Aty ku Drinat kanë pikëtakim (Cikël poetik nga Vera Istrefaj)


Fotografia e Vera Istrefaj

Vera Istrefaj është lindur në Kukës më 1 nëntor 1975. Që në vegjëli ka botuar vjersha dhe skica në shtypin e kohës.

Në vitin 1991 është paraqitur në një Almanak të krijuesve me 76 poezi dhe me një skicë.

Që prej asaj kohe ka botuar herë pas here brenda dhe jashtë Shqipërisë në shumë media të shkruara. 

Ka qenë pjesëmarrëse në shumë konkurse letrare ku edhe është nderuar me çmime.

Fotografia e Flutura Tota



Ka botuar librat :

"Shiu i fundit", "Nënqeshja e ëmbël", "Në akuj digjem", “U jepem udhëve" , “Qielli I shpirtit tim”, “Vese shpirti” dhe “ Lirikat e Pikellimes”

Eshtë juriste në profesion dhe është aktiviste e shoqërisë civile, avokate e të drejtave të njeriut me nje experience 20- vjecare.

Eshte koordinatore e rrjetit “ Barazi ne vendimmarje” per Qarkun Kukes.

Në vitin 2009 është nderuar me “Mirënjohje për kontributin e dhënë në komunitet” dhe është përzgjedhur një ndër 10 personat më aktivë në rang kombëtar.

Është e martuar dhe është nënë e dy djemve. Punon e jeton në Kukës, ku eshte kryetare e “Lidhjes se Shkrimtareve dhe Artisteve te Shqiperise” –Dega Kukes...



Fotografia e Lulzim Hajdari


Cikël: Si gjethe  mbi Dri


Më ke shtyrë gjethe në Dri
erë e marrë,  gati stuhi,
por stuhia heshtazi
brenda shpirtit po më rri

Valë e Drinit shkumëzore
ikën tutje me tërbim,
e ka zënë,  s’e lëshon dore
  këtë copëz të shpirtit tim

Ere e marrë nëpër qytet
gjithëka shpejt po e përfshin,
 ja një çast  ndalet e pret
aty ku Drinat kanë pikëtakim

***


 Fotografia e Vera Istrefaj



Më gënjen mendja e shkretë
se mendoj rashë në qetësi,
valëbashkuar Drini  rrëshqet
 grykës tutje me furi

E unë mbes flokëshpupurisur
nën këta blinj lakuriqësuar,
me një gjethe shpirtin nisur
valës së Drinit shkumëzuar.


***

Fotografia e Flutura Tota



Më vijnë metaforet rradhë-radhë
gjerdan më ndritin shpirtit, gushës
si  dhëndërrin kur sheh për herën e parë
përjetoj drithërimën e nusës

Me afsh rendojnë vargjet
tek zbresin nëpër gjoks
e zemra nis e dridhet...oh mos!

Peshë fluore vargu shëtit në çdo qelizë
poezia ime  mbetur “Monalizë”
çelin fjalët bukur , livadhe, jaseminë
keq jam ngatërruar  me vargun, poezinë


***


 Fotografia e Lulzim Hajdari


Një  pikë shiu ra mbi gjethe
njomi plagë  në shpirtin tim,
nis të soset kjo  ditë vjeshte
 erë e dimrit po mbërrin

Nën qerpik pika e lotit
ndrin  vështrimit mjegulluar,
i bën sfidë tekës së motit
ngjyrë e vjeshtës e praruar

Fëshfërijnë gjethet nën bli
si një valle e trishtuar,
pisha nusëron  përbri
bleron shpresën e pashuar

Do të vijë pranvera tjetër
të tjera gjethe do të ketë ky bli,
plagë e shpirtit do të ketë mbetur
shenjëzuar,  gjithsesi

***

Fotografia e Nebih Bunjaku

Ku ikën dhe si?

Mos ma mbill terrin në sy

Mos e hidh farën e dhimbjes
vragave të shpirtit tim,
dhimbja shpejt mbin!

***

Fotografia e Lulzim Hajdari

Gjethe e vetmuar
në degën e pemës,
dridhet frikësuar
prej  stuhisë së brengës.


Vërshimi i dhimbjes
oh, stuhi e marrë,
gjethja zverdhëruar
s’mund t’i bëjë ballë


Merre udhën gjethe
 rrënjëve të pemës,
bashkë me  pranverën
jepi  jetë së blertës


Comments

Popular posts from this blog

Libra të rinj - Shkarkim falas

Ese për Vitin e Ri

Poezi të zgjedhura nga GJERGJ FISHTA (23 tetor 1870 - 30 dhjetor 1940)