Edmond Spenser (1552/1553-1599), poet anglez në një sonet të shkruar për Skënderbeun vihet në radhën e njerëzve të mëdhenj të lashtësisë,

https://en.wikipedia.org/wiki/Edmund_Spenser

Edmond Spenser (1552/1553-1599), poet anglez në një sonet të shkruar për Skënderbeun vihet në radhën e njerëzve të mëdhenj të lashtësisë, për të cilët janë ngritur harqe triumfi dhe piramida gjigante që ‘kërcënojnë’ qiellin.

Vepra u botua më 1596 me titull: “Historie of Georgis Castriot surnamed Scanderbeg – King of Albanian” (Historia e Gjergj Kastriotit, të quajtur Skënderbe, Mbret i Shqiptarëve) ku citohet:

Pse mburret koha e lashtë kaq fort

Me monumentet e moçëm të zotërve

të fuqishëm

Të herojve, që me veprat pa mort

Mahnitën botën, dhe fëmijët i

lexojnë etshëm?

Kushdo me lavdinë e tyre habitet,

Admiron statujat kolosetë e tyre

të lartë.

Harqët e pasur të triumfit, që

ngritën,

Piramidat vigane, që kërcënojnë

qiejtë.

Po ja ai, që kohë e vonë e nxorri

në dritë

Që me më të mëdhenjtë ndër ta

matet,

I madh me emër në forcë e në,

vetitë,

Vend i triumfit atij i përshtatet.

Kamzhik për turqit, rrufe për të

pafetë,

Për bëmat e tua Skënderbe,

ky libët flet.

Libri i historianit francez Zhak Lavardin për Skënderbeun i përkthyer në anglisht nga Edmond Spenseri në 1596 (marrë nga Konica.al).