POEZI NGA RITA SALIU

                                        ÇAMERISË

               Kohët ikin në pakthim bashk me ne
           I madh mbetet vetëm malli në zemër
           Siç mbetet i lartë rrapi i durimit
           Dhe pues veten
           deri kur më litar të shpresës
           Do t'i lidhim qepallat e syve të blertë
           Që nuk mbyllen dot pa e pa Çamerin nuse
           Me ngjyrat e ylberit stolisim gërshetin
           Kur do të mund ta mundi frikën
           Që të kam motër
           Deri kur më duhet të ta ruaj emrin
           Mbi rrasat e moçme te varreve të rrafshuara
           Nga stuhitë helene
           Tash të ruaj në kujtimet e mallit që përvëlon
           Dhe besoj si në Zotin
           Se që të dyja jemi tokë arbërore

           Prishtine 2008