Agim Spahiu: Dhimbjet e zemrës së largët

E dashura ime i harroi fjalët

si të mos ishin kurrë…

U dashurua me heshtjen.

Një mollë e kuqe-gjak si faqja jote

midis shpatullave më ra,-

asnjë plumb s’ka me më dhimbtë më shumë

në vdeksha pa të parë…

Sa herë mollët të piqen si kësaj dite

hidhi kokrrat udhës nga shkova,

dhe unëdo të ndiej dhimbje ku shitove,

e miro.

Në u martofsh mollë mos pastë kund në botë!…

Ti me lot do t’i qash sa herë t’i shikosh,

unë dhimbje do ndiej sa herë t’i prek, pse ta fsheh.

Dhe në diell të dytë s’të harroj, e miro!