RËNIA E ENVER HOXHËS

Agim Vinca: POEZI

RËNIA E ENVER HOXHËS Më 20 shkurt 1991, në sheshin Skënderbej në Tiranë ra Enver Hoxha. Për ne këtej kufirit nuk qe lehtë kjo rënie, Qe si një gjëmim gjëme. Tërë jetën kërkonin nga ne që ta shanim Ata që na quajtën shiftarë. Tërë jetën kërkonin nga ne që ta mohonim ata që na mohonin. Tërë jetën kërkonin nga ne që ta pështynim ata që na pështynin. Për emrin e tij shkohej në burg, për një këngë, për një vjershë a veç për dy germa: Eh, or tungjatjeta! Tërë jetën kërkonin nga ne që ta shanim ata që prapë na shajnë. E ne e donim si për inat! Nuk më erdhi mirë, nuk më erdhi mirë – ajo pamje në rrugët e Tiranës në ekranin e TV Beogradit. (TVP-në na e ndaluan Ata që na ndalonin edhe Enver Hoxhën! Ata që trumbetonin me tamtam se fjala Tiranë vjen nga tirani. Ata që na ndalonin të thërrisnim: EHO së stadiumin e Prishtinës). Më 20 shkurt 1991, në sheshin Skëndrebej në Tiranë ra Enver Hoxha. Thanë u hoq zvarrë shtatorja e tij si trupi i Hektorit rreth mureve të Trojës rrugëve të Tiranës. Thonë: kështu e pësojnë tiranët! Thonë e çka s’thonë. Po mua m’u errën sytë m’u errën tek e shihja këtë horror kuadër përmes ekranit të TV Beogradit! Prishtinë, 21.2.1991