Pikturon shumëçka nga pamja ime

(www.sa-kra.ch)

       Përgatiti: Adem ZAPLLUZHA

ANTOLOGJI E POEZISË MODERNE SHQIPE

SHAHBAZE VISHAJ - GRAJÇEVCI

         

            Hyrje

            Shahbaze Vishaj Grajçevci (Pejë, 27.6.1963), ka kryer stu­­dimet për Gjuhë dhe Letërsi Shqipe në Uni­­ver­sitetin e Pri­shtinës. Punon në Shko­llën e Mesme të Ulët: ''Hasan Prishtina'', në Milloshevë -  Kastriot. Për punën edukati­vo-arsimore për një çerek shekulli si pe­dagoge e gjuhës dhe e letërsisë shqi­pe ka marrë disa mi­rë­­njohjeje në mesin e të ci­lave edhe atë ’’Mësim­dhënës i da­llu­ar’’.

            Me shkrime filloi të merret qysh si nxë­nëse e shkollës fillore. Botoi në ga­zeta dhe re­vista që dalin te ne, Shqipëri dhe Ma­qedo­ni. Është laureate e shu­më shpër­bli­me­ve letrare. Shkruan poezi e prozë për fëmijë dhe të rri­tur, si dhe kritikë letrare, ese, publicis­tikë etj. Është anëtare e Lidhjes së Shkrim­ta­rë­ve të Kosovës, si dhe anëtare e redaksisë së revistës letrare për fëmijë ’’Pionieri’’.

            Deri më tash ka botuar këto vepra let­rare: ’’She­një dhe vragë’’ 2000, (poezi për të rritur); ’’Shtjellë dhe vurratë’’ 2004, (poezi për të rri­tur); ’’Shend e verë’’ 2006, (poezi për fëmijë);  ’’Shiu i harresës’’ 2007, (poezi për të rri­tur);  ’’Shtrezë në ve­tulla’’ 2010, (poezi për të rri­tur); ’’Shegë vje­shte” 2010, (poezi për fëmijë); ’’Shtatori me vio­linë’’ 2010, (tregime për fë­mijë); “Shtigje va­shërie” 2011, (roman për të rritur); “Shfletim vep­rash” 2011, (kri­tika let­rare); “Shpalim vlerash” 2011, (kritika letra­re); “Letërsia si art dhe inter­pretim poetik” (me H. Hasanin) 2011.

            Libri me poezi për fëmijë “Shporta me vi­sh­nje” është li­bri më i ri dhe i dymbëdhjeti me radhë i kësaj autoreje.

            Shahbaze Vishaj  Grajçevci jeton dhe vepron në Pri­­­­shtinë.

LUMTURIA HESHT

Kur ti nuk je

Lumturia hesht

Jeta merr formë tjetër

Në shpirtin e lënduar

Rrezja e diellit çdo mëngjes

Pikturon shumëçka nga pamja ime

Dhembja mbetet dhembje

Heshtja heshtje

Vitet kalojnë

E ti nuk ndryshon

Shpresa mbetet shpresë

Por pritja pritje

Jeta të thërret

E ti udhëton

Në rrugën tënde të panjohur

Ti prapë jeton

MOS MË PYET

Flokët më janë lagur

Trupi më digjet nga zjarrmia

Mos më pyet

Pse më avullon koka

Këtu

Ëndrra është lodhur

Harresa e ka zhdukur buzëqeshjen

Sytë më janë zvogëluar

Nga bryma e vetmisë

Lulet kanë harruar të çelin

Në ëndrrën time të fshehur

ËNDRRA IME

Vjeshta...

Vajzat i vesh me unaza

Pemët i zhvesh nga gjethet

Ëndrra ime

Pret unazë këtë Pranverë

Po ndjej aromën e saj

Kur t’më buzëqesh Ëndrra

Hënës i shtohet një yll

E diellit një rreze

NATA HARRON

Kur nata harron të zhduket

Dita harron të kthehet

Në shtratin ngjyrë blu

Zjarrmia djeg

Vetmia zbehet

Pritja numëron degët e thara

Në Kopshtin Magjik

Vetmia është borë e ftohtë

Sikur brymë vjeshte

LOTI I PEMËVE

Kur hyra në oborrin

e shtëpisë sime

vetëm oxhaku kishte

mbetur në këmbë

para sysh m’u rishfaqen

shumë korba

çdo hap e laga me lot

edhe loti i pemëve

u bashkua me lotin tim

mërzia e dhimbja

nuk ma kthyen kurrë shpinën

LULET PIKOJNË LOT

Çdo natë

daja flet me hënën

eshtrat e Yllit

edhe pas 10 vitesh

nuk ia solli Liria

më fal o Zot

as ty nuk po të shoh

në sytë e mi fle Dimër i Zi

Shpresa ia ka mbyll derën shpresës

lulet mbi varr pa eshtra

pikojnë lot

NË DHOMËN E GJUMIT

Kudo sytë e nënës

kërkojnë hijen e Luanit

në dhomën e gjumit

ende s’ka hyrë liria

ëndrrat shumë herë

ua bashkojnë duart

në shtratin e tij

kujtimet janë shndërruar

në lotore ngashërimi

nëna e dëshpëruar

ende kërkon ilaç

për zemrën e copëtuar

           

Shkruan shumë e për "lumë?!"

(www.sa-kra.ch)

       Përgatiti: Adem ZAPLLUZHA

ANTOLOGJI E POEZISË MODERNE SHQIPE

PËRPARIM HYSI

         Hyrje

           

        Përparim Hysi ka lindur më 21 janar të vitit 1943, në fshatin Petovë të Fierit. Për një periudhë të gjatë kohe ka punuar si mësues në fshatrat e Fierit dhe ne vitet 1996-2000 inspektor arsimi për gjuhë dhe letërsi shqipe pranë Drejtorisë Arsimore në Fier. Ka kryer studimet pedagogjike në Elbasan dhe më vonë pa shkëputje nga puna ka përfunduar studimet e arsimit të lartë për gjuhë letërsi. Ka botuar katër libra me poezi: “Rektimat e dashurisë”, “Prushi i dashurisë”, “Më piku dashuria”, ““Luftë” me dashurinë”. Është anëtar i Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptarë-Amerikanë. Ka botuar librat në prozë: "Tregime","Faji" i Isakovskit, "Një meshë për "Rrobaqepsin" e Konti Monte Kristos", "Lotët e Kumrisë" dhe librat me poezi:"Eh,si qenka dashuria!","Kurthi i mallit","Kot s'jam i vdekshëm", "Njerëz që dua" dhe "Mbeta dashurive".Veç këtyre në "makzazinën" e tij krijuese janë në pritje për botim qindra poezi dhe dhjetra tregime. Në pritje për botim është një libër me esse dhe përshtypje të autorit për libra të autorëve shqiptarë. Në pirtmëni për një libër më vete, është dhe libri me përshtypjet e autorëve të tjerë për të. Jam i pranishëm me krijimet e mia në prozë e poezi në shumë "website" brenda e jashtë vendit.

Poezi të zgjedhura

Po thanë...
Po thanë për mua:

-Si mësues? Çka! Mesatar...
Po çfarë ka në këtë për t'u zemëruar?!

Po thanë:

Si poet? Shkruan shumë e për "lumë?!"

E përse do të  mërzitem unë?

Po, në thonë se dikë zhgënjeva si njeri,

Atëherë, kush të më dojë, të më qajë me oi...

Koha
Koha, më duket,se ka veshur pantofla

Dhe zë e reshperon pa u ndjerë

Po mua pse më"bloi" në mokrra?

Vallë, ç'është ky mister?

Dashuria dhe urrejtja

Dashurinë e kam të shëndetshme

E ruaj atë prej "erozionit"

E kam atë  të përjetëshme

Dhe i  bëj ballë "ciklonit".

Urrjetjen e kam bërë dalje

Nuk lejoj që diku të më bëjë "hije"

Gjithkush që jetës më ra "havale"

E harroj sim të jetë  j a s h t ë q i t j e..

Në se...

Në se lëvizja është jetë,

Unë jam më i fortë se një shkëmb

A s'kam ndryshuar kontinet?

Shkëmbi? Atje, në vend...

Kafshimi

Brez pas brezi unë jam fshatar
Dhe ka ndodhur që një qen më ka kafshuar.

Kafshimi i qenit më dhëmbi njëçik

Por, mend u tërbova, kur më "kafshoi" një mik.

Flokët

Flokët  e mi: më të ashpërit në botë
Kurrë nuk iu nënshtruan krëhërit

Por koka ime? Eh se ç'kokë?"

Sa herë me të i  kam rënë shkëmbit.

Po...

Po e harrova të ligën, le t'më nxjerrin një sy
 Në harrova të mirën, t'm’i nxjerrin që të dy!

Jam krenar

Me njerëzit që kanë halle dhe unë vuaj

Aq, sa për ta, mund dhe të qaj
Një njeri që nuk di të qajë, kurrë s'e bëj mik
Le të bëjë dhe "vezë të kuqe", është njeri i lig!

Politikanët

Lëkurën e kanë të trashë: si prej bualli

Durojnë mbi lëkurë thumba e thumba
Nuk koriten prej asnjë skandali

Dhe hiqen para zgjedhësve si pëllumba!

Faktet demaskonjëse i quajnë të rreme
Janë fryrë nga shëndeti si mamutha
Me pak përjashtime, të gjithë janë si vemje

Dhe ka prej tyre që janë dhe skutha.

Bisedë me  nanën *

- Po ha, lum nana, a  hajnë bukë aty, në Amerikë?

- Po hajnë, moj nanë, si nuk po hajnë?!!

Po mirë, bir-o, a po më digjon nji dekikë?

Po për çafarë po rrinë atje kur dhe na bukë po hajmë?!!!

*  pas kësaj bisede, burri nga Tropoja, u gjet i vdekur në lulishte të New-Jorkut.

** poezitë janë shkruar në Florida nga viti 2001- 2011

“Kush i quajti, vallë, ato të mallkuara - Epiteti “t’ Nemuna” pse u mbet ?

       Përgatiti: Adem ZAPLLUZHA

ANTOLOGJI E POEZISË MODERNE SHQIPE

AVDYL SULAJ

          

             Hyrje

  

           Avdyl Sulaj ka lindur më 1 korrik 1945 në fshatin Begaj, Tropojë. Ai ka punuar në shërbim të shtetit e të shoqërisë shqiptare në mbi 20 zanate, profesione e detyra të ndryshme, si bujk e bari, punëtor, nëpunës, mësues, bibliotekist e drejtor biblioteke, poet, prozator, studiues e publicist etj.

            Veprimtarinë botuese e ka nisur në vitin 1979 në publicistikë.

            Në rrjedhën e këtyre viteve ka botuar 8 libra, sikundër janë:

            1. Evropa e bashkuar, Shqipëria e copëtuar, Publicistikë, Tiranë 1999.

            2. Visare gjuhësore - kulturore nga Malësia e Gjakovës I, Tiranë, 2000.

            3. Visare gjuhësore - kulturore nga Malësia e Gjakovës II, Tiranë, 2003.

            4. Kristale alpine, Poezi, Tiranë, 2006.

            5. Fjalor fjalësh dhe shprehjesh popullore, Tiranë, 2009.

            6. Shkrime dhe hulumtime gjuhësore, Tiranë 2012.

            7. Krokodili mallëngjen fqinjët, Fabula, Tiranë, 2013.

            8. Larushia e fjalës në gojën e popullit, Tiranë, 2013.

            Ai ka në dorëshkrim dhe disa libra të tjerë me poezi, prozë etj.

EH, KËTA SHTEGTARË!

Zogjtë duke fluturuar me hare,

Tufa – tufa u nisën në shtegtim.

Bijtë e shqipes me sytë përdhe,

Rrugëve të fatit ikin në mërgim.

Zogjtë duke cicëruar në pranverë,

Sërish do të kthehen ndër këto fole.

Bijtë e shqipes a do kenë ndonjëherë

Stinë të lumtur kthimi në atdhe…?!

DHURATA SË DASHURËS PËR SHËN VALENTIN

Sot e dashur, për Shën Valentin

Dhuratat do t’i bëj nga peizazhi alpin.

Një fustan do ta end në vegjë të erës

Prej fluturzash bore te Kroni i Verës.

Një ylber do ta mbërrij lart në bjeshkë,

Me stofin e tij do të bëj një xhaketë.

Majë Shkëlzenit do të kap një vetëtimë,

Ta bëj fjongo flokësh të artë vizëllimë.

Gjerdan do ta bëj Valbonën shtatkristal

Mbushur në muzg yje dhe hënëza argjend e ar.

Në një bohçe resh ato do t’i  bie,

Zdritur me margaritarë e perla dashurie.

BJESHKËT E NEMUNA

Mes bukurive pa cak

të këtyre Bjeshkëve

Shtrirë në madhështi

Si kreshtë e madhe mali

Një pikëpyetje rri ?

“Kush i quajti, vallë, ato

të mallkuara ?

Epiteti “t’ Nemuna”

pse u mbet ?

me shtatë shkronjat

mbi shtatë shkëmbinj

si shtatë korba të zinj ?

Pse , vallë,  “t’ Nemuna”,

Pse,  të truara ?!

Kur duheshin pagëzuar:

Bjeshkët e Bekuara.

V E T Ë R O B Ë R I A

Në qendër të botës vëmë unin tonë

Marrëzisht gënjehemi për përjetësi.

Në kalë të lakmisë etshëm vrapojmë

Për seks, para, pushtet e lavdi.

Tradhti, mëkate, vese e smirë.

Kalit të tyre ia bëjmë tagji.

Lirisë së unit ato i bëhen zinxhirë

Dhe shpirtit tonë - vetëskllavëri.

NDALIMQARKULLIM NË ALPE

Tirani dimër zemërak,

Nga froni i tij në Majë të Hekurave,

Nxorri urdhërin e zi farmak:

“Ndalimqarkullim për banorët e bjeshkëve!”.

Malësorëve ua kumtoi me vetëtima,

Ua përsëriti me gjëmim të rrufeve.

Ortekë lëshoi poshtë në lugina,

Me borë qafëmaleve ngriti ledhe.

Në Çerem, Rrogam, Dragobi…

Njerëzit mbeten në kulla, ngujim.

S’pipëtinte kafshë e egër as bagëti,

Në atë të rreptë ndalimqarkullim.

Valbona shtatkaltër mësyu në betejë,

Iu vërsul ortekëve në luginë.

I shkriu e i zhbiroi tej për tej,

Jetë i dha visores  alpine të ngrirë.

TEMPULLI  IM

E vërteta, drejtësia,

e njerëzishmja, dashuria.

I shenjti tempulli im

Që i falem me përgjërim.

PËLLUMBAT MBI GJAKOVË

Një tufë pëllumbash të bardhë e të zinj

nën shatërvanin e rrezeve mëngjesore

lodrojnë me reflekset diellore

ulen e ngrihen, rrotullohen gjithë hijeshi.

Një  tufë pëllumbash të zinj e të bardhë

Njëri - tjetrin ndjekin fluturim

në qiellin e zgjedhur skenë për vallëzim

një simfoni bukurie luajnë radhë-radhë.

Këtë shfaqje të hyjnishme

E kundrojnë një tufë fëmijë.

E u thonë prindërve me doçkat prej qielli:

- O, babi! O, mami! Shihni ç’mrekulli!

Flori Bruqi, "Atdheu im s'më vret"

	Shkruan: Flori BRUQI
	ATDHEU IM S’MË VRET -Poezi - Librin e autorit Flori Bruqi, "Atdheu im s'më vret"mund ta shkarkoni falas në sektorin „Literaturë“ (E falënderojmë përzemërsisht autorin)
ATDHEU IM S’MË VRET Asgjë s’është harruar kanë ikur korbat para syve të mi. As koha e mjegullt nuk është më as besojnë se Trimi është kthyer me një ferman si Skënderbeu t’ia japë Adem Jasharit para kullës të ndodhë betimi. Udhëkryqet pëshpërisin shtëpitë akoma digjen kohë më kohë diçka ikën. Ujë dua të pi si në Epir krojeve të Qyqavicës. Ndryshimi absurd mund vdekjen tek mbesin vetëm iluzionet atdheu im s’më vret dhe martirët janë të shenjtë. SI HËNA PESËMBËDHJETË (S.H) Iku tetëmbëdhjetëvjeçare e bukura S… si hëna pesëmbëdhjetë në fletore shkroi vjershën për Mëngjesin në Prishtinë i pëlqyen soliterët e lartë dhe shtëpitë plot blozë tjegullat e çative të ulta me myshqe të venitura shtegu i fushës kujtonte nënën me këmbë t’amputuar dhe Agimin e madh pas shiut që lëkundin pemët në zgavra në Prishtinë... Ajo me gishtin tregues vizatoi në xhamat e atelies profilin e babait plak-Metë pastaj e fshiu me dorë dhe dorën e puthi kur u kthye në vendlindje vuri pëlhurën pas një karroje me sanë në kalldrëm… dhe vizatoi dridhshëm një rrugicë fshati në muzg në agimin e azhurtë hapi dritaren rrotulloi çuditshëm lindjen e Diellit hijet në vetminë e rrugës dallëndyshet një pikë vesë në mbremjën e majit ngriti penelin dhe e ngjeu në Akuarelin e Hënës pikturoi rrugën me baltë të Strellcit Durakun plak kopshtet me dardhë fshatarët e vyer me drapërinj në duar shtëpi me dyer të rënda strehë me borë hapësira bojë gushëpëllumbi nga fshatrat malorë… SELVITË NDANË RRUGËS Shpirti i Saj një lëndinë Qershori. Selvitë ndanë rrugës trupin e saj imitojnë. E dua atë. Era viteve buzët do t’ia vyshkë reliefin e kuq të mollëzave vizat e rudhave do t’ia prishin por megjithatë e dua. Sot kur me të jam i dritëzuar në shpirtin e përjetshëm jam i rrethuar më njomësi edhe me rrudha nga pranvera e syve margaritarë të Saj. KUPA E HELMIT Ata nuk e dinë se poeti në komisariat është torturuar për mëkatin e bërë: “Fjalës i kishte dhënë shumë fuqi...” Fjala vriste më shumë se shpata, fjala shëronte më shumë se mjalta... Poetit i duhej dhënë kupa e helmit të shpejtë apo të ngadalshëm Ç’rëndësi ka?! NË DITËN E TAKIMIT Në ditën e takimit më fole me zë tjetër dhe unë çuditërisht prapë erdha nga zemra të të shoh e të puthi si Dielli kopshtin me lule. Përse qe aq e ashpër? Mos vallë në qytetin tënd ilirik të ndjekin qentë e tërbuar, ndonjë hije nate apo do të mbetesh e mbyllur sall për vete? Arti nuk të do të vetmuar as muzikë s’mund të ndjesh një buzëqeshje do të kërkoj prore dhe karafila do të dhuroj e puthje të ngrohta, mos hesht as mos ik luleborë. Sigurisht ti ke për t’qeshur një ditë dhe lufta mes unit tënd e urrejtjes do të çmendë ty të tërën. Vetëm jam dhe pres të vish… Poezi nga libri "Atdheu im s'më vret"

Kush tha se ju keni vdekur?!

(www.sa-kra.ch)

       Përgatiti: Adem ZAPLLUZHA

ANTOLOGJI E POEZISË MODERNE SHQIPE

SADIK PËRVETICA

          

             Hyrje

  

            Sadik Përvetica lindi në fshatin Breznicë, rrethi i Prishtinës.

           Disa vjet punoi si mësues në vendlindje, kurse pas kryerjes së studimeve në Universitetin e Prishtinës, punoi si profesor i Gjuhës dhe i Letërsisë Shqipe në një shkollë të mesme, për të vazhduar punën, më vonë, edhe si gazetar, lektor e redaktor në Radio-Prishtinë, më vonë edhe në Radio Kosovë, si dhe në disa gazeta e revista të kohës.

            Është fitues i disa çmimeve letrare për tregime dhe për pjesë teatrale.

            Shkruan prozë, poezi, drama, vështrime letrare, ese dhe publicistikë. Deri më tani ka botuar 14 vepra letrare.

            Jeton në Prishtinë.

IMAZHI I ATDHEUT 2015

Është nata e Vitit të Ri 2015

Jemi ulur rreth sofrave

Sofrat plot e zemrat bosh

Qirinj të ndezur për ata që na mungojnë

Për lypësit e kontejnerëve

Për fëmijët që na i hëngrën qentë

Për qentë me maska njerëzish

Për njerëzit që u shndërruan në qenë

Për të pagjeturit e luftës

Për Atdheun e copëtuar e të nëpërkëmbur

Për ata që po ikin nga ... vetvetja

Për fëmijët e ndarë nga bankat shkollore

Për lumin e lotëve të ndarjeve

Për dhembjet që s’po kanë fund

Për...

Për gjokset plot me medalje për merita

Për shkeljen e Atdheut në njëmijë mënyra

Për barkaçokët pa fytyra

Është nata e Vitit të Ri 2015

Gëzuar për ata që sonte

Mund të mos mendojnë për asgjë

ATDHE I CUNGUAR DHE I MUNGUAR

Zbrazëti e mohuar

Gjëmon e lëngon

Dënes e loton

Dhembjeve të Atdheut

Diçka më djeg nga brenda

Diçka më gërryen nga jashtë

Frymë e brymë ndrydhen e ndizen

Gjoksit të Mërgatës

Shqiptari dje dhe sot

Këndon e qan

Atdheut tim dje dhe sot

Dikush po ia lëndon zemrën

Dikush po ia rrjep lëkurën

IKJE NGA ATDHEU

Kur  peshku i madh e ha të voglin

E të voglit nuk i mbetet vend në det

Ai detyrohet të ik edhe nëpër male

Të ik e të dalë në kurbet

NJË MINUTË HESHTJE

Në emër të të gjithë popujve të robëruar

Një minutë heshtje

Për drejtësinë që shtiret

Në emër të humanizmit

Në emër të paanësisë

Kur vonesat janë vendimtare

Për jetën e njerëzve dhe

Për përfitim në kohë

Nga keqbërësit e të gjitha ngjyrave

Nga përfituesit e luftërave

Kur në emër të paçes

Bëhen luftërat më të pista

E nën maskën e humanizmit

Në kurriz të të robëruarve

Bëhen intervenime “humanitare”

Për pazare bizare

KUSH THA

Kushtuar të gjithë heronjve dhe dëshmorëve të kombit

Kush tha se ju keni vdekur?!

Ju tashmë jeni shkrirë aq natyrshëm

Në të gjitha buzëqeshjet e fëmijëve të Kosovës

Në tingujt e bukur të violinave

Në çerdhe vogëlushësh ku vlon gëzimi e hareja

Në lule pranverash të livadheve të gjelbëruara

Në fytyrat e gëzuara të mërgimtarëve

Në bukën e përditshme në sofrat e vendlindjes

Në imazhe solemne të qyteteve tona

Në ditë festash e gëzimesh

Në fjalët më të bukura artistike

Në piktura e peizazhe mahnitëse diellore

 Në dashurinë dhe lirinë e të rinjve

Në imazhin e bukur të shtetit

Në të drejtën e çdo njeriu

Për frymëmarrje të lirë e pa ofshama

Në gjumin e qetë pa ëndrra trishtues

Në barin shërues të të sëmurëve

Në secilin shesh e kënd të Atdheut

Kurmet tuaja roje nderi

Lapidarë krenarë e kufimbrojtës

Ku nuk do guxojë të shkelë kurrë më

Këmbë e barbarëve

Gjaku Juaj gjerdan i lirisë

Hartë bashkimi e gjithë Shqipërisë