Valter Lazeri:Jo, nuk vdesin dashuritë....



JANË PLOT JETË
(Atdheut)
Ikëm Perëndimit
larg,
larg sa s’thuhet më!
Mbetëm shtangur,
të goditur,
se s’njohim asgjë.
 
Dhe sa herë,
mbrapsh na merr,
fishkëllejmë një këngë:
"Jo, nuk vdesin dashuritë,
nuk mbarojnë, o Nënë!"
 
Dhe njëherësh
supit ulur,
mbarësia prapë:
"Jo, nuk vdesin dashuritë!
Janë në udhë të mbarë."
 
Nuk harrohen sytë e nënës,
sytë e tu pranverë,
kanë ngjyrosur sytë e mi,
janë në zemër thellë.
 
Nuk venitet dashuria,
përvëlon zjarr.
Ësht vullkan,
tërmete sjell,
zgjon një oqean.
Bëhet erë e vjen të gjen
e të flet ngadalë.
Çel mëngjese,
e zbret diellin
…dhe largohet prapë
.
Jo, nuk vdesin dashuritë,
që lindën tek ti!
Janë plot jetë gjer në Mars,
në çdo yllësi.
 
 
Mbreme isha deri aty
 

Mbrėmė isha deri aty… 
Kalova nė urat e dritės hėnore.
…deri tek xhamat e dritares tėnde. 
Aty , ndenja gjithė natėn.

Tė thashė ngadalė , 
nė s’ke dėgjuar: 
"Naten e mirė!"
Gjithė natėn ty duke shikuar, 
syt mbi ty, 
si njė roje i mirė.

Tė pashė kur ėndrrat tė trembnin. 
Dorėn ta
veja mbi ballė. 
Tė puthja lehtė ballin 
e dilja prapė jashtė.

Tek xhamat e ftohtė 
mbeta sa dielli doli 
e "mirėmėngjes!" 
tė thashė…
Ti ike
mes diellit 
pa ditur 
pėr tė shkuarėn natė.
……

Mbrėmė isha deri aty… 
Kalova nė urat e dritės hėnore, 
deri tek xhamat e dritares tėnde, …
aty ndenja… 
Aty mė ke
cdo natė!
 
Zbraze mbi mua
 
Mbush nje shami me yje
me balte,
me det
dhe eja!
eja, mbi djersen time,
merzine,
lodhjen.
Zbraze mbi mua dhe ik!
ik
e qofsh mire!
DASHURIA ËSHTË SEKRET
Mos harroni kurrë në jetë,
aq sa jetë ju ka mbetur:
Dashuria lind si lumë
bëhet pikë në det,e tretur.
 
Ndaj mendo,që ta ujitësh,
si një lule çdo mëngjes.
Mbaja fletët të freskëta,
dhe zbuloi çdo sekret.
 
Dashuria është sekret!
Një hajdute zemrash,është.
Pa u ndierë, pa dashje vret,
dot në pranga nuk e ve!
 
Mos harroni kurrë në jetë,
aq sa jetë ju ka mbetur:
dashuria shkrin dhe male,
tret plumb hekur trete:-)valter-usa

Comments

Popular posts from this blog

Libra të rinj - Shkarkim falas

Ese për Vitin e Ri

Poezi të zgjedhura nga GJERGJ FISHTA (23 tetor 1870 - 30 dhjetor 1940)