Akademik Prof.Dr.Eshref
Ymeri,PHD (AAAS)
Në faqen e internetit “Drenicaonline”
të datës 04 janar 2024, ishte botuar informacioni me titull “Sanduloviç
është rrahur brutalisht nga policia serbe
Në mesin e personave të maskuar, thotë se njohu Milan Radojçiçin”.
Në një tjetër informacion thuhet:
“E gjithë kjo ndodhi për shkak se
Sanduloviç, bëri homazhe më 2 janar në kompleksin “Adem Jashari”, në Prekaz,
duke vendosur një kurorë në monumentin që përkujton ngjarjet e 5, 6 dhe 7
Marsit 1998, kur forcat serbe vranë mbi 50 anëtarë të familjes së Adem
Jasharit, një nga themeluesit e ish-Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës” (Citohet
sipas: Altina Marmullaku. “Shqetësim në Kosovë për gjendjen e Sanduloviç-it,
heshtje në Serbi”. Faqja e internetit “Albanian Post”. 05 janar 2024).
Kryeministri Albin Kurti
reagoi ashpër ndaj këtij akti fashist të qeverisë serbe kundër Nikola
Sanduloviçit. Ai deklaroi:
“Kjo po ndodh pas kërkimfaljes së tij për krimet e
kryera nga Serbia gjatë fushatës gjenocidale në Kosovë. Ky brutalitet i
papërshkrueshëm përfaqëson tarifën që qeveria serbe ua imponon qytetarëve të
saj për guximin që ta pranojnë të vërtetën dhe të përpiqen për pajtim. Ai
gjithashtu përbën shkelje serioze të Konventës Evropiane për të Drejtat e
Njeriut dhe një sulm të stilit të Putinit ndaj atyre që refuzojnë të marrin
pjesë në mohimin e gjenocidit” (Citohet sipas: “Nikolla Sandulloviç në
paraburgim: Heshtje në Serbi, komente nga niveli më i lartë në Kosovë”. Faqja e
internetit e gazetsës “Express”. 05 janar 2024).
Kush është Nikolla Sanduloviç?
Ai ka
lindur në vitin 1963. Është i
pajisur me kulturë perëndimore. Studimet universitare i ka kryer në Francë për
arkitekt. Është kryetar i Partisë Republikane, të themeluar në vitin 2015.
Më bëri përshtypje të thellë një lexues me mbiemrin
Kalaja, i cili, në reagimin e vet ndaj artikullit me titull “Publikohet
videoja e Nikolla Sanduloviçit - ai shihet në gjendje të rëndë dhe pa
vetëdije gjersa largohet nga spitali”, të botuar në faqen e internetit “telegrafi”
të datës 04 jana 2024. Ai shkruan:
“Këto skena
në Serbi, kundër një serbi që guxoi të kërkojë falje për krimet që bëri Serbia
kundër Kosovës dhe popullit të saj, tregojnë për një Serbi në Ballkan si ajo e
Putinit në Rusi. Një Serbi fashiste, e në raport me shqiptarët e Kosovës edhe
raciste”.
Domosdo, s’mund të ndodhë ndryshe. Sepse
Serbia, si pjellë e Rusisë, nuk mund të ketë tjetër organizim shtetëror, të
ndryshëm nga organizimi shtetëror i Rusisë fashiste. Bija kriminale ndjek me
rreptësi gjurmët e nënës kriminale. Le të kthehemi pas në kohë dhe të kujtojmë
pranverën e vitit 1945, kur Lufta e Dytë Botërore po shkonte drejt fundit.
Historiani anglez Antoni Bivor (Antony Beevor -1946), shkrimtar, autor i një serie
veprash për historinë e shek. XX, në librin me titull “Lufta e Dytë Botërore” (The Second World War), të botuar në Londër në vitin 2012, ka
shkruar se ushtarët e ushtrisë sovjetike, në territorin e Gjermanisë patën përdhunuar
dy milionë femra gjermane.
Duke iu referuar
rojtinave (arkivave) sovjetike dhe gjermane, autori thekson se “vetëm në
Berlin ushtarët sovjetikë patën përdhunuar 130 mijë gra dhe vajza, nga të cilat
10 mijë i patën dhënë fund jetës me vetëvrasje” (Citohjet sipas: “Ushtarët
sovjetikë, në vitin 1945, patën përdhunuar 2 milionë gra dhe vajza gjermane”. Faqja
e internetit “Newsland”, 31 janar 2017).
Në studimin e vet me titull “Psikopatologjia e së kaluarës heroike dhe
brezat e ardhshëm”, psikologu rus
Mihail Reshetnjikov (1950), thekson:
“Në vitin
1992, në kinofestivalin e Berlinit qe paraqitur një film dokumentar, me fakte dëshmitarësh,
ku provohej se në vitin 1945, ushtarët e ushtrisë sovjetike patën përdhunuar më
shumë se 2 milionë femra në Poloni dhe në Gjermani” (po aty).
Natalia Gese (1914-1998), mikesha e
ngushtë e shkencëtarit Andrea Saharov (1921-1989), gjatë viteve të luftës ka
pasë punuar si korrespondente ushtarake. Në kujtimet e veta ajo shkruan:
“Ushtarët
rusë i përdhunonin të gjitha femrat gjermane, nga mosha 8 deri në moshën 80
vjeçe. Ajo ishte një ushtri përdhunuesish” (Citohet sipas: Nikollaj Ivanov. “Për
heroizmat e ushtarit sovjetik, të ushtarit përdhunues… I kushtohet 23 shkurtit
të turpshëm”). Faqja e internetit “FakeOff”.
23 shkurt 2015).
Në vitet ’90 të shekullit
të kaluar, po të njëjtat krime kafshërore
patën kryer në Dardani kundër femrave shqiptare bishat fashiste serbe, të cilat
përdhunuan 20 mijë gra dhe vajza shqiptare. Në Evropë patën shpërthyer luftëra
midis shteteve të ndryshme, por asnjëherë nuk kemi dëgjuar që ushtarë anglezë,
austriakë, francezë, gjermanë, italianë etj. të kenë përdhunuar kaq masivisht
femrat e shteveve, në territoret e të cilave kanë pasë zhvilluar operacione ushtarake.
Të tilla akte kafshërore në historinë e Evropës i kanë pasë kryer vetëm rusët
dhe kushërinjtë e tyre biologjikë - shtazët serbe. Traditën e barbarisë
seksuale kundër femrave të një shteti tjetër, rusët e kanë vazhduar ndaj
femrave ukrainase pas sulmit fashist që Rusia ndërmori kundër Ukrainës më 24
shkurt 2022.
Nuk
është absolutisht rastësi që pikërisht vetëm në këto dy shtete fashiste të
Evropës përndiqet egërsisht elementi opozitar. Kjo për arsye se opozitari i Njëshit në këto dy
vende, si në kohën e sistemit komunist, konsiderohet armik dhe, nënkuptohet,
armiku duhet asgjësuar.
Gazetari i njohur serb Sllavko
Çuruvia (1949-1999), themelues i disa botimeve të pavarura, ka qenë i njohur si
kritik tepër guximtar i kriminelit Sllobodan Millosheviç. Gazeta e tij “Dnjevnji
telegraf” qe ndaluar në
territorin e Serbisë, botohej në Mal të Zi dhe në Serbi shpërndahej ilegalisht.
Këtë gazetar trim e pati kërcënuar paraprakisht bashkëshortja e Sllobodan
Millosheviçit Mirjana Markoviç. Më 11 prill të vitit 1999, Sllavko Çuruvia u
pushkatua në qendër të Beogradit, afër shtëpisë së vet.
Të tilla pushkatime
intelektualësh të sferës së mjeteve të informimit masiv, në Rusinë fashiste
kanë qenë seriale.
Ana Politkovskaja (1958),
komentatore e organit “Novaja gazeta”. U
pushkatua më 07 tetor 2006 në ashensorin e pallatit të vet, në rrugën “Lesnaja” në Moskë, pikërisht atë ditë që
kryekrimineli Putin festonte ditëlindjen.
Dmitri Hollodov (1967), korrespondent i gazetës “Moskovskij
komsomolec”. U vra më 17 tetor 1994.
Juri Shçekoçihin (1950), zëvendëskryeredaktor i organit “Novaja
gazeta”. Vdiq nga një helmim i rëndë më 03 korrik 2003.
Poll Hlebnjikov (1963), kryeredaktor i redaksisë ruse të revistës “Forbes”. Më 09 korrik 2004 u pushkatua kur po dilte nga zyra e
revistës, në rrugën “Dokunjin” në
Moskë.
Vladislav Listjev (1956), ish-drejtor i përgjithshëm i kanalit të parë televiziv ORT. U vra
në hyrje të pallatit të tij më 01 mars 1995.
Në Rusinë fashiste, ashtu si edhe
gazetarët, përndiqen egërsisht edhe politikanët opozitarë. Në mbrëmjen e vonë të 27
shkurtit 2015, me gjashtë të shtëna flakë për flakë, jo larg mureve të
Kremlinit, u vra politikani dhe opozitari i njohur rus Boris Njemcov (një
intelektual i shquar, i cili arsimin parauniversitar dhe universitetin i kishte
përfunduar me diplomën “shkëlqyeshëm”) , për të vetmen arsye se kishte demaskuar politikën
shoviniste të Putinit ndaj Ukrainës pas pushtimit të Krimesë në vitin 2014. Gjashtë
vjet pas vrasjes së tij, më 17 janar 2021, arrestohet politikani opozitar
Aleksej Navalnëj (1976) dhe dënohet me burg të rëndë, të cilin po e vuan diku në
humbëtirat akullnajore të Siberisë Veriore. Edhe Aleksej Navalnëj ishte
opozitar i rreptë i Putinit dhe themelues i “Fondit të luftës kundër korrupsionit” që mbretëron gjithandej në
Rusi
Ajo çka bie më
tepër në sy në Rusi dhe në Serbi, si dy vende, të cilat në themel të politikës së
tyre kanë ideologjinë fashisto-shoviniste, është heshtja e opinionit publik para
krimeve të kastave sunduese. Kjo për arsye se në këto dy vende pikërisht
opinioni publik është ai që mbështet fuqimisht politikat shoviniste të atyre
kastave, të cilat kanë në themel urrejtjen ndaj vendeve fqinje. Prandaj, në
mbarë Evropën, jo rastësisht vetëm Rusia dhe Serbia përfaqësojnë dy vatra
agresive për pushtime territoresh të huaja.
Mbarë opinionin publik rus e ka mbuluar heshtja skandaloze për humbjet e rënda që ka pësuar ushtria
ruse, e cila, sipas faqes së internetit “Obozrevatel”, deri në mëngjesin e ditës së sotme, 10 janar 2024,
në Ukrainë numëron 367 mijë të vrarë, pa llogaritur të sakatuarit dhe të
zhdukurit pa lënë gjurmë. Kjo heshtje dëshmon pa mëdyshjen më të vogël se
populli rus mbështet bandën kriminale të Kremlinit për sulmin fashist që ndërmori
kundër Ukrainës më 24 shkurt 2022. Prandaj tingëllojnë mjaft aktuale fjalët e
ish-Presidentit të Republikës së Çeçenisë Xhohar Dudajev (1944-1996), i cili, në
një intervistë të vitit 1995, pati deklaruar:
“... ky është tipari themelor i karakterit të popullit rus, i
një populli të sëmurë nga rusizmi, i një populli që udhëhiqet nga ideologjia e
urrejtjes... Madje duhet theksuar se kjo është një sëmundje kronike shumë e
rëndë dhe shumë e rrezikshme. Rusizmi është më i tmerrshëm se fashizmi, se
nazizmi, se të gjitha ideologjitë e urrejtjes së
njeriut për njeriun (Citohet
sipas: “Youtube”. Taras
Kokovski. 15 prill 2022).
Dmitër Korçinski (1954),
personalitet politik dhe shoqëror ukrainas, gazetar dhe drejtues emisionesh
televizive, thotë:
“Rusët… për Kremlinin shërbejnë si një material konsumi,
madje si një material, për të cilin atij nuk i dhimbset fort dhe që atë mund ta
zëvendësojë me kënaqësi me diçka tjetër, më të përshtatshme… Në vetëdijen e
shumicës së rusëve, Kremlini psikologjik nuk duhet të rrijë bosh: rusët heqin
dorë vullnetarisht nga subjektiviteti i vetvetes dhe atë ia dorëzojnë kujtdo
qoftë, madje edhe forcave armiqësore (bolshevikëve, fjala vjen), por mjafton që
ato të mishërojnë në vetvete Kremlinin. Pikërisht ky tipar i psikologjisë
kombëtare mund të rezultojë i kobshëm për rusët” (Citohet sipas: Dmitër
Korçinski. “Rusët për Kremlinin janë
material për konsum”. Faqja e internetit “ANVICTORY”. 18 Shkurt 2010).
Faktin që kasta sunduese e ka
trajtuar tradicionalisht popullin rus si material konsumi, e ka pranuar edhe
vetë bashkëshortja e carit Nikollaj II
(1868-1918), caresha Aleksandra
Fjodorovna (1872-1918). Në një letër që i dërgonte bashkëshortit të saj më
17 gusht 1916, ajo shkruante:
“Gjeneralët
e dinë se ne kemi shumë ushtarë në Rusi dhe prandaj nuk u dhimbset jeta e tyre” (Citohet sipas: Olga Tonina, Aleksandër Athanasjev. “Mos t’ju vijë keq për ushtarët, gratë do
të pjellin të tjerë”. Faqja e internetit “samlib.ru”. 20 dhjetor 2012).
Po kaq skandaloze është edhe heshtja e mbarë opinionit publik
serb për vrasjen e gazetarit Sllavko Çuruvia dhe për rrahjen barbare të
politikanit opozitar Nikolla Sanduloviç nga kriminelët e strukturave fashiste të
shtetit serb, të cilët e masakruan për të vetmen arsye se ai, gjatë vizitës në
Dardani, pati deklaruar publikisht:
“Në Prekaz e kam thënë qartë, që, si njeri, më ka dhembur zemra, ndërsa si politikan kam dhënë premtim se ata që kanë kryer krime në Prekaz dhe në territorin e Kosovës, do të përgjigjen për ato krime. Po e përsëris qëndrimin tim, i cili nuk ka ndryshuar që 20 vjet, sepse kam dhënë premtim që, të gjithë kriminelët që kanë kryer krime, do të përgjigjen para drejtësisë, jo vetëm në Kosovë, por edhe në Bosnje e Hercegovinë” (Citohet
sipas: “Imazhe ekskluzive / Shërbimi sekret serb masakron politikanin që kërkoi falje për krimet në Kosovë, dhunë barbare ndaj Nikolla Sanduloviçit”. Faqja e internetit
“Pamflet”. 04 janar 2024).
Përfundimisht duhet nënvizuar se gazetarët
dhe politikanët opozitarë përndiqen, masakrohen dhe vriten
vetëm në diktaturat fashiste. Dhe të vetmet diktatura të tilla në Evropë janë
Rusia dhe Serbia.
Kaliforni, 10 janar 2024
No comments:
Post a Comment