Kthimi është rreth vicioz

Xheladin Mjeku u lind në Graboc të Epërm të Prishtinës (tash nën juridiksionin kadastral të Komunës së Kastriotit), me të mbaruar  shkollën e mesme të mjeksisë, ka studiuar  në Fakultetin Filologjik – Letërsi dhe gjuhë shqipe në Universitetin e Prishtinës. Poashtu ka studiuar edhe për Teknologji ushqimore.
           Nga viti 1982 punon në Institutin Kombëtar të Shëndetit Publik të Kosovës, në Departamentin e Ekologjisë Humane  në Prishtinë. Vazhdon të ushtroj aktivitetin  krijues pa shkëputje  prej tri dekadave në krijimtari letrare për të rritur dhe fëmijë dhe në publicistikë.
            Në qershor të vitit 1978 Revista letrare “Pionieri”  në Prishtinë, ia botoi vjershën e parë “Qershori historik”. Prej atëherë e deri në ditët e sotme ka shkruar e botuar pothuajse në të gjitha gazetat e revistat në gjuhën shqipe, që botoheshin në Kosovë, Shqipëri,  Maqedoni dhe në Mal të Zi, si në: ”Pionieri”, “Rilindja”, “Jehona”, “Koha”, “Bujku”, “Shëndeti”, “Flaka e vëllazërimit”, “Shkollari”, “Fjala”, “Zëri i rinisë”, “Bota e re”, “Çlirimi”,  “Zog mëngjesi”, “Iliria Post”, “Focus”, “Zëri”, “Epoka e re”,  “Bota sot”, “Pavarësia”,  “Kosova sot”, “Kalendari letrar”, pastaj në Gazetën “Ndryshe”, “Drita”, “Obelisku” dhe “Nacional”, në Suplementin letrar “Drita ndryshe”, etj.  që dalin në Tiranë, dhe së fundi edhe në ”Tribunën sindikale” ku është i pranishëm me shkrime, analiza, editoriale dhe intervista  në kontestin sindikal. Poashtu shkrimet e tij janë publikuar edhe nëpër shumë faqe interneti që botojnë krijimtari letrare dhe publicistike në gjuhën shqipe, si në Web-faqet “Albacenter.it”, “Krizantem.com”,  “Agimi.com”, “Tribunashqiptare.com”, “Kosova-Albemigrant.com”, “Gazetashkodra.com”, “Dritapelegrin.blogspot.com”,  “Zemrashqiptare.net”,  “Merbraha.com”, “Skenderajonline.com”, etj.    
              Është  fitues i disa shpërblimeve letrare, si: për tregim në konkursin letrar të revistës “Jehona” të Shkupit, pastaj për poezi në Manifestimin tradicional “Sofra poetike -Ymer Elshani” të Drenasit; poashtu ka edhe disa shpërblime nëpër konkurse letrare të gazetave dhe revistave  në Kosovë dhe një çmim për cikël poezish në web-faqen “Albacenter.it”.
               Pak para mbylljes nga serbosllavët, Radiotelevizioni i Prishtinës  ia transmetoi Poemën për fëmijë “Gjerdan maji”, e cila   konsiderohet si e zhdukur s’bashku me të gjitha librat, dorëshkrimet, materiale të botuara në shumë gazeta dhe revista, e që konsiderohet  se ishin mbi dyqind njësi, të cilat i përpinë flakët në luftën e vitin 1999.  
               Është bashkautor i Përmbledhjes së poezive “Prelud poetik”, botuar më 1997;
               Ëështë prezantuar në përmbledhjen poetike prej 101 autorësh “Zhbërja e ikjes”, kushtuar shkrimtarit të mirënjohur Rifat Kukaj, në përvjetorin e vdekjes së tij.
               Është prezantuar edhe në librin me publicistikë dhe kritika letrare “ Hijet e thyera”, të botuar më 2008;
                Në monografinë  “Një luftë më ndryshe”, që i kushtohet përvjetorit të aktiviteteve të Shërbimit shëndetësor “ Nëna Terezë”, etj.
                Është angazhuar në një rol episodik në serialin televiziv “Brenda drejtësisë”,  që e realizoi Radiotelevizioni i Kosovës, në vitin 2009.
               Përmbledhja e poezive “Mëkatet e Orfeut”, dhe Libri me tregime për fëmijë  “Nëna e lirisë” janë në proces botimi.






DY HERË TAKOJ JONIN


   “Ndër degza vargjesh fëshfërijnë figurat
   Si mbrëmjes Jonit fletëzat e ullinjve.
   E mbusha gojën me erëra të Jonit,
   Ndjej nëpër dhëmbët kokrrizat e jodit”.

                         Fatos Arapi

Kaltërsia në mes e qielli me Jonin përqafohen
Derisa shkreptinë rreze dielli në zenitin e flakrimit
Dhe nis ditë e avullt me vrushkuj drite

Të gjithë jemi fatlum
Dhe mbushim grushtet me rreze, me pak aromë Joni
Kur takohemi me ditën e kaltërsisë

Është lindje foshnjore
Dhe rritet përmasa e ditës me t’thore në hije
Me gëzimin e fëmijës që po lind

Takimi me Jonin
Fëmijëri e ikur a rinim i jetës që rilind
Përqafim i dy botërave në kaltërsi

Dy herë takoj Jonin
Herë si dallgë e lazdruar, herë si foshnjë  sykaltër
Dhe shtrij përqafimin me kaltërsi në mes


ZHVARRIMI I FEDERIKO GARSIA LORKËS 

Po ende qenkan frankot mbi këtë qiell
Këtej në mes ëndrrës së jetës dhe dritës
E Granata frymon mes dy botëvdekjeve
Dhe klithmës së fundit të poetit:
“Përse më vrisni  në një natë me hënë?!”

Tepër vonë për një ndreqje, një ndëshkim
Zhvarrosje eshtrash dhe lëkundje nga trolli
Me gjasë vrasësit nuk e trembin nga ëndrra e lirisë
Edhe kur e tërheqin drejt një rilindje të dytë

Shumë kishte dëshirë të takoj fëmijët me portokalle
Edhe korrtarët t’i përgëzonte për kallirin e grurit
Për bukën dhe lojën e shpirtit pa ia nda këndonte

Zhvarrosja nuk e trembi nga ëndrra e lirisë
Dhe derisa po bënte përjetësinë
Firmosi fjalë-testamentin e fundit
”Lëre ballkonin tim hapur!”
Hapekrah ta pres  lirinë


ARVANITASIT I TAKOVA NË PRISHTINË

Më ranë këmbët bulevardeve të Tiranës
Gjithë Vlorën kalova mespërmes deri në ullishtë
Mbrëmja në Elbasan më gjeti shesheve gjithandej
E askund nuk takova arvanitët, nuk takova njeri
As Aristidh Koljan, vetë mikun se gjeta dot
Asnjë për be nuk i takova në këto vise të lashtësisë
Heu ç’më pushtoi malli, më mbuloi zhgënjimi

Gjatëkohë po i kërkoja deri në thellësitë e jugut
Shumë mund për një çmallje, një takim me shkas
T’i tokim me afsh dhe këmbim fjalësh në pafundësi
Derisa t’ia nxjerrim rrënjën katrore mendimit
Për lëkundjet e shekujve, për ndritjen e historisë
Dhe më ranë këmbët bulevardeve, shesheve…

Zbrita në qytetin e fëmijërisë, në Kryeqytetin e lirisë
Bulevardi i librit gumëzhinte nga zërat e vizitorëve,
Kërkonin  personazhet që duket se i kishin humbur
Unë po kërkoja Arvanitët që duhej të kishin arritur
Bashk me Koljan  kishin ardhur në përurimin e lirisë
Arvanitasit i takova gjithandej në Prishtinë

Sheshet dhe bulevardet gjëmonin nga këngët arvanite
Kuvendohej në grupe, përqafimi nuk kishte mbarim
Vinin tok Ali Pashai me Marko Boçarin, me trimat e tij
Bubulina shpaloste rrugën kah ndriçon dielli i lirisë
Derisa me Aristidh Koljan shpalosnim Librin e dëshmisë
-Arvanitët tashmë shlirshëm edhe këtej mund të vijnë
Bulevardeve të Tiranës, në Vlorë, Elbasan, edhe në Prishtinë!

1)      Veprën “Arvanitët” e Aristidh Koljas, që sapo ishte botuar ato ditë,  nuk e gjetëm në qytetet e Shqipërisë. Me t’u kthyer në Prishtinë, ky botim kishte arritur në Bulevardin e librit. Tashmë është pjesë e kujtesës historike dhe banore e përhershme e bibliotekës sime personale.

UDHËZIME PËR KAPËRCIMIN NËPËR KALIMASH

Andej kalohej edhe më këmbë
Me trok kali rreth e  rrotull kalërohej
Për pesë palë qejfe ditën për diell

Të dilej matanë shkëmbit
Matej pesha e burrit dhe gurit në një
Dhe vrapi i ditës në t’thore këmbësh

Dhe kthimi ishte si ëndrra
Me mallin e kripur të Jonit që pret
Deri në Pikëtakimin e mbramë

Udhëzim për kapërcimin e malit
Deri në shembjen e ëndrrave sa shekulli
Dalëzotët  që i hapën krahërorin shkëmbit

Tej gurit të shpuar u nisëm
Kavermë e plagosur thellë si vërragë
Në zenitin e dritës që po duket

Dhe dy polet e ëndrrës i gjetëm
Me fijen e bashkimit në një pikë
Nëpër Kalimash

AKTI  I  PËRJETËSISË

Asgjë nuk dihet pse duhej të vdisej
Dihet për  rrëfime me udhë gjaku
Deri në ditën e përjetësisë

E lisit, e plisit i vinte hija e gjakut
I vinte njomja e urrejtjes
Deri në palcë guri  plasja e dritës

Dhe mbinin lulëkuqe çdo ag
Majë lisit e plisit, medet
E flitej për burrërinë

Ta rrëfesh të ligën, lajmësin e kobit
Një jetë udhë duhej ikur
Me flakën e shpirtit në gji

Vriteshim për fjalën e mbaheshim për tokë
E bjer e çohu deri në mbyllje
Të aktit të përjetësisë


ILIRISHTE

Eqrem Çabejt

Gjithçka  më thërriste në ilirishte
E vargut i jepte fre deri në pafundësi
Flurudhë mallkimi  në majën e dritës
Në harkun e gjakut të vet

Vetëm  njëherë po të mos këndonte                                                                     
Gurmazi do t’i bëhej ballsam
Për fije floku do të harroheshim
Në rrugën e gjatë shekullore

Udhë me harkun e dritës
Dhe një peng i fjalës ilirishte
Deri në çmalljen e ashtit
Për këngën e psalmit dhe ritet
Për Gjon Buzukun
Dhe Meshën e mëshirës së tokës

Ilirishte
Që merr flatra shekujve
Dhe zbret në thellësi shpirti arbëror
Me timbrin e zërit shqip
Eqrem Çabej

ODHISE PASKALI


E trajtoi  koha  në qëndresë guri

Me madhështi burri

Ai gdhendi gjithë qëndresën në gurë
Fortesë e çelniktë që s’do shembet kurrë

Lartësinë e fisit dhe plisit i kaptonte tek Alpet
Gjoksshkëmb sa qëndresa që ndruajnë malet     

Gjithmonë  ish fjalëpak, shkëndi në ballë-nur

Çka i pa syri, dora i skaliti në gur


Atë vetë koha e trajtoi në qëndresë guri

Me madhështi burri


KAH BIE PIKËLLIMA

 Agim Spahiut

Ku gjendet udhërrëfyesi për në Kukësin e Vjetër
Atëherë lehtë do ishte të marrim udhë
Kah bie Via Egnati

Dy ura nisin për në botë - në Kryeqytet
Hasit përmes i dilet me një trok kali
Kah bie Pikëllima

Malli po më djeg për grunajat e gurta
Dhe valltarët e qartur në Rrafshin e Lumës
Kah bie Gryka e Shejës

Andej vie Pikëllima dhe Kukësi këtej
Dhe zjarri që kall shpirtin në Kolesjan
Kah bie Kosova


BETEJA E VALIKARDIT

A u nis kali në betejë
A beteja nisi me trokun revan
Dhe rrodhën rrëke gjaku
Deri në agun e djegur

Trimërit nuk maten me vrasje
Maten me zenitin e guximit
Dhe me pak zemër të shpuar
Fushëmejdani

Betejë me lojëgjaku në pafundësi
Deri në zhbërjen e tradhtisë
Nga kryqëzim i heshtave
Në logun e trimërisë

Mbetet pak triumf
Pak  vringëllimë  shpatash
Dhe  trok kuajsh në fushëgajk
Vaj kali në Valikard


EKOLOGJIKE

Çka nëse e vrasin ujkun
Kaherë ka përmjerrë cep më cep
Të kësaj toke virgjër

Të zbutet në sojin e qenit
Se lehjet nuk e prishin imazhin
E ditës për diell

E pakuptim vrasja
Për një përmjerrje në ëndërr
Dhe një lehje në qiell

Vërtetë çka merr vesh
Soji i fismë në zbutjen e bishave
Ekologjike


SI NË KASHTËN E KUMTRIT

Tepër vonë për urata
Dashuriçkave u ka ikur ora
Ngushëllim për ditën tjetër
Me një tufë lule-ëndrra

Plot trëndafil me fjongo
E asnjë vend për be për buqetat
T’i hedhim mbi plorin e shkriftë
Vërtet dashuriçkave u ka ikur ora

Fytyra ngushëlluese gjithandej
Portrete të skalitura si në hije
Dhe gjymtyrë prej ashtit tonë
Si në Kashtën e Kumtrit

APOKALIPTIKE

Nëse një herë ke rënë
Kjo është vetëm rënja e parë
Dhe asgjë tjetër

Për rënjen tjetër
Do të mendoni gjatë
Nuk falet dështimi

Nëse sërish ke rënë
Ke rënë përgjithmonë
Kthimi është rreth vicioz

Lojë me nerva konop
Në rrotullimin e rënjes
Apokaliptike

Comments

Popular posts from this blog

Libra të rinj - Shkarkim falas

Ese për Vitin e Ri

Poezi të zgjedhura nga GJERGJ FISHTA (23 tetor 1870 - 30 dhjetor 1940)