KUSH ËSHTË CIGANI-KRIMINELI BAHTIR HAMZA ?

... "Nuk lë njeri po sharë në botë Shanë luftëtarin atdhe e fis Fjalë më të liga për nëna thotë Veç të ja bëjë qejfin SERBISË...CIGANI-KRIMINELI BAHTIR HAMZA SHANË ÇDO GJË QË ËSHTË SHQIPTARE...TË GJITHË JANË SPIJUJ TË SËRBISË...DUKE FILLUAR NGA ADEM JASHARI,JUSUF GËRVALLA... E MIJA SHQIPTARË TË TJERË...KURSE NËNAT

SHQIPTARE I QUAN ME EPITETIN 'KURVAT SHQIPTARE' NEË INTERNET....

SI ARSYETOHET KY STRAMASTIK

 

Na ka dal një krye hudhër

Ky soj i ultë e tejet pervers

Në internet po leh si kudër

Fshihet pas fjalëve si gjarpri në thes

 

Besa na qenka stramastik

Kopil i poshtër soji i ndytë

Ky lloj njeriu paranoik    

Do të vërtetën me e mbytë

 

Nuk  lë njeri po sharë në botë

Shanë luftëtarin atdhe e fis

Fjalë më të liga për nëna thotë

Veç të ja bëjë qejfin SERBISË

 

Tani na paska një ankesë

Ec e besoi këtij gogoli

Me arsyetim mbush një thes

Harroi se në mërgim ishte edhe Noli

 

Noli i madh besa edhe Konica

Në drejtshkrim s’gabuan asnjë çik

Kurse ti me disa spica

Arsyetohesh mor STRAMASTIK

                            

SHQIPTARË,RUAJUNI SPIUNIT SERB BAHTIR HAMZA, JEVGUT QË FLET SHQIP!!!...

11/05/2012 01:24:00Nga Asdren R. Gashi

Edhe pas luftës atje kishte detyrë nga Selim Brosha, IBush Kllokoqi etj, për të survejuar njerëzit e diasporës dhe dikur hyri edhe në Kosovë,ku e zhvilloi këtë veprimtari të tijen...

1.

Veprimtaria e këtij spiuni serb daton që nga koha e paraluftës në Kosovë,por edhe brenda Kosovë dhe jashtë saj,atëherë në vitet e 90-ta,nëpër Evropë,sikur në Zvicër,Gjermani, Austri, Belgjikë etj.Ky njeri - spiun serb,ishte i njohur për mërgatën shqiptare dhe në shumë raste ka shkuar deri te zbulimi i tij,por ai largohej nga vendi ku vepronte dhe kështu shumëherë i ikte demaskimit të tij,duke u dukur prapë e prapë nëpër vende të tjera kudo ku vepronin shqiptarët dhe kudo ku ata bënin atëbotë veprimtaritë e tyre atdhetare dhe ngritnin zërin kundër shtypjes dhe regjimit të Serbisë në atë kohë. 

Analfabeti derdh lot krokodili  kunder shqiptareve nga burgu i Torontos

Janë të shumtë ata shqiptarë që janë survejuar nga veprimtaria e spiunimit të këtij njeriu, jevgut Bahtir Hamza,që flet shqipen, i cili me veprimtarinë e tij kundër shqiptarëve në Kanadanë e largët, ku thotë se jeton dhe vepron,ai nuk pushon duke shkruar e duke thënë publikisht se heronjtë kombëtar vëllezërit Jusuf e Bardhosh Gërvalla e Kadri Zeka,Enver Hadrin, Emil Kastriotin,Vehbi Ibrahimin e shumë të tjerë, kinse na paskan qenë spijujë të Jugosllavisë, si edhe duke atakuar në mënyrë publike edhe tash pas luftës mjaft personalitete kombëtare,që nga Adem Jashari,Ibrahim Rugova, Ramush Haradinaj,Fatmir Limaj,Albin Kurtin e mjaft të tjerë që vetëm ai di të përlyej me gjuhën e tij barbareske.

2.

Dihet se në Zyrich të Zvicrës,para luftës së Kosovës, ka pasur kontakte të vazhdueshme me ish kriminelin Arkan,dhe atë në restorantin e njohur serb atje Tri Jagode”.Për këtë ka fakte të pamuhoeshme dhe ato janë të ditura tashmë. Atje në Zvicër kishte vrarë gruan e tij zviceranën dhe do të mbajë disa vite burg,por duket se me ndërhyrjen dhe ndikimin e UDB-së serbe nga Beogradi ai do të lëshohet para kohe,sepse ai u duhej atyre për veprimtarinë e spiunimit në kohën kur ishte e duhur dhe e dobishme që ai të ishte më aktiv në këtë drejtim.Ne kemi mjaft fakte se në vitet e nëntëdhjeta nga shoqata atdhetare “Atdheu” në Zvicër,kishin arritur që ta zbulonin dhe ta bllokonin duke e larguar nga shoqata në mënyrën më të turpshme. Ai do të ndiqej nga kjo shoqatë por ka mjaft raste të tjera që ky njeri është larguar që të mos kishte vend kurrë në ato mese ku vepronin shqiptarët ngase ishte vazhdimisht i dyshimtë.

3.

Edhe pas luftës atje kishte detyrë nga Selim Brosha, IBush Kllokoqi etj, për të survejuar njerëzit e diasporës dhe dikur hyri edhe në Kosovë,ku e zhvilloi këtë veprimtari të tijen...

Jevgu që flet shqipen, spiuni serb Bahtir Hamza më vonë shkon në Shqipëri për të kryer veprimtarinë e vet dhe detyrat që kishte marrë nga UDB-ja, por atje në Shqipëri do të demaskohet nga SHISH dhe për këtë do të rrahet, çka për këtë edhe vet ai do ta pohojë publikisht duke treguar edhe fotot se si e kishin rrahur, e që do t’i shikoni edhe në këtë artikull. Është vërtetuar se pikërisht në atë kohë të qarkullimit dhe të ushtrimit të detyrës së spiunimit në Shqipëri ai posedonte disa pasaporta,si atë serbe,gjermane, zvicerane,

greke e bullgare.

Vjen pyetja prej kah ai kishte tërë këto mundësi të kishte kaq pasaporta për të qarkulluar, pra vetëm nga mundësitë që atij i kishte krijuar sigurimi sekret i Serbisë, pra UDB-ja. Ai atë ditë e sot kishte dhe lidhje të vazhdueshme me ish operativistin e UDB-së të SUP-it në Pejë Xheladin Beqirin nga Baballoqi.

Lidhjet e tij në Kosovë me shumë personalitete të letërsisë, që e kanë përkrahur me vite agjentin serb, duke nxjerrë e botuar një revistë paqavurë, janë për të dyshuar se kah dhe pse këta njerëz kanë qëndruar afër tij dhe kanë bashkëpunuar aq ngushtësisht me të. 

Ja disa nga ata që e kanë përkrahur dhe ndihmuar këtë agjent serb: është Rexhep Qosja,  Isa Mulaj e disa te tjere etj. Dhe për qudi ndonjëri nga këta edhe i ka shkruar dhe botuar edhe vepra letrare por me emrin e tij. Kjo le tu mbetet në ndërgjegjen e tyre damkë e pashlyer.

3.

Ky njeri,i quajtur Bahtir Hamza,jevgu që flet shqipen,vazhdon pandalshëm që të njollos mjaft personalitete letrare,duke i fyer dhe duke hedhur baltë mbi emrat dhe biografitë e tyre,dhe kjo jo për tjetër por ngase ai po vazhdon misonin e tij për të kryer detyrat e si agjnet serb për të njollosur figurat e dijes dhe të shkencës e përgjithësisht të botës shqiptare.Ai përmes atyre valëve te radios që është misterioze se ku funksionn dhe si funksion ai radiostacion dhe si  i lejohet ashtu fare pa asnjë kriter që të shpif e të njollos për merat e mirënjohur të botës shqiptare,duke atakuar rëndë punën dhe biografitë e tyre, herë duke i quajtur ato personalitete tradhtarë e ato të gjinisë femërore duke i quajtur kurva shqiptare çkamos tjetër.

4.

Duke qenë në njohuri të gjithë këtyre viteve që ai nuk ndalon në këtë drejtim veprimtarinë e tij edhe publike,e kur atakon sidomos heronjtë e kombit, vëllezërit Gërvalla dhe Kadri Zekën si spiujë të Serbisë, mos vallë ky i gjorë mund të ketë dorë në vrasjen e tyre, dhe këto i bën për të mbuluar gjurmë apo në mos e ka rrokur paranoja e mëkatit që bën ai duke i njollosur këto figura të ndritura të kombit

5.

Dhe, krejt në fund them se është koha që këtij monstrumi antishqiptar t’i thuhet njëherë ë përgjithmonë “Stop”duke ia dhënë gjykimin e merituar,(fatkeqësisht është gabel e nuk është shqiptar edhe pse thirret se është) dhe s’mund e quaj tradhtar, por duhet mbyllur goja apo duhet gjetur format e përgjegjshme dhe të mundhshme, qoftë edhe përmes mekanizmave shtetëror, që ai të përballet me drejtësinë, për të gjitha këto që ka bërë dhe vazhdon të bëjë i papenguar nga askush.Por, e them edhe njëherë fare publikisht:shqiptarë ruajuni spiunit serb të quajtur Bahtir Hamza, jevgut që flet shqipen!!!...//

******************

 Gazeta C

Bahtir Hamza , plehu i infektuar që than jo vetëm lulet , por edhe gurët ..

14/11/2011 09:55:00

Nga Partizan Cene

14/11/2011 ..Në shkrimin e sotëm , për fat të keq nuk kam ndërmend të bëj kësi polemike me të quajturin Bahtir Hamza , por dëshiroj të kundërshtoj me forcë dhe të denoncoj këtë person dhe veprimtarinë antishqiptare , që ky i pacipë guxon dhe është duke ushtruar , në kuadrin e lirisë së fjalës dhe të mendimit , në botën e madhe aty ku edhe është fshehur ..

 E kam për qejf dhe pse jo edhe zakon që të hyj në polemika miqësore me poetë e shkrimtar , politikan e gazetarë , gjithmon në funksion të shkëmbimit të mendimeve dhe të përvojës midis nesh ..

Por në shkrimin e sotëm , për fat të keq nuk kam ndërmend të bëj kësi polemike  me të quajturin Bahtir Hamza , por dëshiroj të kundërshtoj me forcë dhe të denoncoj këtë person dhe veprimtarinë antishqiptare , që ky i pacipë guxon dhe  është duke ushtruar , në kuadrin e lirisë së fjalës dhe të mendimit , në botën e madhe aty ku edhe është fshehur ..!!

Them se është fshehur pasi e di mirë që ai ashtu mendon , se aty në një nga katet  e gradaçelës së lartë në Toronto , ka mundësinë që megjithëse shan , shpif dhe denigron , figura të nderuara të penës dhe kombit shqiptar , mund të fshihet dhe të struket  i pashqetësuar ...

Populli shqiptar thotë një fjalë të urtë : " Gënjeshtra i ka këmbët të shkurtëra " . Në rastin e këtij pinjolli tutkun antikombëtar dhe lafazan , kjo fjalë e urtë është tejkaluar. Pra simbas tij , gënjeshtrat dhe thashethemet e shpifura , nuk do të gjejnë kurrë drejtësi dhe do të merren si të mirëqëna se i thotë ky person ..

Kam kopertinat e tre librave të këtij të pacipi , të vetquajtur shkrimtar i diasporës , ku që në kopertinat e tyre , lexuesi shikon se "shkrimtari" që i ka shkruar ato është ose i marrë , ose agjent sekret i shërbimeve kundër shqiptare ...

Titujt skandaloz , me një pompozitet vulgar dhe banal , tregojnë se kemi të bëjmë me një njeri të shkrehur mendërisht ..

Po kush është Bahtir Hamza .. ??

Pa bërë autopsinë e plotë të jetës së tij , po them se :

Bahtir Hamza ,  është nga Drenica e Kosovës , i lindur më 1956 .Por prejardhjen e tij e ka nga Helshani i Kukësit . Shkollën fillore dhe të mesme i kreu në Kosovë. Studioi në Universitetin e Prishtinës, në Fakultetin e Shkencave Matematikore - Natyrore. Në maj 1977 shpallet nacionalist - irredentist nga regjimi serbokomunist shqipfolës. Burgoset më 1977 dhe më 1981.

Pikërisht këtu fillon edhe majmunizmi i tij anti shqiptar , pasi dalja e tij nga  burgu , me gjithë ato akuza "të mëdhaja " që i ishin veshur , bëri përshtypje dhe la të kuptonin shumë se ai ishte blerë  nga shërbimet sekrete serbomadhe dhe UDB-ja

Pra i ndërpreu studimet dy herë. Ndërsa më vonë në Zagreb u rikualifikua në shkollën hoteliere. Në Zyrih të Zvicrës, kreu studimet e larta për hotelieri dhe turizëm. Ai më vonë shtë themelues dhe kryetar i parë i Shoqatës Alternative të Poetëve "PENA SHQIPTARE" me seli në Prishtinë.Kosovë.Njiherit është Botues dhe kryeredaktor i revistës "PENA SHQIPTARE".
Drejtor ekzekutiv i N.T. Botuese "ARBANI-A". Prishtinë.Kosovë...

Por kokën e nxorri , para luftës gjat[ saj dhe mbas luftës në Kosovë .. Si karierist   shfrytëzoi njohjet e tij me shërbimet sekrete  dhe u përpoq të me mish e me shpirt të denigrojë miq dhe dashamirës , duke shfaqur xhelozira të hapura deri në ekstazë . Ai para luftës ishte sebepi që shumë të rinj , kosovar (që i kishin dalë në hundë) të bien pre e gjuetisë së para ushtarakëve serbë . Këta të fundit , kishin informacione të sakta për shumë veprimtarë seperatistë  në Kosovë . Flitet se Bahtir Hamza , ishte një ndër furnizuesit me informacion për pëgatitjen e këtyre listave ..!!

Por edhe gjatë luftës , ai nuk qëndroi duarkryq .. Ishte ndër të parët që u largua nga Kosova dhe u vendos në një kamp në afërsi të Tiranës , nga ku vazhdoi veprimtarinë e tij antishqiptare ..

Megjithse Kosova ishte në luftë , ky person denigronte emra të tillë të shkrimtarëve he patriotëve si Adem Demaçi , Jusuf Gërvalla e të tjerë , duke shkruar shpifje mdhe trillime lidhur me jetën dhe veprënn e tyre të shquar ..

Por edhe vet familja e tij ishte problematike .. Ja se çfar shkruan për këtë  Prof.Skënder Karaçica
Çikago,SHBA:

"Bahtir Hamza është askushi.Ai me kohë dhe i çmendur nëpër rrathët e varfërisë dhe gabeljetës(sic!!!)ishte përkerkushi jo vetëm në rrethin e tij por edhe me gjerë në Drenicë.Me vjen kqe që një lagje kaq e madhe njerëzish dhe,madje intelektualesh janë marrë me këtë njeri plah i Drenicës dhe askushi...!Me besoni po ky farë Bahtiri as shqip nuk di të flasë e lërë më të shkruaj ,,krijimtari poetike,,(sic!!!).Fëmijët e tij kanë qenë të trazuar dhe me shemtinë e sjelljes së prindit të tyre ata edhe sot e kësaj dite janë fëmijë pa fëmijëri dhe,herë-herë me shumë lot se sa bukë në sofër...!!!

Për sjelljet e qororditura prej gabelesh disaherë edhe vëllain e tij e rrafen në Drenicë për vdekje.Me një fjaë familje e tij dhe Bahtir Hamza në fshatin e tij nuk ka vlerë më shumë se sa një bagël lope...!Duhet që qarqet intelektuale në Kosovë dhe në mbarë gjeografinë e Atdheut në të ardhmen mos të merreni me plehun e Drenicës!

U shihet për të madhe,një grupi shkrimtaresh dhe intelektualesh nga Kosova,që kanë pranuar të jenë përballë,,librave të tij me poetikën gabelqe hiq më shumë(sic!!),ndonëse kurrë ne jetën e tij Bahtir Hamza nuk e di se ç,është arti dhe poezia dhe si i tillë të jetë ,,poet dhe shkrimtar,,ruana Zot se në çfarë shkalle kemi arritur sot."

Ai edhe kur ishte në Tiranë , ra disa herë në duart e sigurimit të Shqipërisë (SHISH ) si agjent i UDB ..

Më qartë flet për këtë Flori Bruqi :

Bahtir Hamza i vetëquajturi poet dhe gazetar i ,,Rilindjës,,para disa vjetëve nga disa agjentë të Komisariatit numër dy të Policisë së SISH-it të kryeqytetit shqiptar është masakruar ngase i njajti ka kërcnuar pushtetarët e Shqipërisë dhe në çantën e tij janë gjetë dokumentacion sekret spijunazhi të MUP-it Serb si dhe një fletëlëshim neuropsikiatrik në emrin e tij më diagnose ,,Schisophrenia paranoids,,.
…Gazetarit të ,,Rilindjs Demokratike,, z.Zef Lleshi i deklaron më datën 2 dhjetor 2000,,,poeti,,Bahtir Hamza sa vijon:,,Kam ardhur në Shqipëri që më 1 shtator 2000 për të botuar dy vepra një prozë lirike dhe një me ese.,,
Më datën 1 shtator 2000 Bahtir Hamza është sistematizuar si ,,ilegal,, në kampin e refugjatëve tek Pishinat në Tiranë.
Më datën 16 shtator 2000 në mënyrë perfide mashtron gazetarën e mirënjohur ,z.Kozeta Mamaqi dhe jep intervistë për Rdaio Tirana…Musafir z.Bahtir Hamza ka qenë të Murat Hoxha që rrin së bashku më Vahid Beliqin.
Ata kanë qenë refugjat Kosovar që kanë banuar të pishinat.Më të hetuar se në konak të Hoxhajve dhe Baliqit është spijuni jugosllav më emrin Bahtir Hamza,në ora 1 të natës baraka është sulmuar më gurë nga një kosovar më inicialët F.L/emri i njohur për redaksinë/…Më datën 17 nëntor 2000 rreth ores 9 e 30 minuta,personi i njajtë F.L,që ka qenë edhe komandantë i UÇK-së, që është dermuar mire z. Bahtir Hamza/ më një shufër hekuri/…Bahtiri ,e kafshon komandantin në dorë …Më vonë ka nderhyrë policia e SHISH-it duke e shtrirë përtokë spijunin jugosllavë më emrin Bahtir Hamza.

Bahtir Hamza , i rrahur nga SHISH

…Agjenti më inaicialin D.ja ka venë prangat dhe e ka rraf mire Bahtirin .Më vonë Bahtirin e kanë marrë agjentat sekret të Komisariatit numër 2.Në bisedë informative Bahtiri është marrë nga agjenti i SHISH-it Irakli Profka.
Agjenti në fjalë e ka goditur me grushte dhe shkelma dhe shkopinj gome pasiqë Bahtiri ka filluar ta shajë çdo gjë që është shqiptare.Në çnatën e Bahtirit janë gjetur edhe shumë secrete të një agjenture serbe,që është edhe secret zyrtar i SHISH-it zyrtar…Në polici është mbajtur prej ores 10 deri në ora 15 e 30 minuta…Lënda ka shkuar deri të prokurori Kostaq Beluri.Ekspertizen mjekësore e ka berë Dr.Bardhyl Cipi…Lënda penale sot e kësaj dite është mbetë ad acta pasiqë Bahtiri më të shpejtë ka treguar diagnozën psikiatrike ,,më të cilën është liruar nga vuajtja e denimit të vrasjës së bashkëshortës,,.Në Kosovë Bahtir Hamza ka nxjerrë 5 numra të revistës letrare ,,Pena shqiptare,, si dhe ka patur disa konkurse letrarë ,ku kanë konkuruar hjiq më pak se 500 poetë kosovarë me poezitë e tyre.Janë shpërblyer 5-6 vetë kurse poezitë tjera Bahtir Hamza i ka përvehtësuar në librat e tij…Bahtiri është marrë sa ka qenë në Kosovë më shpërndarje të narkotikëve,prostitucion si dhe më shitjen e pasoshëve jugosllavë të marra nga zyrta ndërlidhse të Serbisë në Graçanica dhe Fushë Kosovë…Jashtë vendit ka qenë striptizet mashkulli në Klube nate në Gjermani,Zvicer etj…Gjithashtu në bashkëpunim më disa shqiptar që kanë punuar në zyrat ndërlidhse –ndërkombëtare,ka dhenë viza Shëngeni .Mbi 30 shqiptar kanë dhenë bakshishin 2000 deri 3000 euro,por për fatin e tyre të zi ,,ujku i zi i Drenicës,,/kështu në shkrime i thotë vedit/apo siç thotë poeti i mirënjohur z.Rrustem Geci ,,më mire të themi për Bahtir Hamzën që ka qenë bashkëpunëtori më i devotshëm i kriminelit serb Zhelko Razhnjatoviq Arkanit ,,apo siç thotë poeti kosovar Gani Xhafolli për Bahtir Hamzën se ka qenë shok i ngushtë i kryeshefit të SUP-it të Kosovës Selim Broshës..

Ajet Kortoshi  plotëson :

Renegati Bahtir Hamza shkruan kunder shqiptareve dhe Levizjes "Vetevendosja"

Bahtir Hamza thotë për vehtën që gjëja është “ poet i mërgimit” ,është i nacionalitetit jevg .Ka lindur në Drenicë,më 05.07.1956. Thotë për vehte se është jevg,Koplikut, familje me traditë hafije që ka spiunuar shqiptarët në organet e sigurimeve serbe. Regjimi në maj të vitit 1977 dhe në vitin 1981 e “burgosi “ në mënyrë që si hafije (spijun) në qelitë e burgut ti nxisë për të folur “nacionalistët dhe irredentistet “ kunder regjimit monist serbosllavë . Është student i përjetshëm i Universitetit të Prishtinës,shkollave hoteliere në Zagreb dhe Zürich .Regjimi i UDB-ës jugosllave e financoj BAHTIR HAMZËNdhe ky më DINARIN SERB Shoqatën Alternative të Poetëve "PENA SHQIPTARE" me seli në Prishtinë,në mënyrë që ky më vonë të identifikojë emrat e intelektualëve shqiptarë që ishin kundër regjimit jugosllavë Ai më parat e regjimit serb ishte edhe kryeredaktor i revistës "PENA SHQIPTARE"si dhe drejtor ekzekutiv i N.T. Botuese "ARBANI-A"në Prishtinë.
Në vitin 2002 Bahtir Hamza më ndihmën e bashkëvendësit të tij ,z.Adem Gashi,ish Kryetar i LSHK ,u bë edhe anëtar i Lidhjës së Shkrimtarëve të Kosovës. Është interesant se Bahtir Hamza ka botuar një numër të madh të veprave letrare!!! Asnjë nuk e ka shkruar vetë,por shkrimtarët tjerë Kosovarë duke filluar nga Qosja,Gjafolli,Gashi,Vinca etj. Është interesant të studiohet stili iveprave letrare të “tij” si fjala vjen :

- U rritsh me lulet e botës, 1991, - Jeta troket në derë, 1993, -
- Gojët e luleve, 2001, - Jeta në Peshojë, 2002, - Vdekja nis nga brenda, 2002, - Pastrohu Kosovë. 2005, Aphorizma. - Kohë që lanë gjurma,2004,
-Kohë që lanë gjurma,pjesa dyte.2006 Ndërsa nga konkurset letrare botoi këto vepra. "ARBANIA- I " Krua i lotëve të mi, 2003, "ARBANIA -II " Në poret e jetës, 2003, "ARBANIA -III" Pamje me atdheun, 2004. “ARBANIA-IV- Le te ngadhënjen liria.2007.
Nga letrësia botërore botoi: ZGJIMI I DRITËS, 2005 nga Pol VALERI, vepër kjo e përgatitur nga prof.dr.Muhamet Kërveshi.U muarr edhe më aktrim në filmin dokumentar të bashkëjetesës së jevgëve.”Diku në Kosovë.” (2005).Për vrasje të bashkëshortës dhe dy të rinve në emigracion u denua më disa vjetë burg por mjekët e lëshuan si të retarduar . Përkohësisht jeton dhe vepron në mërgim(New York).Tash është shumë aktiv si superagjent duke ju kundërvenë më shkrime intelektualve shqiptarë,duke sulmuar atdhetarë,dëshmorë të kombit si dhe lëvizjën “Vetvendosje”.

Përfundimisht , edhe unë një eksperiencë të vetme me këtë "atdhetar të fallsifikuar" :

 Kur hodha në internet , sitin e Gazeta C , pata kontaktuar me zotin Bahtir Hamza , pasi vet më kishte dërguar disa shkrime të cilat nuk i kisha botuar .. Ai më kërkoi të reklamonte Radione tij , kundrejt një pagese 300 euro .. Pa u thelluar shumë pasi e njihja shumë pak emrin e tij dhe gazeta ishte e re dhe kishte nevojë për lidhje , dhashë urdhër që të botohej një shkrim i tij për të nxitur debatet , dhe për të shprehur ,  atë që gazeta C e ka gjë të shtrenjtë : lirionë e shprehjes ..

Por nuk vonioi shumë dhe drejt redaksisë së gazet[s erdhën disa Email, ku tregohej se kush ishte Bahtir Hamza i vërtetë ..

Pastaj i këkuam zotrisë në fjalë të bëjë pagesën .. Por ai në vendt të na paguante për shërbimin shumë miqësor që i bëmë për radion e tij , na dërgoi një sërë të sharash dhe shpifjesh , për shumë e shumë shkrimtar dhe poet ..

Aty kuptuam çkishim bërë , dhe kë kishim ndihmuar .. Menjëherë kërkuam ndjesë botërisht për këdo që emri i tij tejçohej dhe shpifej në shkrimet e Bahtir Hamza të botuara në Gazeta C , dhe i larguam urgjentsisht , gjithshka që kishte për të dhe nën emrin e këtij njeriu të pa përgjegjshëm ...

Do të mun tëshkuhej gjat[ për këtë njeri por nuk ja vlen të harxhojmë kohën me këtë person të pa dëshirushëm për pjesën më të madhe të shqiptarëve që e njohin ..

Si përfundim , ky shkrim është hapi në vazhdim i luftës që unë personalisht kam filluar kundër shpifjeve dhe trillimeve të këtij njeriu , pasi gjërat tashmë janë në dorë të drejtësisë , së cilës i jemi drejtuar për ndihmë ..!!

Respekt për të gjithë ato motra shoqe dhe mike të miat që ky i pa cip i ka përgojuar me mënyrën më të turpshme ..

****************

Më poshtë po botoj një Fraksimile nga letra Email që më dërgoi mikuim Flori Bruqi ..

http://floripress.blogspot.com/2011/11/heshtja-e-rexhep-qosjes.html

http://floripress.blogspot.com/search?q=bahtir+hamza

http://floripress.blogspot.com/2011/02/bastardi-i-internetit-eshte-agjent-serb.html

Sipas nje burimi konfidencial nga Eulex-i  i Prishtines dhe nje dege e tij ne Tirane ,eshte kerkuar qe ky njeri te ekstradohet nga qyteti kanadez Toronto.Kjo lypset te investigohet ne Tirane ne Eulex dhe SHISH.Nuk durohet  me qe nje i semure menderisht te shaje nenat dhe motart shqiptare duke i quajtur kurva.Te shaje Adem jasharin,Jusuf Gervallen e qindra tjere duke na quajtur spijuj serb,grek etj.Cdo njeri qe e atakon kete majmun,...ai do t'ia ngjet epitet agjent grek,serb,udbash...etj.

... Per fatin tone te zi,...bashkepunetoret e tij ,per pak lek, e nje dreq e di se cfare parashe te pista jane ato  kur fshehurazi sejmenet e manjakut jane  alamet burrash ...Akademik Rexhep Qosja,shkrimtari Adem Gashi,publicisti Kadri Osmani-Mani,Prof.dr.Sali Bashota,shkrimtari Rrahim Sadiku...e disa te tjere nga BIRN Kosova .

******************

   Gazeta C

Sivjet në panairin e librit në Franfurt Shtëpia Botuese “Rugova Art”

Sivjet në panairin e librit në Franfurt Shtëpia Botuese “Rugova Art” prezentohet me këta autorë:

1.Dashnim Hebibi
2.Flori Bruqi 

3.Musa Jupolli
4.Naim Kelmendi

Në panirin e sivjetëm të librit në Franfurt të Gjermanisë,në kuadër të botuesve nga Kosova,edhe Shtëpia Botuese do të prezentohet me disa autorë dhe botimet më të reja. Nga autorët që do prezentohen janë poeti dhe gazetari Dashnim Hebibi me librin e tij “Intervista në tranzicion”, pastaj shkrimtari dhe publicisti Flori Bruqi, me librin e tij “Nëse kam ditur të guxoj”, poashtu edhe Musa Jupolli me librin e tij “Poemë n’udhëtim”, poeti dhe shkrimtari Naim Kelmendi me librin “Është vetëm kujtesë” si dhe librin më të ri”Antologjia e dhembjes poetike”.

-------------------

 Dashnim Hebibi “Intervista në tranzicion 2”, shtëpia 

botuese “Rugova Art”, Prishtinë, 2012

Libri i Dashnim Hebibit “Intervista në tranzicion -2” përmban në vete një sërë intervistash, të cilat gazetari ynë i mirënjohur i ka realizuar kohë më parë me një sërë personalitetesh të politikës, artit, muzikës, sportit, e të veprimtarive kombëtare etj e shumë e shumë të tjerë personalitete të shquara nga të gjitha sferat e jetës, por që këtu përbëjnë si të thuash edhe atë gjeografinë etnike shqiptare, ngase Hebibi ka intervistuar njëlloj nga të gjitha trevat e gjeografisë sonë kombëtare, personalitete nga Shqipëria, nga Kosova, nga Maqedonia, nga Presheva, por edhe nga diaspora shqiptare në Evropë e Amerikën e largët, pra veprimtarë e personalitete të shquara e të dalluara. Kjo është më një fjalë ajo përbërja e librit të Dashnim Hebibit “Intervista në tranzicion-2”.

Ajo që e shquan këtë libër intervistash është vizioni i gazetarit Hebibi për të përmbledhur kështu në libër gjithë këtë gamë intervistash, por duke i përafruar në dy tre libra, 

Ashtu siç shprehet recensenti i librit, z. Llukman Halili: ”Dashnim Hebibi si askush deri tash me penën e tij brilante dëshmoi për historinë që askush tjetër s’guxonte ta rrëfejë. Duke e ndjekur parimin e teorisë së gazetarisë moderne se:”E vërteta është dhunë, realiteti luftë dhe lajmet janë konflikti”. Dashnim Hebibi kultivon me mjeshtri të madhe në të gjitha mediat, si në TV, në gazetë dhe në “online” gazetari, disciplinën më të vështirë të gazetarisë-intervistën, duke punuar gjatë tërë karrierës së tij, në përsosjen e saj dhe duke arritur deri tek ajo, që mund ta definojmë si mjeshtër i madh i Intervistës, i cili kurrë dhe asnjëherë nuk ia akceptoi me të drejtë përgjigjen “JO’, të intervistuarit. 

Dashnim Hebibi ka zhvilluar një teknikë intervistimi, që do ia kishin zili edhe shkollat më të njohura të gazetarisë duke kultivuar në këtë drejtim, posaqërisht të ashtuquajturën “Intervistën Prominente”, por edhe “Intervistën investigative“ –(hulumtuese).I njohur si njëri ndër njohësit, dhe të themi kushtimisht ekspert i gazetarisë së diasporës shqiptare, karrierën e nisi që gjatë studimeve të gazetarisë në Tiranë (ku diplomoi Fakultetin e Gazetarisë), duke bashkëpunuar në kohërat e vështira me gazetat e ndryshme të Shqipërisë, por edhe me Rilindjen që dilte në Tiranë. 

Do theksuar se të gjitha intervistat e këtij libri, më parë janë realizuar për gazetat dhe agjensitë në të cilat ka shkruar Hebibi, dhe në këtë libër si tërësi, mbase zgjojnë interes të veçantë për secilin lexues shqiptar, jo vetëm si lloj shkrimi, por ngase secila nga intervistat shpërfaq mjaft tematika që shtrohen për çështjen shqiptare, çështje të sukseseve të arritura të akëcilit personalitet fushash të ndryshme, por dhe mjaft çështjesh të tjera që kanë të bëjnë me çështjen shqiptare si në Kosovë, të shqiptarëve etnikë në Maqedoni, pastaj në Kosovën Lindore, atë në diasporën shqiptare etj. Kjo, zaten edhe është ajo rëndësia e këtyre intervistave kur lexohen e shijohen brenda kopertinave të një libri. 

Ajo që e dallon Dashnim Hebibin është intenca e tij si gazetar për të shtjelluar tematika të ndryshme përmes pyetjeve me të intervistuarin, duke mos e dështuar qëllimin deri në fund për të nxjerrë esencialen e asaj që do Dashnimi,për t’ua transmetuar këtë më pastaj lexuesit të tij, dhe këtë ia arrin në secilën intervistë e me akëcilin të intervistuar. Dhe, kështu për lexuesin shqiptar intervistat në këtë libër shpalojnë një gamë të tërë çështjesh qoftë të natyrës kombëtare, kulturore, sportive, të secilit prej të intervistuarve, pra shumë aspekte edhe të atyre më të cilat lexuesi as që i ka njohur më parë. 

Do ta përmbyllja këtë shkrim sërish me konstatimin e recensentit të librit Llukman Halilit: Autori, përmes intervistës, zhytet thellë në qenien e të intervistuarve, ai bëhet fati i tyre. Autori, i vetëdijshëm që lexuesi edhe në këtë kohë të revolucionit dixhital, informatën dhe rrëfimin e kërkon dhe e lexon nga ata të cilëve më së shumti u beson d.m.th. gazetarëve, misionin e vet e ngritë në piedestalin më të lartë të besueshmërisë. Zhvillimi teknologjik, ndoshta, mundëson që shumëkush të provohet në "Mission of a Journalist", çka profesionin prej gazetari e bën shumë më transparent, por kjo është vetëm provë dhe më pastaj bindje që gazetari posaçërisht i specializuar në intervistë është i vetmi që mund t`ia dalë në misionin e tij, dhe Dashnim Hebibi edhe me këtë libër ia del, duke dëshmuar profesionalizëm të lartë dhe duke i dhënë një kontribut të madh gazetarisë dhe publicistikës shqiptare në diasporë dhe hapësirat shqiptare në përgjithësi. 

---------------------------------------------

FLORI BRUQI : NËSE KAM DITUR TË GUXOJ…

Flori Bruqi lindi më 29 qershor 1952 në Isniq të Deçanit ,Republika e Kosovës. Studioi Mjekësinë dhe Diplomoi në Fakultetin e Defektologjisë . Studimet pasuniversitare I kreu në Universitetin e Prishtinës ku fitoi gradën shkencore magjistër i  shkencave  fiziologjike /2005/.Së shpejti pritet të doktoroi në lëmin e  fiziologjike kineziologjike.

 Bashkëpunoi më shtypin e përditshëm e periodik të vendit dhe të jashtëm që nga viti 1974 e deri me tash (“Bota e re” – Prishtinë, ”Rilindja” – Prishtinë, “Danas” – Zagreb, ”Dello” – Lubjanë, ”Dnevnik” – Lubjanë, “Vecer” – Maribor, ”Le Mond”, ”Corriera della Sera” etj).

Është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës (2000).

Ka shkruar mbi 31 libra,prej tyre shkencore janë dhjetë si dhe një numër të madh  punimesh shkencore nga lëmia e mjekësisë dhe defektologjisë  /21 punime në revista të ndryshme shkencore /në përiudhën 1974-2011., si dhe mija punime në shumë web faqe interneti (2003-2011).

Është  drejtor  ekzekutiv i kompanisë “Flomed “nga Prishtina prej vitit 1987 e deri me tash.  

Kompania “Flomed” që nga themelimi  ka bërë  plasimin në treg të barërave  dhe mjeteve sanitare.Është distribues gjeneral i dy kompanive 

ndërkombëtare për Kosovë dhe Shqipëri/Borer chemie AG nga Zvicra dhe Schülke-Mayr GmbH nga Gjermania/.

VEPËR VËSHTRIMESH KRITIKE DHE  SHUMËSHTRESIMESH LETRARE

Libri më i ri publicistik i shkrimtarit, tashmë të mirënjohur, Flori Bruqit, na vjen si një sihariç i mirë letrar. Libri me titull shumë sinjifikativ “Nëse kam ditur të guxoj”, përmbanë një lëndë të pasur në shumë aspekte letrare. Meqë kapitulli i parë përmbanë  një cikël poezish të autorit, kapitulli i dytë hap një faqe interesante me shkrimet kritike nga autorë të ndryshëhm e të mirënjohur shqiptarë, pra vlerësime kritike e vështrime për disa nga veprat letrare të Bruqit, por të publikuara më parë në shtypin shqiptar të kohës. Autori Bruqi i ka sistemuar këto shkrime, që përbëjnë një sërë vlerësimesh të çmueshme letrare për krijimtarinë e tij letrare,poetike e publicistike por edhe për ato botime të fushës profesionale të Flori Bruqit, nga emra tashmë të ndjerë, por mjaft të shquar, si Mehmet Kajtazi, Rifat Kukaj, Zejnullah Halili, Iljaz Prokshi e ndonjë tjetër. Por, edhe nga emra po aq të mirënjour të letërsisë sonë, të gjallë, janë përmbledhur këtu mjaft vështrime që cilësojnë e vlerësojnë veprën e Flori Bruqit, sikur janë: Fatmir Terziu, Bedri Halimi, Lumturie Haxhiaj, Shyqri Galica, Namik Shehu, Izet Çuli, Zeg Pergega, Kristaq Shabani, Naim Kelmendi, Rajmonda Maleçka, Eshref Ymeri, Rushit Ramabaja, Abdullah Konushevci, Rrustem Geci, Nehat S.Hoxha, Ajshe Qorraj, Arlinda Meksi, Shpend Ruci, Arian Blushi, Nikollë Frangaj, Faik Xhani e ndonjë tjetër. Do theksuar se në të gjitha kritikat dhe vështrimet kritike mbi veprat letrare të Bruqit, qofshin ato vështrime të mëdha apo të vogla, ndonjëherë si njoftime mbi librat e publikuar nëpër kohë të Bruqit, qoftë si vështrime më të gjata, cilësohet e vlerësohet krijimtari letrare e Flori Bruqit, dhënë lëtërsisë sonë më të re, duke bërë kështu emër në letërsinë moderne.

Ja si do të shprehej atëbotë shkrimtari i mirënjohur yni, Mehmet Kajtazi, në një vështrim të tijin për poezinë e Floriut: “Temat që ngërthehen në këto vargje nuk burojnë nga inspirimet që i marrin disa poetë nga librat që i lexojnë, por Flori Bruqi inspirimet i merr nga jeta. Ato nuk mbesin vetëm inspirime, por dalin nga kornizat e një gjirme të thellë dhe si valëzat e detit të shqetësuara afrohen drejt brigjeve, por edhe kthehen në suprinën e largët të detit me emrin nënë, me emrin martizim, me emrin LIRI”.Apo në një rast tjetër njëri nga shkrimtarët tanë të shquar Zejnullah Hallili: “Flori Bruqi po hyn nëpër një shteg të ndritshëm në poezinë shqipe. Figura e tij në fillim të kësaj poeme na sjell shqetësime të shumta që lidhen me Tokën, me Nënën, me Gjakun, me Vallen e Shkrepave, me Baladën e Yjve, me Lotin që ka Ogur, me Zërin me Frushullimën e Krahëve, me Akuarelin e Diellit, me Lumin e Bardhë. Secili varg vendoset në patosin e Kësaj Luleje. Secila poezi ka gjethin  e Vet, Dritën, shqetësimin dhe besimin, andejza, matanë errësirës pra ai këto frymëzime i zë nga jeta, sepse e nxit Bardhësia e katër vargjeve, figura e saj, shpirti shqetësues, Fjala”.

Në kapitullin e tretë mbarështrohet një lëndë po aq e pasur dhe e thekur letrare e autorit mbi veprat dhe mbi jetën e shumë autorëve botërorë e shqiptarë,sipas këndvështrimit dhe shijes dhe dioptrisë krijuese të studiuesit Bruqi. Flori Bruqi këtu spikat me vështrimet e tij të thukta dhe përmbajtësore, me një metodologji klasike të vështrimit: ai shkruan mbi veprën e autorit, jep mjaft shënime biografike dhe shtjellon motivet e veprës së tyre, por edhe klasifikon ndonjë nga poezitë apo prozën apo shkrimin e akëcilit që merr në theks të vështrimit.

Në të gjitha këto vështrime kritike vërehët përkushtimi dhe niveli studimor i autorit me një bagazh të mirë studimor mbi veprat dhe autorët. Poashtu autori, në secilin vështrim jep edhe të dhëna të shumta mbi veprat e autorëve, që përmbëjnë opusin krijues të tyre, si informacion të plotë për lexuesin. Janë një sërë artikujsh kritik e publicistik edhe për figurat e jetës sonë letrae por edhe politike e publicistike sikur artikulli për Dr.Ibrahim Rugovën, ku Bruqi qëmton me këndvështrimet e tija, duke na sjellë përshkrime dhe vlerësime për figurën madhore e komplekse të presidentit historik Ibrahim Rugova, por edhe për veprën e tij letrare dhe kritike që është mjaft e bujshme. Gjithashtu me interes janë edhe mjaft shkrime të kësaj natyre, siç janë p.sh shkrimet për Nënë Terezën-nderin e kombit shqiptar, pastaj vështrimet kritike për figurat letrare si për Eqrem Çabejn, Ernest Koliqin, Martin Camajn, Azem Shkrelin, Ismail Kadarenë, Prend Buzhala, Naim Kelmendi, Bardh Frangu,dhe poetë të gjeneratës më të re të postmodernes, sikur Irena Gjoni, Lediana Kapaj, Alma Papamihali,Thani Naqo, Jorgo Sofokli Telo, Valdete Berisha e ndonjë tjetër.

Ato që përbëjnë gamën e gjerë të vështrimeve dhe temave sintetizuese, por edhe tematike, janë disa nga shkrimet që zënë vend në këtë vepër, si “Shkrimtari idealist shqiptar gjatë shekullit XX”, “Kritita tani ngjanë në një digë të shpartalluar, që i varen lllamarinat nga erërat e fitimit”,”Spastrimi etnik në Kosovë”,”Shqiptarët në shtypin arab”, ”Historik i shkurtër i gjuhës shqipe” etj.Me një fjalë, vepra letrare e Flori Bruqit: “Nëse kam ditur të guxoj” përmbën një aureolë pikëvështrimesh të qëmtuara lëtrare mbi veprat e shumë autorëve të shquar vendas e ndërkombëtar, por edhe ato mbi veprën autoriale të këtij shkrimtari tashmë të njohur në letrat tona.me kontributin e shumë veprave cilësore letrare, poetike e publicistike që zënë vend të merituar në “Panteonin” e letërsisë shqiptare.

------------------------------------------------

“Poemë n’udhëtim”

Shkrimtari dhe poeti Musa Jupolli, i cili jeton dhe vepron në Francë, këto ditë botoi librin e tij më të ri poetik “Poemë n’udhëtim”. Këtë libër, i cili ndahet në katër cikle:”Për ty atdhe”,”Poemë n’udhëtim”,”Për fatin tonë” dhe ”Estetika e atdheut tim”, e shquajnë mjaft motive krijuese e poezi tematike, që përbëjnë tërësinë e kësaj vepre më të re të autorit Jupolli. Poeti këtu ndërton një botë të tijën të veçantë poetike me ligjërimin e tij sa të formësuar poetikisht sa të nivelizuar ligjërimisht, por edhe të pasur semantikisht. Janë nga më të ndryshmet tematikat e kësaj poezie, si ato të mërgimit, të atdhedashurisë, tematika historike, e që e shquajnë kështu këtë gamë poezish të librit “Poemë n’udhëtim” si për nga thellësia e mendimit dhe botës ndjenjore të saj, si për nga gjerësia e preokupimeve krijuese të poetit Jupolli etj. Poeti Musa Jupolli ka shkruar e botuar edhe vepra tjera pararendëse, sikur janë: “Le gardien de chevauz”, “Sytë e tu kanë ngjyrën e të gjithave luleve”, pastaj librin publicistik “Ditar”, romanin “99”, “Kosovë p(r)ozë e gjatë”.

Librin e autorit Musa Jupolli “Poemë n’udhëtim” e botoi Shtëpia Botuese “Rugova Art” në Prishtinë,2012.

--------------------------

Naim Kelmendi: “Antologjia e dhembjes poetike”, 101 

përkushtime  poetike Ali Podrimjes, botoi ‘Rugova art” – 

Prishtinë, 2012

 

1. REQUIEM POETIK

          Kumti për humbjen e një figure të dëshmuar në letrat shqipe erdhi si bombë në ditën për diell dhe shembi për tokë dëshirat e adhuruesve dhe miqëve të panumërt që poeti të rroj sa malet, siç kemi bërë traditë të urojmë njerëzit kur shënojnë përvjetorët e lindjes. Nuk kishte edhe shumë kohë kur do të vërshonte lumi i urimeve për ditëlindjen e shtatëdhjetë të poetit, por sikur ai u ngut të ikën para kësaj vale të lumit të urimeve për ta takuar Lumin e tij të mallit të pashuar për tri dekada. E çuditshme, por e vërtetë, kjo që e them këtu, kur kujtoj se pak ditë para ikjes së tij përgjithmonë, sikur një parandjenjë ia trasonte rrugëtimin e gjatë e të pakthyeshëm. Ai për ditë të tëra ishte sa në Durrës, sa në Tiranë, në Sarandë apo në Kukës, kthente në Prishtinë dhe menjëherë në një rrugëtim të ri. Rrugëtim malli, thotë fjala  e urtë për raste të këtilla, dhe vërtetë ashtu edhe doli. Ai sikur po shpërndante mesazhin e tij gjithandej trojeve shqiptare për të vazhduar pastaj në Europë, ku la mesazhin e madh se fjala dhe vepra e tij nuk mund të mbyllet veç në atdheun e tij, ajo ka fuqinë  e shtrirjes gjithandej nëpër botë për të dëshmuar katërcipërisht se dikund në një vend të Ballkanit frymon fuqishëm një popull i lashtë dhe liridashës.

        Këtë mesazh poeti e shpërndau që nga fillet e shkrimeve të para të poezisë duke i kënduar atdheut, njerëzve dhe lirisë, që aq shumë  i deshi.  Në frymën e kësaj ecejakeje kaq të vrullshme kohëve të fundit, deri në frymën e fundit kur shembi gjithçka për të lënë veç kujtimet dhe vargun e tij shpirtëror që mbetet vulë  e pashlyer e kohës, me mesazhin e fuqishëm ndër breza u krijua një numër kaq i madh poezish në përkujtim të emrit dhe veprës së tij që firmosën këtë requiem poetik plot mall e dashuri për poetin.

       Gjithë këto shkrime përkushtuese në vargje vijnë për lexuesin në përkujdesjen e shkrimtarit dhe publicistit Naim Kelmendi me titull shumë simbolik “Antologjia e dhembjes poetike”, që mbetet vulë e dëshmive të një kujtimi të pashlyer në shpritin dhe mendjet e krijuesve dhe adhuruesve të Ali Podrimjes.

2. FUQIA NJËQINDENJË E VARGUT TË DHIMBJES

        Kjo Antologji vjen si forcë shtytëse nga një çast i papritur dhe i dhimbshëm, me pretendimin e një paraqitje sa më gjithëpërfshirëse të ndjenjës së prekjes së madhe të të gjithë njerëzve anekënd botës shqiptare, që mbetën për një moment të shtangur nga kjo rrufe që kaloj anë e tej tek çdo adhurues e njohës i  mirë i fjalës poetike. Një det i pafund krijuesish e adhuruesish të poetit nuk ngurruan të shprehin dhembjen dhe dashurinë e tyre për të. Këto shkrime mbetën dëshmi kohe se vërtetë poezia paska kryer misionin e saj, për aq sa ka arritur të përvetësoj lexuesin e vet deri në mbetjen në kujtesë përgjithmonë. Arsyeja pse u hartua kjo antologji është fare e thjeshtë kur kemi parasysh gjithë këtë vrull krijimesh e përkujtimesh për këtë emër të përveçëm të letrave shqipe. Rëndësia e kësaj fuqizohet në simbolikën e koduar me shifrën njëqindenjë, që shpreh shtrirjen e pakufishme të prekjes së temës së dhimbshme, por edhe  krenare dhe mesazhin e pakontestueshëm të kultivuar prej fillimeve të daljes në opinion të shkrimeve të tij.

        Takojmë këtu vargun e latuar me fuqinë e dhimbjes dhe dashurisë nga autorë të njohur gjithandej kah frymohet shqip, që nga poezia e parë me autore Alma Papamihalin, që vjen nga bota mërgimtare, deri në të fundit, që poashtu vjen nga Shqipëria, që konsiderohet një rrumbullaksim global shqiptar si shprehje figurative e përfshirjes së autorëve të ndryshëm, kush më pak e kush më i njohur, por që në këtë rast seicili syresh ngre kalanë e tij të qëndrueshme për të fortifikuar përgjithmonë dashurinë dhe respektin ndaj poetit. Kjo baraspeshë e shprehur në fuqinë individuale sjell një monument poetik, që synon ngritjen e vlerave në kuotën e nderit për Ali Podrimjen, vepra e të cilit për dekada ishte udhërrëfyese e dritës dhe lirisë dhe ashtu synon të mbetet edhe më tutje, duke iu bashkuar emra e figura të shumta të artit e kulturës, që ndërtuan lapidarin poetik që po shqyrtojmë këtu.

       

3. KOMUNIKIMI  I NDËRSJELLË PËRMES POEZISË  

        Ky ritual poetik bën që të vlerësohet pozitivisht veprimi i krijuesve të shumtë, që nuk ngurruan të jenë bashkëpjesëmarrës të dhembjes dhe shprehjes së ndjenjave të  tyre në forma të ndryshme, me fjalën poetike, me kujtimet, me dhimbjen dhe heshtjen si një element që flet mjaft për faktin se, kur pllakos dhimbja, për një çast humbin fjalët për t’u kthyer pastaj në kujtim të përjetshëm.Këtu takojmë vargje që shprehin vajin, por në asnjë mënyrë si zhgënjim, veç në frymën e shqetësimit dhe me konotacion dhimbjen krenare të ngulitur në kujtesë. Poeti vlonjat Myrteza Mara do të shprehej në poezinë e tij “Kur ikin poetët”, me pak fjalë, ku inkurajon lexuesin që dhimbjen e këtillë ta kthej në  krenari për figurën dhe veprimtarinë e poetit deri në përjetësi: “Mos qani/ për poetët,/  kur marrin udhën e Parajsës,/ mbi shtratin e ndezur/ të ëndrrave rrebele!/ Mjaftojnë/ lotët e tyre të dashurisë,/ mbi buzët e plagëve të botës…/ Lavdisë dhe këngës/ nuk i shkojnë lotët!”  E sollëm këtu këtë poezi për t’ia kujtuar lexuesit se poetët dhe fjala e tyre nuk vdesin e as nuk durojnë lot. Kujtoj se ky është mesazh i qëndrueshëm, pavarësisht humbjeve fizike të emrave të veçuar të letrave shqipe. Krenaria e poetit duhet të kthehet në përjetësi dhe të përcillet në breza si udhërrëfyes i ecjes me “drejtpeshim”, siç porosit edhe Ali Podrimja me vargun e tij.

         Ali Podrimja tërë jetën ia kushtoi poezisë. Ai jetoi për poezinë dhe në këtë mision edhe mbyli sytë për të mos frymuar më fizikisht, por fryma e tij poetike vazhdoi rrugëtimin nëpër botë, për t’i dhënë jehonë kësaj humbje të kulturës së nivelit ndërkombëtar me petkun e bukurisë shqiptare. Në shenjë komunikimi me poetin shpërthyen vargje e këngë nga shumë pena të njohura e më pak të njohura, pët t’iu përgjigjur poetit me poezi në komunikim të ndërsjell. Si duket poeti për të gjallë kishte komunikuar më së miri përmes poezisë dhe kjo situatë u krijua spontanisht edhe në çastet e dhimbshme dhe lamtumirëse. Poetët në çdo kohë dhe në çdo çast komunikojnë vetëm përmes poezisë dhe padyshim ata frymojnë vetëm poetikisht.

         Simbolika e këtij ndëkomunikimi përmes vargut poetik e bën të veçohet edhe kjo Antologji, ku gjithçka vjen përmes vargut dhe komunikon me receptuesin e vargjeve të fuqizuara me ndjenjën e besimit se vdekja nuk e ka rrugën andej kah frymojnë poetët. Atje fuqishëm sundon përjetësia. Këtë e shpreh bindshëm edhe vargu i Alma Papamihalit:

                                               “Poetët! Ah, me ata, kam gënjyer veten,

                                                sa herë ju jam afruar, më treguan vargjet,

                                               “Me to rilindim së dyti”, dhe në sy më panë”.

                                                                                                            (“Vdekja dhe poeti”).

         Përfundimisht mund të konkludohet se profilizimi poetik i figurës së Ali Podrimjes ka fituar një pamje të portretit meritor në letrat shqipe. Kjo Antologji vjen si një sprovë poetësh e krijuesish për ta skalitur edhe më këtë portret, me vija të mallit e dashurisë, me dhimbjen dhe krenarinë që përshkohet përgjatë gjithë planetit krijues të njëqindenjë pene, që simbolizojnë pafundësinë e dashurisë dhe kujtimit. Do të shkruhet e kujtohet edhe më për poetin, por fillimi është çështja. Nga këtu hetohet se cili është respekti ndaj tij dhe këtë herë është treguar shumë premtuese mbajtja në kujtesë për kohë të pakufishme e veprës së tij.

        Nuk ka asnjë arsye të citojmë emra e vargje të njëpasnjëshme të autorëve këtu, sepse ajo është pjesa më e këndshme që i takon çdo lexuesi, por ndonjë veçim vargu a poezie do ta bënte më informues edhe receptuesin e rëndomtë për materjen që do ta takoj gjatë kënaqësisë së leximit. Kështu, poetë e artistë bashkë, thurën një “merimangë kujtimi”, nëpër ngatërresat e të cilës mund të përbirohet vetëm me dashurinë dhe resektin për poetin dhe poezinë.

                                               “Ti nuk vdiqe

                                               Vetëm kalove

                                               Andej kah s’kthehesh

                                               Por sytë të mbetën hapur

                                               Sikur deshte t’thuash:

                                               Të paktën vargjet m’i lexoni

                                               Vargjet…”

                                                                                              (Çun Lajçi: “Pika e fundit”)

         Dhe fundi i leximit të kësaj Antologjie dëshmon pikënisjen e përhershme të kujtesës, ruajtjes dhe adhurimit të fjalës e mesazhit që sjell poezia. Kësaj i bashkohet edhe vlera dhe malli që preken nga këta emra krijuesish, ku në mënyrën e vet shpalosin dashurinë dhe respektin për mikun e krijuesin, me të cilin rrugëtuan gjenerata. “Të paktën vargjet m’i lexoni/ Vargjet…”, mund të jetë vërtetë dëshira e poetit, siç e shpreh edhe artisti Çun Lajçi.

4. EPILOGU I FJALËS  

         Fjala që buron nga thellësia e shpirtit, sidomos kur ka edhe dhimbjen, nuk ka epilog të mirëfilltë. Dhe pikërisht këtë qëllim ka edhe kjo Antologji e kaq emrave krijues, të cilët dëshmojnë se për aq sa ka mundësi komunikimi me poezitë e tij, aq do të vazhdoj jetëgjatësia e kujtesës për poetin.

         Ndërtimi i kësaj Antologjie me poezi përkushtimesh për poetin, për personalitetin dhe veprën e tij është nder dhe  respekt, si për hartuesin, ashtu edhe për autorët, që bën të mbetet në kujtesë për kohë të gjatë. Kjo rrugë  e kujtimit sikur obligon edhe emra e institucione tjera që ta kenë në përkujdesje veprimtarinë krijuese të Ali Podrimjes, duke ia botuar dhe distribuar veprën e tij tek lexuesi dhe adhuruesi i fjalës poetike në gjithë botën shqiptare, ashtu siç veproi për të gjallë vet poeti, ku fjala e tij poetike rrezatoi gjithandej nëpër botë..

         Në një fjalë rasti në përurimin e kësaj Antologjie shkrimtari dhe studiuesi i mirënjohur Prend Buzhala ndër të tjera tha: “Poezia është e hershme aq sa është edhe njerëzimi dhe ajo vazhdon të krijohet e të jetoj edhe me tutje. Dhe derisa poezia jeton edhe poeti do të jetoj padyshim”. Fjala ishte për Ali Podrimjen. Ishte fjala për poezinë dhe jetën që bashkëjetojnë ngushtë. Një përmbyllje e qëndrueshme dhe e saktë edhe në këtë shkrim, që nuk ka si të jetë i fundit, kur jeta e poetit ka të trasuar rrugën në pafundësi./Xheladin MJEKU/

Nga autori Naim Kelmendi e në botim të Shtëpisë Botuese “Rugova Art”, doli libri me poezi përkushtimi për poetin Ali Podrimja. Në këtë libër, të titulluar ”Antalogjia e dhembjes poetike” - (101 përkushtime Podrimjes), zënë vend 101 poetë me poezitë e tyre për poetin e madh kombëtar Ali Podrimja, i cili në muajin gusht ndërroi jetë në një qytet të Francës, në Lodve, gjatë pjesëmarjes së tij në një festival ndërkombëtar të poezisë.Vdekja e poetit ka prekur shumë krijues, që poetin e kanë dashur përgjatë jetës së tyre. Mjafton të lexohet kjo antologji dhe hetohet se, secili nga poetët, me përkushtimin e tyre poetik, shpreh jo vetëm dhembjen për humbjen e poetit tonë Podrimja, por edhe përkushtimin e tyre ndaj veprës dhe personalitetit të Podrimjes. Pra, ashtu siç do të shprehej edhe njëri nga redaktorët e kësaj vepre, Prend Buzhala, Poetët thonë për Ali Podrimjen: "ai nuk vdes! Poeti nuk vdes! Rekuiemi lirik, toni elegjiak kujtesa lirike, shndërrohen në Ideal Poetik. Shndërrohet në idealizim të kujtimit, në thellësi të konotacionit figurativ, në fusha referencash të pasura semantike, në hapësira të pëlleshme asociative, në ndërtime tekstesh mbi kodet e përzgjedhura, në transformime ndërtekstore e mbitekste poetike dhe, sidomos, në dinamikë të brendshme të strukturës kuptimore.Pas ofshamës podrimiane poetike që e lexonim ndër sa e sa dekada: "Oh, ç'mu këput litari te Guri i Prevezës", tani ja dhe ofshama elegjiake kombëtare për Njeriun që u nda prej nesh. Poetët edhe vdekjen e kanë Art Më Vete. Vargjet vijnë nga të katër anët e planetit dhe nga të gjitha copat e Atdheut" rrallë të ketë ndodhur që një poeti t'i kushtohen kaq e kaq vargje, nga qindra poetë, për një kohë të shkurtër. Vetë poeti ishte kudo me vargjet e tij, ishte me të gjithë në gëzimikn e shqiptimit solemn poetik të vargut nëpër orë letrare, nëpër libra, nëpër amfiteatrot e odeoneve poetike. Vijnë këtu, si DHIMBJE E PËRBASHKËT, si ANTOLOGJI POETIKE E DHIMBJES... Kjo Antologji prej 101 poezish dhe po prej kaq emra poetësh, lexohet si një ndërkomunikim i bukur poeptik. Nis me poezinë "Vdekja dhe Poeti" të Alma Papamihalit dhe përfundon me vargjet e poezisë "Modestisht për poetin e madh ALI PODRIMJA" të poetes Zhorzh Sand (Viktoria Xhako-s):Në glob janë shpërndarë nxënësit e mi, /Mbase takim s’do të ketë ndonjëherë,/Por emrin shqiptar me vete kanë marrë/,Dhe vargun tënd/, Me krenarinë e shqipes,/ Në zemër kanë mbjellë. E pra, dhembja e Lumit dikur, e lexuar si këndim yni nacional, tani shndërrorhet dhe në Këngë mbi Këngët për poetin. Shpalimi i botës artistike i poetëve përballë poetit, përmes aktit estetik të krijuesit letrar për krijuesin, do të na çonte tek ligjëratat e filozofit më të njohur çifut, Spinozës, i cili, në ag të kohëve moderne, i mbante ato në katedrat e Sinagogës së Amsterdamit: Deus sive Natura (Hyji ose Natyra); Hyji dhe Njeriu përbëjnë një njësi të përbashkët krijuese; natura naturans, natyrë botëkrijuese. Metaforikisht: edhe krijuesi letrar konsiderohej me natyrë botëkrijuese, ashtu sikundër ishin këta dy poetë; do të thotë, se ata ishin edhe natura naturata (përsëri  sipas Spinozës), pra natyrë e krijuar. Lasgushi ynë këtë “naturë krijonjëse” e përkufizon si “frymë”, “magji-dhëmbëse”, “transfigurim”, “tronditje shpirtërore”, “krijim i ri prej lëndës së vjetër”.

Librin “Antalogjia e dhembjes poetike”-(101 përkushtime Podrimjes), e botoi “Rugova Art”, Prishtinë, 2012./N.BUNJAKU/

-------------------------

Botuesit kosovarë në Panairin e Frankfurtit

Slogani i firmës më të madhe në botë për këtë vit është "Rimendoni, rinovohuni", kurse misafirja i nderit është Islanda, vend ku lexohen me shumë libra dhe ku çdo personi i takojnë më shumë libra.

Edhe tema kryesore e Turqisë, gjithashtu ëshzë viti i 50-të i emigrimit në Gjermani...

Nëpër aktivitete do të flasin dhe do të shprehin opinionet e tyre shkrimtarë, gazetarë dhe artistë nga Turqia në shumë tema si emigrimi, arti, letërsia, dhe gjuha turke.

Në stendën e Turqisë, përveç të tjerave është edhe TEDA, "Projekti për mbështetjen e përkthimit dhe publikimit".

Në Frankfurt u hap të mërkurën Panari i Librit , që është edhe më i madhi në botë.Në të marrin pjesë rreth 7000 mijë ekspozues që prezantojnë 400 000 libra.



Por pa hapur ende dyert panairi shkaktoi zhurmë me zgjedhjen e Kinës si të ftuarën e nderit.Çdo vit panairi i Librit në Frankfurt zgjedh një temë speciale dhe këtë vit kjo është Kina.

Nga botuesit e Kosovës, me botime të prezantuara shquhen Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës,  Instituti Albanologjik, “Buzuku”, “Koha”, “Faik Konica”, “Dija”, “Drita”, “Dukagjini”, “Mendimi Pozitiv”, “Pa”, “Rugova Art”, “Titanik”, “Zëri”, etj., gjithsej 25.


Qindra botues dhe tregtarë të librit nga Kina marrin pjesë në këtë eveniment pesëditor, përmes prezantimit të letërsisë dhe kulturës së vendit.Zgjedhja e Kinës si e ftuar nderi ka shkaktuar kritika nga grupet për të drejtat e njeriut që i akuzojnë autoritetet në Pekin se kufizojnë lirinë në literaturë.Zëvendëspresidenti i Kinës, Xi Jinping mori pjesë në hapjen zyrtare të panairit.Ai tha se vendi i tij ishte i hapur ndaj elementeve prej jashtë, por vetëm mbi bazat kulturore të Kinës.

Kancelarja Merkel premtoi se në bisedimet e saj me zyrtarin kinez nuk do të kishte tabu.

Ky parim, tha ajo, ishte thelbi i lirisë së shprehjes.Jo të gjitha prezantimet janë sanksionuar nga Pekini.

Disidentëve dhe kritikëve kinezë u është dhënë hapësirë për të eskpozuar punët e tyre.

• 

• Previous
• Next

PanairiiLibrit–Frankfurt

Sot u hap panairi i 63-të i librit i Frankfurtit, më i madhi i tillë në botë me pjesëmarrje të më se 7.000 botuesve nga 100 shtete të botës.

Mysafire nderi është Zelanda e Re, e cila prezanton të arriturat e këtij shteti nëfushën e librit. Mbi 3.200 aktivitete janë paraparë gjatë katër ditëve sa zgjat panairi.

Kosova,  me traditë të mirë prezantimi merr pjesë me një stendë më të madhe se herave tjera, por edhe të disenjuar estetikisht, që po bie në sy të vizitorëve dhe botuesve të shumtë tëpranishëm qënga orët e para.

Simbolet shtetërore, fotografi artistike të personaliteteve të shtetbërjes dhe letërsisë, emrat e botuesve më të mirë që ka Kosova, më se 200 tituj të ekspozuar janë veçantitë e stendës së Kosovës, e organizuar nga stafi i Shoqatës së Botuesve të Kosovës, bartëse e këtij aktiviteti.

Duke qenë se viti 2012 shënon edhe 100-vjetorin e shtetit shqiptar, Shoqata e Botuesve e Kosovës dhe Shoqata e Botuesve Shqiptarë (e Shqipërisë) janë bashkë, duke shënuar kështu, me praninë e tyre kombëtare një kulturë, një frymë, një letërsi. Stenda është vërtet impresive dhe paraqet njëhap para drejt integrimeve gjithëshqiptare jo vetëm në fushën e librit, të kulturës, por edhe më gjerë.

Nga botuesit e Kosovës, me botime të prezantuara shquhen Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës,  Instituti Albanologjik, “Buzuku”, “Koha”, “Faik Konica”, “Dija”, “Drita”, “Dukagjini”, “Mendimi Pozitiv”, “Pa”, “Rugova Art”, “Titanik”, “Zëri”, etj., gjithsej 25.


 Në listën e shtëpive botuese është edhe Botimet KOHA. “Lakorja e Ik’sit” e Eqrem Bashës, “Autobiografia” e Vanessa Redgrave, “Arbën Xhaferi rrëfen - Në Tetovë, në kërkim të kuptimit”” i Enver Robellit, “Pararendësi” i Idriz Ajetit, “Libri i fluturave” i Veton Surroit, “Ithtarët e librit” i Zakarija Karabell, trilogjia e Blerim Shalës “Libri i fitores”, janë disa nga titujt që do të prezantohen atje. Edhe “Lum lumi” i Ali Podrimjes, të cilin KOHA e ka ribotuar së fundmi në ditëlindjen e autorit të ndjerë, është në listën e Botimet KOHA.

PAGESA E STEDES është mbështetur nga Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit e Kosovës, por qeveria ka mundur të bëjë më shumë për të pasur aktivitete me shkrimtarë, bashkatdhetarë, media e të tjera, një rast që nuk do të duhej lëshuar, sidomos sa i përket aktivitetit diplomatik të Ministrisë së Punëve të Jashtme, të Ministrisë së Diasporës, Ministrisë së Integrimeve Europiane dhe Ministrisë së Tregtisë dhe Industrisë, të cilat nuk iu janë përgjigjur kërkesës për mbështetje të Shoqatës së Botuesve të Kosovës për ta pasur Kosova edhe një dritare më shumë drejt afirmimit të plotë ndërkombëtar.

Vizitorët, megjithatë, mund të pajisen me katalogun e SHBK-së dhe të botuesve të tjerë, botimet e të cilëve krijojnë mozaikun e gjithë asaj që është arritur në Kosovë në fushën e librit.

E enjtja do të jetë njëra nga ditët më interesante, kur edhe do të dihet fituesi i Çmimit Nobel për Letërsi, ngjarje kjo që do reflektojë tek botuesi, shteti dhe kultura që do nderohet. Edhe shqiptarë kanë shpresat me Kadarenë, sikundër sirianët me Adonisin, izraelitët me Amos Oz, amerikanët me Filip Rot etj.

F.B me agjencitë tjera informative shqiptare.

Social