Skip to main content

iSH DEPUTETI Mark Marku si personazhet e librave të harruar

 Do të ishte e pavlerë të kujtosh sa herë i kanë dalë ballazi kritikët Partisë Demokratike dhe veçanërisht lidershipit të saj të vjetër e të ri, brenda radhëve të deputetëve të saj. Kjo parti e ka në gen historinë e përballjes me njerëzit që nuk i shkojnë pas avazit të kryetarit real të saj, z. Berisha. Po t’u referohesh qoftë edhe librave që nuk janë edhe pak deri tek numri 80 e ca e sjell në vëmendje fenomenin, që çdo kritiku i është vënë epiteti spiun, tradhëtar, bukëshkalë e mosmirënjohës, bashkëpunëtor i Sigurimit të Shtetit, a thua se je në ndonjë besëlidhje mesianike e jo në një parti ku shprehet mendimi i lirë. Por në rastin e zotit Mark Marku, i cili sikur të mos e kishte njohur këtë parti e po vinte si prurje e re e saj, më në fund e konstatoi, se partia ishte e një grupi interesi Berisha – Basha e nuk respektohej fjala e lirë dhe çdo forme për mendimin ndryshe i ishte vënë dryni. Mark Marku në gjithë diskursin e tij politik ishte një altoparlant i zhurmshëm (i revolucionit dhe promovonte dhe justifikonte dhunën ndaj institucioneveve shtetërore) qysh prej tetë vjetësh dhe falë këtij kontributi fitoi të drejtën e njeriut që do të përfaqësonte zonën elektorale të Lezhës. Revani i këtij profesori të medias ishte si i një kali pa kapistall e përloti elektoratin e “djathtë” me të vërtetat absolute të dala nga goja e tija, por edhe në median e shkruar. Dikur po të shaje Partinë Demokratike e të ishe në opozitë shpalleshe trim e si asnjëherë, kur haje dhe dru apo të vihej pas pushteti i Berishës me metodat fashiste të lloj-lloj policie dhe enti shtetëror të elektrikut dhe ujësjellësit me gjoba fantazmagorike, shpalleshe martiri opozitës derisa syrgjynoseshe jashtë kufijve të Atdheut. Për këto sjellje e fenomene asnjë fije letër nuk shkruajti qoftë edhe demokrati më i thjeshtë, sepse opozitarin e trajtonin si armik, spiun e tradhëtar të vendit, stigmatizim i tipit komunist. E për habi të të gjithëve doli Marku e tha atë që është thënë e stërthënë, që ajo parti është pronë e një njeriu të vetëm, S. Berisha me aksioner L. Bashën. Kjo lojë fiasko e z. Marku më kujton ata personazhet e librave të harruar si p.sh.: “Tradhtia e Lartë”, “Sekreti Ushtarak”, “Dhe i vetëm trim në luftë”, “Qielli i Baltikut”, “Operacioni Përgjegjës” e padyshim “Mërgata e qyqeve”. Ti, z. Marku i ngjan personazheve të këtyre librave, të cilët për të fituar kredo e besimin e “në radhët e armikut”, Lidershipit demokrat ishit nga më të zjarrtët analistë, sa edhe vetë ata nuk kishin guxuar të thonin gjëra të padëgjuara kundër qeverisë Rama. Mark Marku sa herë telespektatori socialist të shihte ty në televizion e thellonte bindjen që për qeverinë Rama duhej votuar edhe për mandatin e tretë, (se mendo të vijë ky Mark Marku në pushtet “ky nuk të lejon të flasësh në opozitë e jo më pastaj në pushtet), thoshin ata. Ti punove për emrin tënd edhe me ndihmën e medias,e cila nuk t’i mbylli asnjëherë dyert, siç bënte dikur ish-lideri yt S. Berisha. Dorëheqja juaj nuk ka asnjë simbolikë në kohën e sotme, sepse ajo parti për të cilën gjoja t’i hidheshe në zjarr e kishte mbaruar misionin qysh kur kishte lindur dhe asnjë patericë ose thirrje për një rikrijim nuk kishte asnjë vlerë, ishte e panevojshme sepse nuk ngjiti e ndoshta edhe fajin duhet ta kërkosh tek vetja si njohës i politikës dhe medias (mos vallë dikush të dogji si personazhet e “librave të harruar””. Më e dhimbshme duket se pse u investua për ju kaq shumë në mbështetjen e një kauze boshe për tetë vjet prej një antyrazhi njerëzish të lloj-lloj interesave e sot kanë futur kokën si struci e nuk të mbështetën apo si nëpër “librat e harruar” nuk duhet të digjen të gjithë lojtarët në këtë moment. Ti mbetesh në fundin e folesë së grerëzave dhe si fenomen që do tejkaloheni me të qeshur, të paktën mbaroi kjo shkollë e ndyrë e të bërit politikë qysh prej tridhjetë vjetësh me të tillë model politik. Do t’i ndërroni rrugën njerëzve, të cilët për tetë vjet mirë që nuk iu fute në shtrat të gjumit, alergologët natyrisht do të kenë më pak punë se do t’u bjerë numri i pacientëve të alergjisë që krijonit ju në median shqiptare.

Comments

Popular posts from this blog

Libra të rinj - Shkarkim falas

Genci Gora NË SHKOLLË TEK SHTRIGA Shkarko falas   Begzat Rrahmani VALËT E GURRËS Shkarko falas   Mehmet Bislimi Ekskluzivisht për   www.sa-kra.ch LIRIKAT E FJETURA Shkarko falas Renato Kalemi DYMBËDHJETË (tregime nga teatri  i absurdit) Shkarko falas   Begzat Rrahmani TROKU I KALIT TË ZI Shkarko falas   Arjan Th. Kallç0 ËNDRRAT THYEHN SHPEJT Shkarko falas   Nase Jani GRUAJA NË KAFAZ Shkarko falas   Rhonda Byrne FORCA Shkarko falas   Adem Zaplluzha Ekskluzivisht për   www.sa-kra.ch KRAKËLLIMAT E NATËS Shkarko falas   Adem Zaplluzha Ekskluzivisht për   www.sa-kra.ch DRURI I PIKËLLUAR Shkarko falas   Adem Zaplluzha Ekskluzivisht për   www.sa-kra.ch LOTI I GOTËS SË DEHUR Shkarko falas   Xhevat Hasani Ekskluzivisht për   www.sa-kra.ch NJË JETË NË SHËRBIM TË LIRISË - KUSHTUAR NASER HANIT Shkarko falas   Adem Zaplluzha Ekskluziv

Ese për Vitin e Ri

Viti i ri, festa ime e preferuar, eshte njera prej diteve me te festuara ne bote. Dita eshte e zbukuruar me kostume te bukura dhe me tradite. Secili popull e feston vitin e ri ne menyren e vet. Ne festojmë Vitin e Ri në 31 dhjetor. Kjo është festë e madhe. Ne blejmë rroba të reja dhe gjëra të reja. Ne e vendosim pemën e Vitit të Ri në një cep të shtëpisë sonë. Prindërit blejne dhurata për ne. Ne vendosim mbulesë tavoline dhe e vënë shumë gjëra të shijshme në të. Të tilla si tortë me fruta të ndryshme dhe përgatisim ushqime të ndryshme. Dhe njeri nga familja ime veshin kostumin e Babadimrit. Ne fikim dritën dhe bërtasim Gezuar Viti i Ri tri herë vetëm për argëtim. Ne këndojmë këngë, luajmë lojra, valle dhe kemi shumë kenaqesi. Në qoftë se bie borë bëjmë dordolec prej dëbore dhe në hundën e tij vëmë karrota ose luajmë me topa bore. Por zakonisht koha është e ngrohtë dhe nuk ka borë. Pastaj ne hedhim fishekzjarre jashtë dhe dëgjojmë tingujt me zë shume te lartë.Tingujt e krismave,

Legjenda e Mujit dhe Halilit

Vërtetësinë e Mujit dhe Halilit në fshatin Marinë nuk e konteston askush. Gurët e këtyre kreshnikëve, që gjenden në këtë fshat, janë krenaria dhe njëkohësisht burimi i një frike të vjetër. Sipas banorëve, ata që janë munduar të ndryshojnë vendin apo formën e gurëve të Mujes dhe Halilit, sot nuk jetojnë më. Legjendat Muji dhe Halili, të cilët kanë jetuar vetëm në imagjinatën e shkrimtarëve, janë ringjallur në një fshat të Drenicës. Në telin e Lahutës, ata edhe më tutje shkulin lisa dhe peshojnë shkëmbinj. Muji dhe Halili kanë qenë dy malësorë që kanë pasur fuqi mbinatyrore. Ata, sipas legjendës, ishin shtatgjatë, muskulorë dhe me mustaqe të gjata. Madje, fshati Marinë i Drenicës ka një lidhje shumë të veçantë me këta dy malësorë. Këtë lidhje e bëjnë më të fortë dhe të prekshme tre gurë të mëdhenj, të cilët qëndrojnë afër shkollës së fshatit. Brez pas brezi në Marinë me rrethinë tregohen legjenda se si këta gurë janë peshuar nga duart e Mujës dhe Halilit. Ndërsa profesor