Ornela Vorpsi – Vendi ku nuk vdiset kurrë

Libri të cilin autorja për pesëmbëdhjetë vvite nuk deshi ta botonte në shqip. Një libër për të mos u humbur, një libër që provokon, të bën të mendosh, të të pëlqejë pa masë e mbase dhe ta urresh pa masë. Është vendi ku nuk vdiset kurrë. Të kalitur nga orë të pafundta tryezave, të ujitur nga rakia që kullon lumë, të dezinfektuar nga specat djegës mbi ullinjtë e vajtë, këtu trupi kalitet për t’i bërë ballë çdo sfide. Shtylla kurrizore është e hekurt. Mund ta përdoresh si t’i pëlqejë së bardhës zemër. Në rast avarie, i gjendet dermani. Për sa i takon zemrës, ajo mund të dhjamoset, të nekrozohet, të pësojë infarkte, tromboza, e nuk e di çfarë tjetër, por, ajo di të rezistojë madhështore. Jemi në Shqipëri, këtu s’bëhet shaka. Ornela, silueti që elektrizonte trotuaret me gropa të Rrugës së Durrësit dhe xixëllinte mijëra sy në bordurat përballë Dajtit, rikthehet për të na çuar në vendin ku nuk vdiset kurrë. Ky nuk është një roman, edhe pse quhet i tillë, ky është një amanet i dikujt që nuk vdes kurrë.