuar nga Sadiku si ish bashkëpunëtor i sigurimit serb, përkatësisht UDB-së.
Emini, ish drejtor i shkollës fillore në fshatin Komogllavë, njëherazi bashkëvendës i Rrahim Sadikut, me këtë rast ka thënë:

“Pas katër seancave gjyqësore i padituri Rrahim Sadiku ka pranuar plotësisht se të gjitha apostrofimet e tij në libër që kanë të bëjnë me emrin tim janë shpifje, trillime dhe gënjeshtra. Ai nuk i është përmbajtur marrëveshjes gjyqësore, për çka ka qenë i obliguar, ndaj jam detyruar të ndërmarrë këtë hap”, ka thënë Emini.

Ai si dëshmi për këtë ka sjellë vendimin e Gjykatës Komunale të Ferizajt, me shifër C.nr. 387/08, të datës 07.09.2009.

Emini ka vlerësuar se akti i djegies së librit pamflet është vetëm një akt ngushëllimi për të dhe për familjen e tij të njollosur nga Rrahim Sadiku. Ai është i vendosur që të drejtën e tij ta kërkojë edhe përtej marrëveshjes së arritur me të paditurin në Gjykatën Komunale të Ferizajt.

Marrëveshja gjyqësore e lidhur në Gjykatën Komunale të Ferizajt, ndërmjet Rrahim Sadikut dhe Vehbi Eminit është mbështetur në katër pika. Në pikën e parë thuhet se i padituri Rrahim Sadiku deklaron se të gjitha ato që janë thënë për Vehbi Eminin në librin “Një pamje tjetër” nuk qëndrojnë, nuk janë të vërteta dhe për këtë pendohem dhe kërkoj falje publike.

 Nën pikën dy thuhet se ekzemplarët e këtij libri, autori Sadiku, do t’ia dorëzojë palës së dëmtuar, përfshirë këtu edhe ekzemplarët që janë nëpër biblioteka ose tek lexuesit. Pika e tretë e kësaj marrëveshje gjyqësore parasheh që shpenzimet e procedurës lidhur me këtë çështje t’i bartë i padituri Rrahim Sadiku, i cili ngarkohet me 506 euro.

Pika e katërt parasheh që kjo marrëveshje mund të bëhet publike vetëm pas datës 13 dhjetor 2009, përkatësisht pas përfundimit të zgjedhjeve lokale, ku Rrahim Sadiku ishte kandidat për kryetar të komunës së Ferizajt nga radhët e AAK-së.

Rrahim Sadiku, ish gazetar i “Rilindjes”, aktualisht udhëheqës për kulturë në komunën e Ferizajt, nuk e ka respektuar marrëveshjen gjyqësore. Ai nuk i ka dorëzuar ekzemplarë të librit paditësit të tij, por as nuk ka kërkuar falje publike. Në librin e tij pamflet “Një pamje tjetër”, botuar në maj të vitit të kaluar, Sadiku ka fyer, shpifur e njollosur me emër e mbiemër edhe njerëz të tjerë nga komuna e Ferizajt. Ai për këtë ka keqpërdorur edhe pozitën e zyrtarit për kulturë, duke e botuar librin pamflet në kuadër të redaksisë së “Zgjimit”, organi i klubit letrar “De Rada”, të Ferizajt.

(Ky shkrim  i gazetarit dhe shkrimtarit  Bardh Frangu ,është botuar më dt.29.12.2009  në web faqën http://www.gazetaexpress.com/.../artikujt/lexo/21842/C6/C21/)

2020-01-20

Lejohet për kompaninë gjermane “Lufthansa” që ta hapë korridorin ajror mes Kosovës dhe Serbisë


Rezultate imazhesh për lufthanza


Me ndërmjetësim amerikan, iniciohet kthimi i linjës ajrore Kosovë-Serbi pas 21 vjetësh


Pas 20 vjetësh kontestimesh të ekzistencës së hapësirës ajrore të Kosovës nga Serbia, palët kanë nënshkruar një letër qëllimi për t’i lejuar kompanisë gjermane “Lufthansa” që ta hapë korridorin ajror mes shteteve.

Në Ambasadën amerikane në Berlin, drejtori i Aviacionit Civil, Eset Berisha, ka hedhur nënshkrimin në dokumentin që i jep pëlqim “Lufthansas” që të aplikojë për leje në Kosovë.

Eset Berisha, , ka thënë se kjo nuk është marrëveshje ndërkombëtare dhe, sipas tij, është bërë me inicim të Ambasadës amerikane në Gjermani.

Ai ka treguar se fillimi i linjës ajrore Prishtinë-Beograd mund të bëhet vetëm pas aranzhimeve mes autoriteteve të aviacionit dhe NATO-s në kuadër të mekanizmit për normalizimin e hapësirës ajrore të Ballkanit Perëndimor.

Por, përballë tij, ka qenë një zyrtar i Ministrisë së Zhvillimit Ekonomik të Serbisë, e cila menaxhon hapësirën ekonomike ajrore të Serbisë, që në Kosovë është kompetencë e Ministrisë së Infrastrukturës.

Berisha, ani pse drejtori i një institucioni të pavarur, ka theksuar se në Berlin ka qenë i deleguar i ministrit në detyrë të Infrastrukturës Pal Lekaj.

Ai ka shtuar se letra e pajtimit ndodhet në Ambasadën amerikane dhe sapo t’u dorëzohet palëve, ajo do të publikohet.

Njeriu, i cili u tha se është iniciator për këtë marrëveshje, i dërguari i presidentit të SHBA-së për bisedimet Kosovë -Serbi, Richard Grenell, meritat ia ka atribuuar presidentit amerikan. Donald Trump.

“Presidenti Donald Trump edhe një herë na çoi në një fitore historike. Kosova dhe Serbia sot nënshkruan marrëveshje për fluturimet e para direkte midis Prishtinës dhe Beogradit pas 21 vjetësh. Faleminderit ‘Lufthansa’, NATO, Robert C O’Brien dhe liderët e Kosovës dhe të Serbisë”, shkroi Grenell.

Entuziast është shfaqur presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, i cili e ka mirëpritur nënshkrimin e letrës së synimeve.

Ndërkaq, pasdite ka reaguar edhe kryeministri në detyrë, Ramush Haradinaj, i cili e ka cilësuar hap gjigant këtë që sipas tij do të ndikojë në avancimin e marrëdhënieve të mira fqinjësore dhe konsolidimin e sovranitetit të Kosovës.

Por kjo letër, sipas NATO-s, është nënshkruar duke u bazuar në rezolutën 1244, sekretari i së cilës ka kujtuar se komandanti i misionit të KFOR-it e ka autoritetin e hapësirës ajrore mbi Kosovë.

“E mirëpres qëllimin e ‘Eurowings’ dhe Grupit ‘Lufthansa’ për të vendosur fluturime të drejtpërdrejta midis Beogradit dhe Prishtinës. Sipas Rezolutës 1244 të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, komandanti i misionit tonë të KFOR-it e ka autoritetin e hapësirës ajrore mbi Kosovë dhe NATO-ja do të mbetet e përfshirë përmes procesit afatgjatë të Takimit të Normalizimit të Aviacionit në Ballkan, të cilin e udhëheqim ne”, thuhet në letrën e Shtabit Qendror të KFOR-it.

Por, drejtori i Zyrës për Kosovën në Qeverinë serbe, Marko Gjuriq, ka thënë se nënshkrimi i këtyre letrave është hap i rëndësishëm, megjithëse ka shtuar se linja ajrore Beograd-Prishtinë mund të jetësohet vetëm pas heqjes së taksës që Kosova u ka vënë prodhimeve serbe dhe pas rikthimit të dialogut midis Beogradit dhe Prishtinës.

Rezultate imazhesh për lufthanza


Dr.Pal Lekaj: Linja Prishtinë-Beograd, hap i rëndësishëm drejt normalizimit të hapësirës ajrore

Ministri në detyrë i Infrastrukturës dhe Transportit, Pal Lekaj, e ka mirëpritur lajmin për linjën e re Prishtinë-Beograd dhe anasjelltas nga kompania gjermane e fluturimeve Lufthansa.

Ai këtë e ka quajtur hap të rëndësishëm drejt normalizimit të hapësirës ajrore.

“Ky është një hap i rëndësishëm drejt normalizimit të hapësirës ajrore, kurorëzim i angazhimit maksimal të Ministrisë së Infrastrukturës dhe Transportit e Autoritetit të Aviacionit Civil, me mbështetje të madhe të Kryeministrit Ramush Haradinaj e Presidentit Hashim Thaçi”, ka thënë ai.

Ai gjithashtu ka shprehur mirënjohje për Shtetet e Bashkuara të Amerikës, që sipas tij, vazhdojnë t’i qëndrojnë përkrah Kosovës edhe në sferën e aviacionit civil.

“Mirënjohje e veçantë për Shtetet e Bashkuara të Amerikës që vazhdojnë t’i qëndrojnë përkrah vendit tonë edhe në sferën e aviacionit civil, posaçërisht ambasadorit të SHBA-së në Gjermani, njëherit i dërguar special për Kosovë e Serbi, Richard Grenell dhe Robert O’Brien, këshilltar për siguri kombëtare të presidentit të SHBA-së, Donald Trump”, ka thënë ai.


Rezultate imazhesh për lufthanza

Aleksandër Vuçiqi i përgjigjet opozitës: 
Po të nënshkruante “Air Serbia”, do të nënkuptonte njohjen e Kosovës

Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ka thënë se nënshkrimi i letrës së synimit me kompaninë “Lufthansa” për rikthimin e linjës ajrore Beograd- Prishtinë është “gjë e rëndësishme për vendin tonë”.

Vuçiqi, siç raporton agjencia serbe e lajmeve FoNet, u ka thënë gazetarëve në Davos se kanë arritur më të mirën e mundshme në këtë marrëveshje, duke mbrojtur “unitetin e territorit të Serbisë dhe të gjejmë njëfarë zgjidhjeje kompromisi përmes së cilës askush s’mund të na thotë se e kemi njohur Kosovën”.

Sipas tij, bisedimet për këtë çështje janë zhvilluar për një kohë të gjatë.

“Dua të falënderoj Richard Grenellin dhe Robert O’ Brienin për përpjekjet dhe energjinë e tyre të madhe për këtë çështje, sepse është shumë e vështirë të arrihet deri tek ndonjë marrëveshje për këtë çështje”, tha Vuçiqi.

Në lidhje me kritikat e opozitës se “Air Serbia” nuk është avio-operatori nënshkrues i marrëveshjes, por Lufthansa, Vuçiqi tha se “është e pamundshme që kjo të bëhet përmes ‘Air Serbia’, jo pse shqiptarët nuk duan”.

“Shqiptarët e duan ‘Air Serbinë’ më shumë se këdo tjetër, por që ‘Air Serbia’ do të duhej të nënshkruante të gjitha dokumentet me shtetin e Kosovës. Duhet të nënshkruajë marrëveshje me aeroportin ‘Adem Jashari’, por edhe me Kosovën si shtet”, tha Vuçiqi, dhe shtoi se me këtë “do të pranonim se hapësira e ultë ajrore nuk është nën kontrollin tonë”.

Sipas fjalëve të tij, “ka qenë kjo një betejë disamujore me shqiptarët që këtu ta përfshijmë KFOR-in, dikë që ishte caktuar me rezolutën e Kombeve të Bashkuara për atë zonën”.

Vuçiqi e ka falënderuar presidentin e SHBA-së, Donald Trump, për interesimin, ndërsa përfaqësuesit e administratës për energjinë e vënë në këtë marrëveshje, por shtoi se “nuk do të jetë e lehtë as për ne, as për amerikanët, e as për shqiptarët që e tërë kjo të bëhet”.

F.B.

Gjithçka që thuhet, përkimet e elementëve, legjendat dhe të vërtetat për përkrenaren e Skënderbeut


Albert Vataj

Nga Albert Vataj

https://albertvataj.com/2016/10/gjithcka-qe-thuhet-perkimet-e-elementeve-legjendat-dhe-te-vertetat-per-perkrenaren-e-skenderbeut/
Përkrenarja është më sinjifikativja e armaturës së Heroit Tonë Kombëtar, Gjergj Kastrioti – Skënderbeu. Si e tillë ajo ka udhëtuar deri në ditët tona përmes shumë legjendash dhe të vërtetash, aludimesh dhe përkimet të elementëve përbërës. Gjithsesi ajo mbetet një nga objektet më emocionuese të Heroit Tonë Kombëtar.
Helmeta e Skënderbeut është e përbërë nga metal i bardhtë, i zbukuruar me një shirit të veshur me ar. Në majë të saj gjendet koka e bronztë e një dhie me brirë, por që është e veshur me ar. Pjesa e poshtme përmban një shirit bakri me mbishkrimin * IN * PE * RA * TO * RE * BT *, që do të thotë: Jhezus Nazarenus * Principi Emathie * Regi Albaniae * Terrori Osmanorum * Regi Epirotarum * Benedictat Te (Jezus NazareneE Bekon Skënderbeun, Princ i Matit, Mbret i Shqipërisë, Tmerri i Osmanëve, Mbret i Epirit). Mendohet se shiriti i bakrit me mbishkrimin janë shtuar nga pasardhësit e Skënderbeut, kurse Skënderbeu vetë nuk ka mbajtur asnjë titull tjetër veç atij të “Lordit të Shqipërisë” (Latin: Domi inus Albaniae[1]): Duhet thënë megjithatë se përkthimi i saktë latin i fjalës Regi është Mbretëri meqënëse është fjala Rex që do të thotë Mbret.Kështu që mbishkrimi në helmet lidhet me emrin e pavendosur me të cilin Shqipëria njihej në atë kohë, në mënyrë që të përcaktonte udhëheqjen e Skënderbeut mbi gjithë shqiptarët. Burimet bashkëkohore shfaqin se Shqipëria e shekullit të 14-të përcaktohej si një grupim etnik e fisnor, që nuk kishte një shtet të vetin. Kështu që, në varësi të vendit ku jetoje – Veri ose Jug, në fusha ose male dhe me cilin qytetërim ishe lidhur – ne kemi turqisht: Arnaut, Greqisht: Arbanas, Arbanensis, Italisht: Albanian, Epirotarum, Albanensis, Shqip: ArbërArbenArbëresh, Epirotas.[2]
Sipas historianit Shefqet PllanaSami Frasheri në punën e tij Kamus-al-Alam thotë se fjalët “Dhu lKarnejn” (pronar i dy brirëve) ishte një epitet që i jepej Aleksandrit të Madh të Maqedonisë, po i njëjti emër që Skënderbeu mbante në formën islamike. Me kërkesën e qeverisë shqiptare të para Luftës së Dytë Botërore, një kopje identike e helmetës së Skënderbeut gjendet tani në Muzeun Kombëtar të Tiranës në Shqipëri. Kopja u prodhua nga një mjeshtër i talentuar austriak në 1937. Kjo është ajo që fakton në mënyrë shyrtuese Wikipedia.

Helmeta dhe shpata kanë një histori të errët dhe ngatërruese të udhetimit. Pas vdekjes së Skënderbeut, ato u morën në Itali nga gruaja e Skënderbeut Donika dhe djali i tij Gjoni. Kush i trashëgoi pas vdekjes nuk dihet Armët u rishfaqën në dekadën e fundit të shekullit të 16-të. Në 1590 një helmetë dhe një shpatë ishin në pronësinë e Kontit Eolfgang i Sturnbergut kurse shpata tjetër ishte në Inventarin e Muzeut të Armëve të Arqidukës Karl të Stirisë, djalë i Perandorit të Shenjtë Romak në Graz të Austrisë (ato paraqiten në inventarin e 30 Tetorit 1590). Personi që i grumbulloi të gjitha armët bashkë ishte djali i Perandorit dhe vëllai i Karlit, Arqiduka Ferdinand i Tirolit, i cili, duke vepruar me këshillën e Kancelarit të tij Jacob Shrenk von Gotzing, i bleu armët dhe i mbajti në të njëjtin vend. Më vonë, ky princ ngriti Muzeun e Ambrasit, pranë Tirolit, të cilin e mbushin me lloj-lloj materialesh ushtarake, ashtu si edhe me piktura dhe protrete të personaliteteve të kohës. Në 1806, armët u transferuan në Muzeun Perandorak në Vjenë.
Teksti i mëposhtëm me autor studjuesin Agron Luka ka të bëjë me një kënvështim të ndryshët për sa i përket përkrenares së Heroit Tonë Kombëtar, Gjergj Kastrioti Skënderbeu, e pse jo një pasurim të informacionit dhe shoshitje të debateve dhe dilemave që kanë ekzistuar gjithnjë rreth origjinës së pjesëve përbërëse të arnaturës së Skënderbeut
Kaq pak informacion, për një temë tillë! Para disa ditësh, në Muzeun Historik Shkodër, u ndodha në një diskutim mbi përkrenaren e Skënderbeut. Në internetin shqiptar, në zërin e përkrenares ishte prezantuar një lloj krahasimi fotografik i përkrenares mesjetare të Gj. K. Skënderbeut me një tip helmete antike, simbas pamjes së skanuar nga një monedhë antike. (shih fig. 1)
Bashkbiseduesi, krahas prezantimit të ilustrimit grafik nga kompjuteri, më drejtoi edhe këto pyetje: ”A keni ndonjë  dijeni për këtë monedhë, ku është gjetur, çfarë kohe i përket, cila ka qenë vendndodhja e këtij basileusit Trifon? Çfarë opinioni mund të jepni për analizën dhe konkluzionet që ka paraqitur ky autor shqiptar?”
[Në parantesë, unë kam njëfarë njohurie mbi disa tipe helmetash të personazheve mitologjikë dhe të basileusave antikë të gadishullit tonë, në disa paraqitie numizmatike, kam një lloj koleksioni modest dhe e kam pasion të memorizoj në kompjuter paraqitjet e monedhave dhe informacionet nga katalogët e internetit; kam botuar diçka  për tema të  tilla etj.] Mbasi më kaloi impresioni i parë, realisht mjaft befasues e kurioz, fillova të llogjikoj për një opinion fillestar e relativ dhe i ktheva këtë përgjigje: “Me sa po shoh, këtu nuk jepet ndonjë referencë studimi. Sigurisht një temë e tillë nuk duhej te ishte si enigmatike! Nuk po shoh as emrin e autorit dhe as ndonjë informacion për vetë monedhën dhe ti ke të drejtë që i shtron këto pyetje. Duke gjykuar nga shkrimi alfabetik helen, nga dega me gjethe lisi, mendoj se kjo monedhë lidhet me një trashigimi epirote ose diçka e përzier epirote e maqedone. Një ide për bazileusin Trifon e kam dhe me sa mbaj mend e kam lexuar në Biblën e Vjetër, por duhet ta verifikoj. Gjithashtu, do të ishte e nevojshme të dinim se, kush i ka miratuar përfundimet e këtij krahasimi, përderisa i kanë dhënë edhe një vend me kaq rëndësi. Më duket se me kaq pak informacione, krijohet një përshtypje e parë, sikur kësaj sinteze nuk mund t’i bëhen vërejtje, diskutime etj”.
Unë kam bërë një shkrim në lidhje me përkrenaren e Skënderbeut. (“Marin Barleti kopjoi librin e Dh. Frangut apo anasjelltas?, gaz. SOT, 5 maj 2009) Aty kam shprehur idenë se përkrenaria si punim e si dhuratë mesjetare (pavarësisht nëse Gj. K. Skënderbeu, ka patur si dhurata simbolike, një ekzemplar ose dy të tilla), ngjan se, është unike në formën e llojin e saj. Duke e diskutuar me mosbesim pretendimin e studiuesit Lek Previzi, se Gj. Kastrioti na kishte patur dy përkrenare të tilla, njërën për luftime e tjetrën si dhuratë e simbolikë koleksioniste, unë e kam shprehur diskutimin se, përkrenaria me kokë e bri dhie nuk dokumentohet të ishte përdorur e mbajtur në kokë në beteja nga Skënderbeu. (shih fig. 2.)
Nga grafikat e para, nuk rezulton një  gjë e tillë, pavarësisht se si e paraqitën piktorët e më vonshëm, pavarësisht  si e konceptuan dy rusët, skenaristi dhe regjizori, në filmin Skënderbeu më 1953 dhe pavarësisht se si ia ngjeshën përkrenaren, sidomos artet e “realizmit socialist-enverist”.
Nga autorët antikë, nga Bibla e Vjetër, nga Kurani, etj, por edhe nga disa monedha e ndonjë medalion, krahas shumë tipeve helmeta me simbole e mitologji të tjera, dijmë se tipe helmetash me një bri ose dy brirë dhie mbante Aleksandri i Madh, Pirrua i Epirit. Edhe pasardhësit basileusa mbas vdekjes dhe shpërbërjes së perandorisë së Aleksandrit të Madh, mbanin përkrenare me brirë, mbanin simbole me shqiponja, quheshin me epitete si të tillë. Kurorëzimin me degë me gjethe lisi e gjejmë si traditë  te epirotët edhe te maqedonët etj. Pirron e Epirit, ushtarët epirotë e maqedonë e quanin shqiponjë dhe ai shquhej edhe si rritës ushqyes e stërvitës shqiponjash. Por Pirrua mbante edhe përkrenare me brirë cjapi, siç dëshmon Plutarku. Plutraku tregon dhe e thekson se, maqedonët e shpallën Pirron edhe si mbret të tyre dhe ia kurorëzuan kokën me dega me gjethe lisi, sepse ashtu ishin kurorëzuar të gjithë ushtarët epirotë. Aeliani vëren se Pirroja gëzohej kur ushtarët e thërrisnin shqiponjë, po ashtu siç e thërrisnin edhe Antiohun si skifteri. Dhe ky Antiohu ishte një basileus në lindjen e mesme. Të kujtojmë se edhe vetë Pirroja ishte shkolluar në Aleksandri te Ptolemejtë etj (shih, Plutarku, “Vitae Parallelae”, Pyrrhus, 10,1, 11,8,9,10,11; Aeliani, “De Animallum Natura”, Lib. II, 40; VII, 45)
Dijmë se dega e lisit përdoret gjërësisht në monedhat epirote dhe gjithashtu e dijmë se popullsia ilire-alban-epirote e identifikonte veten edhe me emrin maqedon, jo vetëm sepse një pjesë e këtyre popullsive përfshihej realisht në atë emërtim teritori, por edhe sepse e pretendonte trashigiminë e ish Maqedonisë, si fqinji më i afërt, si popull bashkëpjestar i një aleance gadishullore, filluar qysh nga koha e Filipit II, Olimpisë Epirote, Aleksandrit të Madh dhe Aleksandrit Mollos etj. (shih ilustrimet përkatëse nga paraqitjet e monedhave)
Në këtë temën e përkrenares, informacione e kontribute të rëndësishme nga autorët shqiptarë ka fillimisht M. Sirdani, pastaj autorë të kohës socialiste dhe bashkëkohore, si K. Frashëri, L. Malltezi, M. Zeqo etj.
Tre prerje varjante të ndryshme të kësaj monedhe nga Basileusi Trifon (142-138 para Kr.) dhe disa çështje të tjera të hapura
Me gjithse fillimisht, kontrollova sa munda, nuk më kapi grepi ndonjë lloj studimi rreth këtij autorit që e kishte paraqitur shkrimin në internetin shqiptar!
Por, papritmas me dt. 29 shkurt 2012, vura re se interneti kishte bërë një përmirësim minimal, kishte shtuar disa rreshta. Kështu m’u desh të përshtatnja edhe unë shkrimin tim. Informacioni dhe krahasimi për të cilin flasim, ka autor dr. Ilmi Veliu dhe titullohet, “Leka i Madh (Aleksandri i Maqedonisë ishte me origjnë ilire”. Ndër të gjith rreshtat e cituar shkruhet kështu: Kryeministri i Sllavomaqedonisë Nikolla Gruevsi ka urdhëruar që Lekës së Madh ti vëhet një shtatore në mes të Shkupit e cila do të jetë e lartë mbi 20 metra. Si duket Nikolla e ka kuptuar se maqedonasit në Maqedonine Perendimore janë shqiptarë ortodoks dhe se përmendorja e Lekës në mes të Shkupit do të përfaqësojë kulturën shqiptare dhe jo atë sllave. Edhe Skënderbeu me përkrenaren e tij ka pasur elemente e figura të njëjta me atë të Lekës së Madh, sepse e ka ditur se Leka ka qenë me origjinë ilire. Në monedhën antike që është në fotografi shihet përkrenaria e Lekës (Aleksandrit të Madh) dhe në fotografi majtas është përkrenaria e Gj. K. Skënderbeut të cilat kanë figura dhe elemente të njejta”. (Shih forumi Zemra Shqiptare, Zëri “Përkrenaria”, postimi E enjte 02-12-2010)
Me sa kisha lexuar dhe sa kam patur dijeni, ky Basileusi Trifon përmendej në Biblën e Vjetër, te “Libri i Parë i Makabenjve”, ku flitet në një mënyrë më të posaçme, mbi situatën, evenimentet historike, ndërrimet e basileusave etj, në territoret e lindjes së mesme, nga Azia e Vogël, Siria e deri në Egjipt, mbas vdekjes së Aleksandrit të Madh. Dhe kështu e rilexova me vëmendje edhe një herë pjesën përkatëse në Biblën e Vjetër.
Kontrollova në internet dhe e gjeta monedhën në tre varjante, siç po e paraqes, pa ia  luajtur as diçiturat në anglisht. (Fig. 8, 9, 10; Shih, “Forvm’s Classical Numismatics Gallery – Greek and Greek Imperial Coins”, në një ripostim të modifikuar, të kohës së fundit)
Rezulton se, nga bazileusat që ndanë teritoret mbas vdekjes së Aleksandrit të Madh, madje edhe mbas atyre, ruhen për një kohë të gjatë traditat mitologjike, kulturore, besimi politeist i Zeusit, shtampat e simbolet e monedhave sin ë kohën e Aleksandrit të Madh. Vendndodhja e basileusit Trifon (142-138 para Kr.), stacionohet si zotërime në lindjen e mesme, në një zonë midis Sirisë dhe atyre ku mbaronin sundimet e pasardhësve të Ptolemejve të Egjiptit. Basileusi Trifon kishte mundur Antiokun VI (145-142 para Kr.), duke ia marrë edhe mbretërimin, por më 138 para Kr., vret veten i mundur në një betejë nga vëllai i Demetrit II.
Në këtë “krahasim-analizën” dhe “konkluzionet”, e sintetizuara të internetit tonë, konkretisht me një frazë, pretendohen nga dr. Ilmi Veliu, tre përfundime, si më poshtë:
  1. Diferencë-kronologjia rreth 2000 vjeçare, nga monedha te përkrenaria mesjetare, merr për bazë një përkrenare të tillë të Aleksandrit të Madh.
  2. Te përkrenaria e Skënderbeut (e njëjta përkrenare?!) kemi një imitim-kopje nga kjo formë helmete e monedhës antike.
  3. Të njëjtat simbole te dy rrathët e shënuar me numërin 1; dhe te koka e dhisë me brirë të shënuar me numërin 2. (?)
Vërejtje dhe mendime ndryshe
Për mendimin tim, në lidhje me përfundimet e mësipërme kam disa vërejtje dhe ndonjë shtesë:
  1. Ka sigurisht një lloj baze e arsyetimi për një krahasim, porse më produktive dhe më e justifikuar do të ishte, sikur krahasimi të ishte bërë me një artefakt helmetë/përkrenare antike maqedone, ilire, epirote, me kokë e bri dhie/sqapi etj. Dhe deri më sot nuk kemi ndonjë gjetje arkeologjike të një përkrenareje identike të tillë me përkrenaren punim mesjetar dhuratë për Gj. Kastriotin. Kronologjia rreth 2000 vjeçare, plotësohet duke patur parasysh pjesërisht Aleksandrin e Madh. Por, të kuptohemi se, ka edhe para Aleksandrit të Madh tradita të tilla. Pra, krahasimi duhet bërë me një artefakt më të sigurtë!
  2. Nuk kemi asgjë të garantuar, që Përkrenaria e Skënderbeut të ishte  punuar në mesjetë duke imituar konkretisht formën e monedhës së paraqitur të shek II p.e.r. Për më tepër akoma nuk kemi informacione e përfundime të sigurta, nëse këtë përkrenare Skënderbeut ia dhuroi Papa Piu II apo Ferdinandi i Napolit. Barleti na informon: “Në qytetin mbretëror në Napoli, në praninë e mbretit Ferdinand arritën përfaqësuesit e Papës Piu II, dukës së Milanos dhe thuaj të gjithë princëve të Italisë, me përgëzime të pazakonta dhe me dhurata shumë të mëdha. Por e vërteta është se Papa Piu II dhuratat shumë më të mëdha … duke i dhënë fjalën se kur të hidhej në Epir e në Maqedoni, brenda një kohe të shkurtër, jo vetëm që do t’i vinte kurorën  dhe do ta shpallte Mbret të Epirit, të Maqedonisë, të Thrakës dhe të të gjithë Romës së Re, por do ta vinte në krye të gjith forcave të Kryqëzatës”; Mbreti Ferdinand… e nderoi veçanërisht Skënderbeun me dhurata… me një sasi të madhe ari e argjendi, kuaj Italie… armë të tjera, dhurata ushtarake të rralla dhe të çmuara…”. (Shih në HS, f 418-421)
Ka patur edhe ide se kjo përkrenare kishte një origjinë punimi nga orjenti, ose nga një mjeshtër orjental etj.
  1. Nuk rezulton me aq siguri se, te pjesët e shënuara me vizë 1 e 2, kemi të njejtat simbole, siç shihet edhe nga një këputje pjesëve konkrete dhe të zmadhuara.
Koka e dhisë është një derdhje në bronz e larë me ar. Kjo derdhje nuk rezulton e sigurtë tek monedha konkrete dhe tek varjantet e tjera të saj dhe kështu kërkon mendim autoritetesh kompetente dhe teknika të sofistikuara.
  1. Edhe simbolet brenda rrethit, nuk duket se janë identike/të njëjtat! Në Pëkrenaren e Skënderbeut, siç e theksojnë K. Frashëri dhe M. Zeqo, ka një shtesë të mëvonshme (?), një lloj fashature/rripi bakri i larë në ar, i montuar me përçina, ku janë në formë rozete gjashtë petale luleje dhe gjashtë monograme sekrete. Për deshifrimin e tyre ka shkruar fillimisht edhe M. Sirdani e më pas ripërsërit prof. K. Frashëri, i cili shkruan: Përkrenarja e Skenderbeut është punuar me metal të bardhë, pajisur me një rrip (ruban) të larë me ar. Në majë të saj është vendosur një kokë dhije me brirë, punuar në bronx të larë në ar. Në pjesën e poshtme të saj, ka rreth e rrotull një rrip bakri me nje mbishkrim prej gjashte rrokjesh, te ndare midis tyre me rozeta: IM * PE * RA * TO * RE * BT, që do të thotë: Jhezus Nazarenus * Principi Emathiae * Regi Albaniae * Terrori Osmanorum * Benedictat Te (Jezuj i Nazaretit të bekon ty Skënderbe, Princ i Matit, Mbret i Shqiperisë, Tmerri i Osmanllinjeve, Mbret i Epirit). Por rripi prej bakri me këto gjashtë monograme duket se është vënë më vonë në përkrenare nga pasardhësit e Heroit, të cilët kanë menduar se me shtimin e titujve do t’ia rritnin atij vlerën, kurse, siç u tha, ai nuk ka mbajtur asnjë nga këto tituj, por vetëm “Zot i Shqipërisë/DominusAlbaniae”. (“Ju rrëfej armët e heroit”, 9 shkurt 2005)
Prof. dr. M. Zeqo, ka nënvizuar se, përkrenaria iu dhurua Skënderbeut, si një simbolikë e fitores së Kryqëzatës, në përngjasimin e fitoreve të Aleksandrit të Madh kundra Darit të Persisë, siç interpretohej edhe në Biblën e Vjetër, ku sqapi i perendimit ia theu brirët dhe kokën dashit të orjentit, përkatësisht Dariut. Edhe Zeqo me disa luhatje e shënon se, Skënderbeu nuk e ka patur titullin “Mbret-Rex i albanëve e epirotëve”. Por, këtu duhet të mos harrojmë se, titulli  Imperator dhe Mbret i Romës së Re dhe me rradhë deri te titullatura Mbret i Albanisë dhe i Epirit i ishin premtuar Gj. Kastriotit! (përse nuk i janë bërë analizat kimike asaj larjes me ar?!) Gjithsesi, edhe po ta marrim si të mirëqenë se rripin me monogramet e kishin shtuar pasardhësit, do kishim aty një konfirmim “sekret”, për atë ish premtimim aq pompoz si: “Kapiten i Përgjithshëm i Kryqëzatës, si Mbret i Albanisë, Epirit, Maqedonisë, Thrakës e madje edhe i Romës së Re”! Ky premtim i Papës Piu II, reduktua së fundi, para se të imbarkohej në Ankona, thjeshtë si “Mbret i albanëve dhe i epirotëve”, por edhe ky rezultoi i pa mbajtur me pabesi dhe u mbulua e u justifikua me mister me vdekjen e Piut II … Papa Piu II u katandis aso kohe aq i dëshpëruar, sa edhe t’i drejtohej me letra vetë Mehmetit II, ku ia premtonte kurorën e perandorit të Romës së Re, me konditë që ky të kthehej si kristian, madje letra me lutje të tilla, simbas Barletit, i dërgonte Sulltan Mehmetit edhe vetë Skënderbeu. (HS, f 443) Por, do të guxonte një prift meshtar i thjeshtë të shtonte një histori të tillë të trilluar me emrin e Papës, aq më tepër ta improvizonte me atë “stilin tuqididik”?! Kam përshtypjen se prof. Frashëri, nuk e ka arsyetuar pohimin e tij, konformë me realitetet historike.
[Në një letër drejtuar Papës Benedikti XVI, “Shoqata Dukagjini” dhe “Shoqata Integrimi në Europë”, me anën e një studimi të Agron Lukës, kërkuan që arkivistët e Vatikanit të ndihmonin në zbardhjen e kësaj enigme dhe pyesnin nëse ishte e mundur brenda kanonikëve kishëtar që, Kurora mbretërore e premtuar Skënderbeut dhe grada kardinal Pal Ëngjëllit, t’i akordoheshin në mënyrën retrospektive e honorifike, pa cënuar absolutisht rendin republikan të Kushtetutës së Shqipërisë. Me anën e Nunciaturës Apostolike, me dijeninë e vetë Papës, ne morëm një përgjigje inkurajuese siç e vërteton edhe Shkresa … Por me sa duket burokracia e Vatikanit, mbase e ka harruar…!]
  1. Megjith atë pak “ironinë” e z. I. Veliu, nuk mendoj se z. Gruevski dhe akademikët sllavomaqedonas po e bëjnë shtatoren e Aleksandrit të Madh, thjeshtë e vetëm për hatrin e disa fshatrave me ca pak minoritete, disa qindra ortoksë shqiptare të Maqedonisë Perendimore! Po myslimanët shqiptarë, pse i harroni dhe ku i fusni ju zotëri?! Unë besoj se Gruevski dhe ata që mendojnë si ai e bëjnë këtë për të treguar se në popullsinë sllavomaqedone e bullgare ekziston ende një lloj trashigimie e ish popullsisë maqedone autoktone, se në Maqedoni vetëm gjuha ishte sllavizuar etj, fantazi jo shkencore si këto! Fakti që sllavojugorët dhe bullgarët e maqedonasit sllavojugorë janë të ardhurit e shek VI e më vonë, nuk mund të shbëhet me asnjë akrobaci, sado të lartë ta ngrejnë shtatoren maqedonasit e sado ta lajnë edhe me ar Aleksandrin e Madh, megjith Bukefalin, kalin e tij! Pjesët e luanit nga ish trashigimia e shuar e Maqedonisë antike, kanë të drejtën t’i pretendojnë vetëm popullsitë fqinje autoktone. Dhe ky është një fakt historik i pretenduar në vazhdimësi, sidomos nga populli alban/epirot-shqiptar. Nuk duhet harruar e anashkaluar gjithashtu nga historiografia shqiptare se, Sulltan Mehmeti II, Khalif, ia kishte falur Skënderbeut atë “bukëshkaljen dhe shpalljen qafir”. Përndryshe përse do merreshin e do nderoheshin, me urdhërin e vetë Sulltan Mehmetit II, “me respekt shumë të madh e me frikë perendie/të All’llahut”, eshtrat e një qafiri për hajmalira të shenjta?! Ne, për më tepër patëm hedhur edhe një hipotezë se Mehmeti II i ngriti edhe një Tyrbe, Skënderbeut në Lezhë.
Këndej kanë më të drejtë ata autorë që Gj. K. Skënderbeun e shohin edhe si heroin nacional që i përket të gjitha besimeve dhe rrymave të tjera në Shqipëri.
Le të nxjerin ato pak mësime që mund të nxirren nga historia jonë e hidhur qarqet e larta politike e kulturore shqiptare por edhe ato europiane. Me sa duket, siç e shpreh Kadare, kasta e lartë politike e kulturore shqiptare ka qenë e gatshme të plotësojë me urgjencë vetëm standartet e “Dërgatës së Xhedahut”, ndërsa preferon të zvarriset me “darka krokodilësh” e “studime fizibiliteti” për standartet europiane! (I. Kadare, “Mosmarrëveshja…”, f 29-31 etj)
Këtu me kaq duhet ta mbyllim, për ta vazhduar ndonjëherë tjetër…
Ilustrimet grafike:
Fig.1. Informacioni i internetit shqiptar dhe i dr. I. Veliut nuk tregon asgjë për vend-gjetjen e kësaj monedhe etj!
Fig. 2. Armët, shpata dhe helmeta e Gj. K. Skënderbeut, simbas një grafike të shek XVI.
Fig. 3.  Medalion bronzi, Aleksandri i Madh, me përkrenare me kokë luani dhe me kokë me një bri dhie si Bir i Zeusit. Gjetur në Shkodër.
Fig. 4. Helmetë përkrenare maqedone e ilire me kokë dashi.
Fig. 5. Monedhë argjendi, gjetur në Shkodër. Aleksandri i Madh  me përkrenare me bri dashi, si Biri i Amonit.
Fig. 6. Monedhë argjendi e Basileusit Ptolemeu i Egjiptit. Shqiponja e Aleksandrit të Madh. Gjetur në Shkodër.
Fig. 7. Monedhë bronzi e Aleksandrit të Madh me përkrenare-helemetë me kokë luani dhe me harkun e topuzin e Herakliut, nga e mbante veten, si pasardhës, fisi i Aleksandrit. Inicialet BAE, deshifrohen Bazileus Aleksandri Emathia. Nga këto armë si koleksione mbante edhe Skënderbeu.
Fig. 8. Diodotus Tryphon10 viewsAE 19, 5.25g, Diodotus Tryphon, 142-138 BC, Obv: Tryphon facing right. Rev: Macedonian helm with Ibex horn, caps of Dioscuri, ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΡΥΦΩΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ, light green patina with earthen highlights, VF. Houghton 259, CSE 259
Fig. 9. Diodotus Tryphon16 viewsAE 18, 4.28g, Diodotus Tryphon, 142-138 BC, Obv: Tryphon facing right. Rev: Macedonian helm with Ibex horn, caps of Dioscuri, ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΡΥΦΩΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ, light brown patina, aXF. Houghton 259, CSE 259
Fig. 10. Diodotus Tryphon12 viewsAE 18, 5.48g, Diodotus Tryphon, 142-138 BC, Obv: Tryphon facing right, dotted border. Rev: Spiked Macedonian helm with Ibex horn, caps of dioscuri in field, ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΡΥΦΩΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ, dark brown patina, gVF. S 7089, B.M.C.4.69,12
Fig. 12. Monedhë argjendi e basileusit Perseu, bashkëkohës dhe aleat i basileusit ilir Genthio të Shkodrës. Vini re formën e shqiponjës autoktone gadishullore, me krahë të hapur cep më cep e kuorëzuar me me një degë me gjethe lisi, siç edhe në monedhat epirote. (“Ati Zeus, vrik dërgoi shkabën e rrufeshme, ndër shpezë më ugurmirën, t’murrmen gjahtare që e quajnë zeshkane. E sa është porta me kapakë puthitur, aq krahët shkaba cep më cep i hapi”… episod në vargjet homerike,  Iliada, XXVI, v. 359-394)
Fig 13. Demetri II Nikator i Sirisë (129-125 para Kr.), mbretëria e dytë. Monedhë çuditërisht e gjetur në Shkodër.
Fig. 14. Demetri II Nikator i Sirisë (146-140 para Kr.). Vini re shqiponjën, krahasuar me atë të Aleksandrit të Madh etj!
Fig. 15. Stema heraldike e shek XII, e families fisnike me origjinë shkodrane Lule Frangu/De Florea Franco, në Manfredonia, Napoli, që paraqet shqiponjën e zezë biqefale, luanin e artë, liqenin, lumin Bunë, një urë, disa rrugë etj.

Gjergj Kastrioti Skenderbe Skënderbeu për të cilin kanë nevojë shqiptarët

Rezultate imazhesh për kolegji iliria per skenderbeun ne grnd
Dikur shqiptarët kishin nevojë për një Skëndebe me shpatë, tani ata kanë nevojë për një Skënderbe pa shpatë për t’iu kundërvënë klisheve të përftuara nga politika.

Pavarësisht se bëhet fjalë për personalitetin shqiptar më së shumti të dokumentuar në letërsinë dhe publicistikën evropiane, shqiptarët më shumë se kurrë kanë nevojë për një Skënderbe të pamitizuar.

 E kjo figurë nuk mund të vlerësohet sipas standardeve të sotme morale.
Rezultate imazhesh për kolegji iliria per skenderbeun ne grnd
Me këto thirrje e konsiderata u përshkuan kumtesat e prurjet e reja në simpoziumin shkencor “Gjergj Kastrioti-Skënderbeu në dokumente të panjohura arkivore të vendeve të huaja”, me rastin e 552vjetorit të ndarjes nga jeta të heroit kombëtar shqiptar.

 I organizuar nga kolegji “Iliria” në mjediset e hotelit
“Grand”, konferenca e mbajtur të premten ka pasur në sfond albumin historik “Gjergj Kastrioti Skënderbeu” të autorit Orof.dr. Eqrem Zenelaj, i botuar dy vjet më parë. 

Imazh i ngjashëm
Në mbi 130 faqe të librit janë përfshirë ekstrakte veprash të ndryshme për Skënderbeun ashtu sikundër edhe portrete, gravura e paraqitje të ndryshme të tij. Si shkas për hulumtime është bërë edhe viti i lindjes së Skënderbeut, i cili, sipas  prof.Zenelajt, nuk është vendosur përfundimisht. 

Vemendje e mëdyshje prej Julius Piskos e deri te Paganeli e Hummeri nëse prijësi i arbërve lindi më 1404, 1406 apo 1414. Strategu i themeleve të shtetndërtimit

Zekë S. Sinanaj (1957 - )

                                                            Zekë S. Sinanaj u lind më 2 korrik 1957 në fshatin Isniq të Deçanit. Ka mbar...