Akademik Prof.dr.PhD. Rexhep Qosja mbi çthurjet ideologjike në shoqërinë shqiptare dhe eksperimentin proserb të ashtuquajtur “kombi kosovar”.

AKADEMIK REXHEP QOSJA

Ideologjia e shpërbërjes – trajtesë mbi idetë çintegruese në shoqërinë e sotme shqiptare Argumente të shpikura për “kombin kosovar” Nga Rexhep Qosja Thuhet: koha e krijimit të shteteve kombëtare ka kaluar që moti. Harrohet se Izraelin – shtetin kombëtar të hebrenjve, e kanë krijuar një shtet shumetnik – SHBA-të dhe dy shtete kombëtare • Anglia dhe Franca. Harrohet se ne jemi dëshmitarë (dhe krijues) të shteteve të reja kombëtare. Prej Jugosllavisë shumëkombëshe deri tani janë krijuar pesë shtete kombëtare, kurse dy të tjera – Kosova dhe Mali i Zi janë në krijim e sipër. Prej Bashkimit Sovjetik janë krijuar 14 shtete kombëtare, kurse prej Çekosllovakisë – dy. Numri më i madh i këtyre shteteve të reja kombëtare në kushtetutat e tyre quhen shtete qytetare, shumetnike, por ato janë krijuar prej një kombi, janë fryt i përpjekjeve politike apo, madje, i luftës kombëtare të një kombi për shtet kombëtar. Edhe shteti i nesërm i Kosovës është fryt, para së gjithash, i luftës çlirimtare të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, por edhe i luftës politike për ruajtjen e identitetit shqiptar prej vitit 1912 dhe për emancipimin politik dhe kushtetutar-juridik të Kosovës prej Luftës së Dytë Botërore e këndej. Përkufizimi i Kosovës si qark menjëherë pas Luftës, mandej si autonomi me kompetenca të rrudhura, kurse në Kushtetutën e vitit 1974 si autonomi e gjerë, i detyrohet jo vetëdijes shumetnike jugosllave a evropiane të kosovarëve, po pikërisht identitetit kombëtar të shqiptarëve të Kosovës. Kufijtë administrative të Kosovës pas Luftës nuk janë caktuar për shkak të të gjithë kosovarëve – shqiptarëve, serbëve, malazezve, myslimanëve, turqve, romëve, por vetëm për shkak të shqiptarëve. Dhe, më tej: kur thuhet se koha e shteteve kombëtare ka kaluar, prandaj edhe identiteti i kosovarëve duhet të përkufizohet si identitet mbikombëtar, diçka si identitet evropian, harrohet se baskët, çeçenët, abhazët e një varg popujsh të tjerë në këtë planet vazhdojnë të trokasin në dyert e historisë duke kërkuar krijimin e shteteve të tyre kombëtare. Kush e lexon me mend historinë dhe mëson çka duhet të mësohet prej saj, do të dijë se këta popuj, sado të pakët në numër qofshin, do ta bëjnë nesër atë që e kërkojnë sot. Në të vërtetë, i gjithë shekulli njëzet ishte shekull i çlirimit të planetit prej kolonializmit dhe i krijimit të shteteve të reja kombëtare. De Goli i madh ka thënë: kombi është forca që e lëviz historinë. Kjo fuqi e ka lëvizur edhe historinë e Kosovës. Dhe, kjo fuqi që e ka lëvizur historinë e Kosovës e ka identitetin dhe emrin e vet: shqiptarët. Pse atëherë meritojnë për këtë t’ua dhurojmë edhe atyre që këtë meritë objektivisht nuk e kanë dhe s’kanë dashur ta kenë? Pse atëherë ta mbulojmë identitetin kombëtar shqiptar me një identitet që mund të jetë vetëm përbërës i tij? Thuhet: edhe austriakët ishin gjermanë, por kanë krijuar shtetin e tyre dhe identitetin e tyre dhe Harrohet se Austria është krijuar në kohën e feudalizmit. Feudalizmi ishte rend i feudalëve dhe i bujkrobërve të tyre dhe prej popujve të ndarë në feude të tilla në procesin e bashkimit janë krijuar shtetet kombëtare. Por, shumë rrallë ka ngjarë edhe tjetra: prej një populli mund të jenë bërë dy shtete. Austria është një shembull i tillë: prej një populli gjerman janë krijuar dy shtete – Gjermania dhe Austria. Mendësia feudale ka vdekur me vdekjen e feudalizmit në Evropë. Si pasojë e Luftës së Dytë Botërore prej Gjermanisë ishte ndarë dhe bërë shtet pjesa lindore, por gjermanët lindorë kurrë nuk kanë kërkuar që të krijojnë identitet të ri kombëtar. Edhe koreanët janë të ndarë në dy shtete, por as koreanët jugorë nuk kanë kërkuar që të bëjnë identitet të ri kombëtar me të cilin do të dalloheshin prej koreanëve veriorë, as koreanët veriorë nuk kanë kërkuar të bëjnë identitet të ri kombëtar me të cilin do të dallonin prej atyre jugorë. Këtë nuk e ka bërë, madje, as diktatori Kim Il Sungu. Tajvani është i ndarë prej Kinës – si shtet. Tajvanezët duan të ruajnë pavarësinë e shtetit të Tajvanit, por nuk kërkojnë të krijojnë identitet të ri kombëtar, sepse duan të quhen kinezë. Konfederata e Bosnjës e Hercegovinës është e përbërë prej dy shtetesh: Federatës Myslimane – Kroate dhe Republikës Serbe, por serbët e kësaj republike nuk kërkojnë të bëjnë identitet të ri kombëtar: mbesin çka ishin. Në qoftë se të gjitha këto të dhëna që e kundërshtojnë arsyeshmërinë e krijimit të identitetit të ri kombëtar në Kosovë, që do të quhej kombi kosovar, me të cilin kosovarët do të dallonin prej shqiptarëve, si thonë disa, si austriakët prej gjermanëve, në qoftë se, pra, këto të dhëna dihen edhe prej atyre që paraqesin mendime për këtë identitet të ri kombëtar, shtrohet pyetja: pse atëherë duan të bëjnë diçka që s’bëhet askund në botë sot? Koncepti feudal dhe koncepti modern për kombin Sigurisht nuk ka vetëm një përgjigje në këtë pyetje por, sigurisht, një përgjigje është kryesorja. Popujt evropianë që moti janë liruar prej mendësisë feudale, por nuk mund të thuhet se prej kësaj mendësie janë liruar edhe feudalët tanë politikë dhe bujkrobërit e tyre intelektualë. Ideologjia feudale ishte ideologji në të cilën përfaqësoheshin dhe me të cilën mbroheshin interesat e shtëpive feudale. Edhe ideologjia e identitetit të ri kombëtar kosovar në të vërtetë është ideologji në të cilën përfaqësohen dhe me të cilën mbrohen interesat e disa individëve dhe të disa grupeve politike dhe intelektuale në Kosovë. Nuk është e çuditshme, prandaj, pse ithtarët më të përkushtuar të kësaj ideologjie separatiste, feudale, gjenden kryesisht në disa institucione politike dhe në disa institucione shkencore e kulturore. Mund të besohet se kosovarizmi, që do të kurorëzohej si identitet i ri kombëtar, i frymëzuar dhe i propaganduar prej këtyre grupeve politike e intelektuale dhe prej institucioneve ku gjenden nxitësit e tyre, në të vërtetë synon të bëhet ideologji kundër konceptit modern: një popull shqiptar, një kulturë shqiptare, një gjuhë letrare shqipe, një komb shqiptar; a, rrjedhimisht, ideologji kundërhistorike me të cilën do të mposhtej përgjithmonë ideja që e ka lëvizur historinë e popullit shqiptar prej Lidhjes së Prizrenit e këndej: ideja e bashkimit kombëtar. Pse jo? Interesat e atyre që kanë arsye të frikësohen prej tërësisë gjithmonë përfaqësohen dhe mbrohen më mirë me përkushtime ndaj pjesës sesa me përkushtime ndaj tërësisë. Kjo është logjika e njohur feudale: më mirë i pari në fshat sesa i fundit në Romë. Mos do të thotë kjo se identiteti i ri, më parë sesa kategori kombëtare, është kategori ekonomike apo, ndoshta, kombëtare dhe ekonomike njëkohësisht. Në fund të shtjellimit të mësipërm është e kuptueshme të rishtrrohen pyetjet: cilat janë arsyet e përpjekjeve për ndryshimin e parimeve themelore mbi të cilat është krijuar gjuha strandarde, apo, madje, për krijimin e një gjuhe tjetër standarde për shqiptarët e Kosovës dhe shqiptarët gegë përgjithësisht? Cilat janë arsyet e gjykimeve të anshme, të tejshquarjeve, tejtheksimeve të vetëdijeve fetare e të qëndrimeve të anshme të disa institucioneve politike e shtetërore ndaj ndonjërës prej këtyre vetëdijeve? Cilat janë arsyet e përpjekjeve për krijimin e identitetit të ri kombëtar, të quajtur identiteti kosovar? Cilat janë arsyet e përpjekjeve dhe gjykimeve të këtilla që mund të ushtrojnë ndikim çintegrues në proceset integruese gjithëshqiptare dhe, rrjedhimisht, ndikim shpërbërës ndaj identitetit kombëtar shqiptar? Përgjigjia, duket, është kjo: në bazën e përpjekjeve dhe gjykimeve të tilla qëndron mimikria politike! … /Trajtesën "IDENTITETI KOMBËTAR DHE MIMIKRIA POLITIKE" e keni të plotë në #mekuliPress.com