2013-02-03

Flori Bruqi:SLLOBODAN MILLOSHEVIQI - AGJENT I CIA-s!


Jovica Stanishiq

Kryespiuni serb, për tetë vjet agjent i CIA-s



UASHINGTON – Ish-shefi i sigurimit shtetëror serb, Jovica Stanishiq, për tetë vjet me radhë ka qenë njeriu kryesor i shërbimit të inteligjencës amerikane (CIA) në Beograd, shkruan gazeta Los Angeles Times. Madje, sipas kësaj gazete, CIA tashmë ia ka dorëzuar Tribunalit të Hagës – ku është duke u gjykuar Stanishiq – një dokument sekret ku përshkruhet ndihma që ky i fundit ia ka dhënë shërbimit të inteligjencës amerikane.
Sipas kësaj gazete, Stanishiq ishte kontaktuar qysh në vitin 1992 nga CIA, respektivisht nga oficeri i shërbimit amerikan të inteligjencës, William Lofgren, dhe shton se, ata dy ishin takuar në parkun Topçider të Beogradit, ku kishin arritur partneritet sekret, për të cilin askush nuk ka ditur gjë.



Në këtë shkrim theksohet se Stanishiq konsiderohej si truri i regjimit të Millosheviqit, mirëpo shpjegohet se Lofgren kishte pasur nevojë për ndihmë, pasi që CIA nuk kishte informata se çfarë po ngjante në Jugosllavi, në momentin kur kishte shpërthyer lufta.
Sipas shkrimit në fjalë, Stanishiq dhe Lofgern kanë zhvilluar takime sekrete në anije dhe shtëpi të sigurta buzë lumit Sava, ku kanë shkëmbyer informata për funksionimin e regjimit të Millosheviqit.
Stanishiq, i cili po gjykohet në Hagë për krimet serbe të luftës në Kroaci dhe Bosnjë-Hercegovinë, dhe mund të dënohet me burg të përjetshëm, para Gjyqit është thirrur në aleatët e tij amerikanë, ndërsa CIA i është përgjigjur kësaj “thirrjeje” dhe ia ka paraqitur Gjykatës së Hagës një dokument të besueshëm, ku bëhet i ditur kontributi i Stanishiqit dhe dëshmitë për ndihmën që ia ka ofruar ai këtij shërbimi.
Dokumenti, sipas kësaj gazete është i mbyllur, ndërsa seanca gjyqësore kur do të merret parasysh ky dokument nuk do të jetë e hapur për opinion.
Lofgren, i cili tashmë ndodhet në pension, ka thënë se CIA e ka dorëzuar këtë dokument për të dëshmuar se, “ky njeri i keq, ka bërë mjaft gjëra të mira, mirëpo nuk i hedhë poshtë akuzat ndaj Stanishiqit”.
Stanishiq ndërkaq, ka paraqitur në letër bashkëpunimet e tij me shërbimet e ndryshme botërore, ku potencon përpjekjet e tij për të ndikuar te Millosheviqi për të qenë “më i matur”, si dhe bashkëpunimin intensiv që e ka pasur me CIA-n – në kohën kur dy shtetet nuk kanë pasur raporte të mira – për të “ndaluar krizën”.
Millosheviqi e kishte shkarkuar Stanishiqin nga detyra në vitin 1998. Shkaqet e shkarkimit asnjëherë nuk janë bërë të ditura. Stanishiq është arrestuar në vitin 2003 dhe dërguar në Tribunalin e Hagës.


Në vitin 1995 Stiv Cvetiq (Steve Cvetich), kryetar i organizatës çetnike "Vëllezërit e Drazhës" me seli në Kanada dhe anëtar nderi i "Kongresit të serbëve të Kanadasë", ka deklaruar, se, "Sllobodan Millosheviqi është agjent shumëvjeçar me rrogë i CIA-s dhe ka për detyrë të shkatërrojë Jugosllavinë…" - kështu ka shkruar gazeta "Slobodni Tjednik" e Zagrebit në vitin 1995, në një artikull me titull "Slobodan Miloševič Agent CIA-e!!! - Sllobodan Millosheviq - Agjent i CIA-s!!!", dhe të njejtin shkrim e ka botuar edhe revista "Zëri shqiptar", Nr.10 datë 10 tetor 1995, në faqe 19. Ai me këtë rast ka pohuar se "organizata e tij në Kanada posedon dokumkentin me të cilin dëshmohet kjo në mënyrë të pakonestueshme"! Z.Cvetiq gjithashtu ka deklaruar se edhe Radovan Karaxhiqi një kohë të gjatë punon për agjensinë britanike të spiunimit!


Milosevic??™ Director of Serbian Intelligence Was Top CIA Man in Belgrade: Milosevic' Director of Serbian Intelligence Was Top CIA Man in Belgrade


http://www.novinite.com/view_news.php?id=101640

http://www.youtube.com/watch?v=cMA69c6SLDk

http://mihalisk.blogspot.com/2009/04/milosevics-top-agent-and-killer-was.html

http://articles.latimes.com/2009/mar/01/world/fg-serbia-spy-cia1



==================================


Për të sjelluar argumente shtesë lidhur me bashkëpunimin e Sllobodan Millosheviqit dhe të Radovan Karaxhiqit me "Shoqërinë Kissinger", me fondacionin "Soros" etj., ju ftojë të lexoni me kujdes shkrimin e studiuesit anglez David Icke:

http://floripress.blogspot.com/2013/02/david-icke-e-verteta-rreth-bosnjes-dhe.html




Sllobodan Millosheviç (ser.:Слободан Милошевић) ka lindur në Pozharevc, Jugosllavi më 20 gusht 1941 dhe ka vdekur në Hagë, Holandë më 11 mars 2006. Gjatä karrierës së tij politike, Millosheviç mbajti postin e Presidentit të Republikës së Serbisë për periudhën 1989-1997, dhe postin e presidentit të Republikës Federale të Jugosllavisë për periudhën 1997-2000, kryetar i Partisë Socialiste të Serbisë nga krijimi i saj më 1992 deri në vitin 2001, dhe i akuzuar për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit.



Prindërit e Sllobodan Millosheviç, Svetozar Milosheviç dhe Stanislava Milosheviç u divorcuan pak vite pas lindjes së Sllobodan Millosheviç. Babai i tij, prift në Kishën Ortodokse Serbe kreu vetëvrasje në vitin 1962. Nëna, Stanislava, mësuese shkolle, do të kryejë vetëvrasje (varje) në vitin 1974. Gjatë viteve të gjimnazit Millosheviçi e takon gruan e tij të ardhshme Mira Markoviç (Marković), figurë fondamentale e politikës Serbe në vitet 90 dhe inspiruese e rilindjes së nacionalizmit serb. Diplomohet jurist më 1964 në Beograd dhe i bashkohet Lidhjes Komuniste të Serbisë.
Millosheviç fillon të punojë si funksionar në firmat shtetërore të Serbisë: së pari në kompaninë e gazit e pastaj në Beogradska Banka.

Rishfaqja e nacionalizmit serb

Ngritja e karrierës së tij fillon në vitin 1986: Millosheviç zgjidhet president i Lidhjes Komuniste të Serbisë, falë përkrahjes së Presidentit të Serbisë, Ivan Stambolliq (Stambolić), mikut të tij personal dhe tutorit politik. Vitet 90-të karakterizohen nga ringjallja e nacionalizmit serb dhe për largimin nga modeli i Jugosllavisë titiste. Nacionalizmi merr hovë kur më 24 shtator 1986 e përditshmja beogradase Veçernje Novosti (Večernje Novosti) publikon pjesë të një dokumenti të titulluar Memorandumi i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Serbisë (Memorandum SANU ose Memorandum Srpske Akademije Nauka i Umjetnosti). Në këtë vepër, të redaktuar nga intelektualët serbë të udhëhequr nga novelisti Dobrica Qosiq (Ćosić), përpunohet aktakuza kundër Titos për veprimtari antiserbe, dhe përshkruhet një projekt për eliminimin e plotë të Serbëve nga Kosova. Edhe pse elita komuniste distancohet nga ai memorandum, Millosheviçi heshti.

Marrja e pushtetit

Në mesin e viteve 80-të situata paraqitej më e vështirë në Kosovë, me tensione ndërmjet serbëve e shqiptarëve, kurse në Kroaci dhe Bosnje-Hercegovinë situata ishte relativisht më e qetë. Më 1987 Presidenti i Republikës Socialiste të Serbisë, Stambolliq dërgon Millosheviçin në Kosovë për të dëgjuar ankesat e Serbëve kundër udhëheqjes partiake dhe shtetërore në Kosovë. Në një situatë të tensionuar, të krijuar artificialisht nga grupe të Serbëve, banorë të Kosovës, Milosheviq deklaron para turmës së Serbëve të mbledhur se “askush më nuk do të guxojë tju rrahë juve.”

Presidenca e Serbisë

I aftë për të drejtuar (nëse jo për të krijuar dhe nxitur ) ndjenjat e opinion publik serb, Millosheviçi pastron klasën e tërë politike serbe, nën akuzën për paaftësi. Më 1987 Stambolliq detyrohet të japë dorëheqjen dhe Millosheviçi bëhet President i Republikës së Serbisë në vend të tij. Më 1988 acarohet edhe më tej situata në Kosovë dhe në republikat tjera, veçanërisht në Slloveni. Ndërsa Millosheviçi mbështeste një model centralist në planin ekonomik dhe politik, në drejtim të cilit do të ishte Serbia si republika më e madhe e federatës, Lubjana me kryetarin Millan Kuçan (Milan Kučan) mbështeste të drejtën për vetëvendosje të republikave dhe respektimin e pakicave dhe autonomisë.
Millosheviçi e kuptoi që zotëronte përkrahje të madhe popullore: Serbët panë në të një udhëheqës të një kombi krenar, një udhëheqës karizmatik. Kisha Ortodokse Serbe e përkrahu atë po ashtu. Propaganda serbe e ringjalli mitin e fitores së thyer, i cili sipas Serbëve ju pengua bashkimi politik i të gjithë Serbëve ndërsa në Serbi ishin ndarë dy krahina, Kosova dhe Vojvodina. Në mars 1989 modifikohet njëanësisht kushtetutat kosovare dhe serbe, që ja hoqi autonomin Kosovës. Më 28 qershor 1989, 600 vjet pas betejë së Fushë Kosovës, mblidhen qindra mijëra Serb në Fushën e Mëllenjave ku Millosheviçi jep një fjalim luftënxitës. Shqiptarët qëndrojnë të mbyllur në shtëpi. Më 19 nëntor 1989 mblidhen një milion manifestues në Beograd.

Fundi i Jugosllavisë

Në janar të 1990 mbahet kongresi i 14-të dhe i fundit i LKJ-së. Millan Kuçan (Milan Kučan), që udhëhiqte delegacionin slloven, vendos që delegacioni i Sllovenisë të tërhiqet, dhe pastaj të njëjtën e bëri edhe Kroati Ivica Raçan (Ivica Račan). Ky ishte fundi politik i Jugosllavisë federale dhe multietnike. Në qershor të 1990 Millosheviçi riemëron lidhjen komuniste serbe në Partia Socialiste Serbe, nga e cila zgjedhet kryetar. Në janar 1991 zbulohet shtypja ilegale e monedhës federale nga ana e qeverisë serbe, ndërsa në janar Millosheviçi dërgon ushtrinë për të ndërprere protestat e opozitës në Beograd. Pas referendumeve popullore më 25 qershor të 1991, Sllovenia dhe Kroacia shpallin pavarësinë.

Lufta në Kroaci dhe Bosnje-Hercegovinë

Ushtria federale intervenoi në Slloveni. Millosheviçi nuk ishte i interesuar në vendin, etnikisht kompakt dhe i përkrahur nga Austria dhe Gjermania. Lufta përfund pas dhjetë ditëve, më 8 gusht. Vëmendja e Millosheviçit zhvendoset në Kroaci, në veçanti në regjionet e banuara me Serb në fushat e Sllavonisë dhe të regjionit malor të Krajinës. Milosheviqi nuk pranoi që popullatat serb të jetonin jashtë Jugosllavisë së re ku përfshihet Serbia dhe Mali i Zi. Projekti i tij ishte që të aneksoj territoret e banuara me Serb në Kroaci dhe gjysmën e Bosnje-Hercegovinës ku lufta më 1991 ende nuk kishte filluar. Në gjysmën e vitit 1991 Millosheviçi, ushtria federale jugosllave dhe trupat paraushtarake fillojnë një luftës të ashpër kundër Kroacisë.



 Viktima e parë është qyteti multietnik i Vukovarit, ku bashkëjetesa mes kroatëve dhe serbëve ishte historike. Ushtria jugosllave futet në thellësi të territorit kroat duket arritur të granatoj Zagrebin. Mas referendumit për pavarësi në Bosnje të mbajtur më 29 shkurt 1992, i cili u bojkutua nga Serbët e Bosnjës, filloi lufta e Bosnjës. Millosheviçi përkrahu ushtarakisht dhe politikisht Radovan Karaxhiqin (Karadžić), udhëheqësin e serbëve të Bosnjës dhe kriminelin e luftës. Lufta e Bosnjës u përfundua më 21 nëntor 1995 me marrëveshjet e Dejtonit (Dayton), të cilin Millosheviçi e nënshkruan për Serbët e Bosnjës përkundër dëshirës së tyre. Millosheviçi pas kësaj u cilësua njeri i paqes dhe u la në pushtet.Vlenë të thekësohet se Bosnja nga marrëveshja e Daytonit humbi shumicen e qeverisjes vendore, kështu shteti i Bosnjës dhe Hercegovinës edhe pse i dëmtuar nga lufta humbi përparsinë politike duke marrë vetem 49% të qeverisjës, ndërsa 51% iu takonin Serbve.

Lufta e Kosovës dhe rënia e Millosheviçit

Në nëntor 1996 Millosheviçi u zgjedh president i Republikës Federale Jugosllave (ku përfshihet Serbia dhe Mali i Zi). Në të njëjtin vit koalicioni opozitar Zajedno (Së bashku) i fiton zgjedhjet lokale në disa komuna, por fitoret nuk pranohen nga pozita. Pas protestave të vazhdueshme të studentëve dhe popullit në Beograd për 11 javë me radhë, Milosheviçi i pranoi zgjedhjet. Më zgjedhjet presidenciale serbe, më vonë, fiton Millan Millutinoviq (Milan Milutinović), bashkëpunëtor i ngushtë i Millosheviçit.


Postier i baltosur i Millosheviçit

Në këtë kohë u intensifikuan sulmet e UÇK-së në Kosovë. Në Rambuje (Rambouillet) dështuan përpjekjet për zgjedhjet e konfliktit të Kosovës. Në mes marsit dhe qershorit 1999 NATO bombardoi Jugosllavin duke e detyruar Millosheviçin të tërheq forcat nga Kosova. I izoluar në nivelin ndërkombëtar dhe kombëtar (Mali i Zi nuk i pranonte më institucionet federale), Millosheviçi u rikandidua në zgjedhjet e 24 shtatorit 2000, falë një reforme kushtetuese. Ai u mund nga Vojisllav Koshtunica (Vojislav Koštunica), një nacionalist më i moderuar, dhe me 6 tetor u shty të pranoj humbjen pas një proteste të madhe që shpiu te zënia e parlamentit nga protestuesit.
Kryeministri serb Zoran Gjingjiç (Đinđić) e dorëzoi në Gjykatën Ndërkombëtar për Krime në ish-Jugosllavi në Hagë me 28 qershor 2001, edhe përkundër kundërshtimit të Koshtunicës dhe një pjesë të opinionit publik serb.


Millosheviçi u akuzua për krime kundër njerëzimit për operacionet e ushtrisë jugosllave në Kroaci, Bosnje-Hercegovinë dhe Kosovë. Ai po ashtu u akuzua për vrasjen në mënyrë barbare të Ivan Stambolliqit, mentorit të tij nga vitet 80 dhe kundërshtarit të zgjedhjeve presidenciale të vitit 2000.
Millosheviçi u gjet i vdekur në qelinë e tij në Hagë më 11 mars 2006 disa muaj para se të përfundoj gjykimi i tij në Hagë.

I ndjeri Ismail Kadare, ose shkrimtari që i zgjati jetën regjimit komunist

Kërko brenda në imazh Nga Flori Bruqi Ismail Kadare (28 janar 1936 - 1 korrik 2024) ishte akademik, politikan, ish-deputet i Kuvendit Popull...