CIKEL ME POEZI NGA AGIM DESKU



Agim Desku

Nga: Kujtim Stojku
Agim Desku hyn në radhën e atyre krijusëve që veprimtarinë e vet poetike e kultivon me sukses për të rritur dhe për fëmijë. Ai, duke shkruar vjersha të bukura, në mënyrë simbolike këndon për njërëzit e shquar të kombit dhe për ata të penës, këndon për shpesët, por edhe për jetën plot të papritura me tema e motive të llojllojshme, të cilat kanë karakter edukativ. Përmes një perceptimi të qartë poetik, ai na orfon një pikturë të gjallë për jetën në përgjithësi. Me imagjinatën e tij Desku, në mënyr specifike i përjeton dhe i vulos motivet reale, të cilat trajtojnë aspekte të ndryshme dhe ofrojnë njohuri për shumë anë të jetës. Pra, ai derdh frymëzimet duke folur me zërin e tij dhe duke thirrur me plagën si përkatësi shpirtërore .Fokusi poetik i përqendrohet në një objekt poetik: qenia, qenia si objekt thelbësor i idesë dhe mësazhit.Kështu, nëpërmjet vargut autori Desku arrin të paraqet kompleksivitetin e qenies, relacionet të saj me gjithësinë ,me vetveten;shfaqjet e ndryshme të saj dhe vendndodhjen në kohë e hapësirë. Në vargun e tij arrihet të shkrihet biografia e autorit me biografinë e qenies. Qenia që paraqitet nuk është e përcaktuar dhe kjo është një e arritur tjetër e tij, sepse ka lënë mundësinë e identifikimit të secilit lexues me atë poezi.Brenda këtij subjekti ngërthehen edhe shpresa, edhe zhgenjimi, edhe qëndresa,edhe përkujtimi, edhe reagimi i një shpirti, i cili gjen prehje vetëm në synimet e poetit, i cili shquhet për kah vargu dhe poezia e shkutër, të cilat sot janë edhe shumë të preferuara. Mirëpo, duke pasur parasysh se vargu dhe poezia e tillë do përgjegjësi të veçantë,ai kësaj çeshtje ia del dhe krijimtaria e tij na servohet si shumë e qëlluar dhe me fuqinë e mesazhit shumëdimensional.
Agim Desku u lind në fshatin Siqevë të Klinës në vitin 1957. Shkollën fillore e kreu në Ujmirë, gjimnazin në Klinë, kurse SH.L-në (gjuhën dhe letërsinë shqipe) në Gjakovë. Deri më tash ka botuar tri vëllime me poezi . “Pëshpëritje drite” 1995 (Për të rritur), “Kënga e pranverës” 1996 (vjersha për fëmijë) dhe “Në cilin varg mbes” 2007. Është antarë i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës dhe i klubit letrar “Karagaçi” të Pejës. Agim Desku jeton dhe punon (mësimdhënës në SH.F “XH.Kada”) në Pejë.

CIKEL ME POEZI NGA AGIM DESKU


MALLKIMI I FJALËS
Vetёm ti bashkon emrin tim me Tiranё e Prishtinё
pёrmёs autostradёs ,Ti, arkitekti i saj, dr.Ibrahim Rugova
e nga aeroporti ,Adem Jashari nisemi tё hapёrojmё shqip
me zjarrin e ndezur tё flakadanit tё lirisё,
ta ndritim sёcilin shkёmb deri nё Malёsi e Çamёri
aty ku rri nё pritje fjala shqipe Agim,,Liridon,Shqipёron,Shqipdon
me vite e vite duke e pritur edhe emrin tim Bashkim
me miken shetisim e lutemi pёr sёcilёn udhё tё saj
dhe flasim mbrёmjeve me lotёt e shqipeve
pranё zjarrit tё rujtur e mbuluar me hirin e eshtrave tё stёrgjyshёrve
qё luftuan si kapedanё me Marko Boqarin e me vashat suliote
me varret nёpёr sёcilёn lagje tё Çamёrisё motёr
tё lёnё kujtim nuk e di pёr cilёn kohё sot apo nёsёr
e di sё fjala ma gjёn udhen e emrit tim deri tё ti Çamёri
dhe njё ditё nё sofrёn shqiptare do tё ngritim dolli
me kupat tё mbushur plot me verё e do tё çmallёmi pёr pak
liri.
MALLKIMI I HËNËS
Pёr çdo natё rri i zgjuar
duke ruajtur kujtimet e çlirimtarёve
shkёlqimin e dritёs sё syrit tim
qё sot e shoh lirinё ,e ndjej thell nё shpirt
nё vargjet e mia kanё zёnё vendin e mikёs
vetёm kёtu i ruaj ato kujtime nga mallkimet e njeriut
qё rri e pret tё shpёrthejnё vullkanet e cunamet
nga mallkimet e hёnёs t`i shuajnё dritat tona,ёndrrat tona
lirinё qё e pritёm me vite si dhuratё nga zoti .
Jo,ёshtё kjo fjala qё i ruan ata nga çdo mallkim
nёpёr sёcilёn pjesё tё trupit tё popullit tim janё çlirimtarёt
jo,mё nuk do tё burgoset i tёrё njё popull qё e do lirinё
qё i do ata martirё si zotin,si shqipen e flamurit tim.
Po,ёshtё edhe kjo fjalё qё i puthё nё ballё
i ruan nё zemёr sёcilin emёr dhe sёcilin gur qё e bёnё mur
e bёn kala edhe liri edhe Shqipёri.
U LARTËSUAT NË FENIKS
( mallkimi i çlirimtarёve)
Kur atdheu pyeti pёr ju
kur vijnё çlirimtarёt
ju ishit kёtu
nё çdo cep atdheu
dhe u bёtё pasqyrё lotёsh gёzimi
tё sёcilёs nёnё e motёr
prag e votёr tё shqipeve
dhe sёcila lule pranvere
ishte pёr ju
nёpёr sofrat shqiptare
ruhej nga njё vend e njё copё bukё
nёpёr çdo zemёr kёndoheshin kёngё
e poetёt thurnin vargjet e zemrёs
pёr kthimin e juaj si fitimtarё ndaj Bajlozi tё Zi
edhe nё sytё e Evropёs u lartёsuat nё Feniks
dhe legjendё e gjallё e botёs mbarё ,JU,
e sot ku ёshtё atdheu i çlirimtarёve
ku janё ato lule parnvere qё aromё e tyre
mё bёnte ta dua atdheun ,
ta jetoja jetёn nё njё sofёr tё ulur mё ta ,
ku janё vargjet e atyre poetёve tё shpresave
qё zgjuan Evropё e botё ,ku janё,
ku janё gurёt e thyer tё Kosharёs
dёshmitare e pasqyrёs sime
dhe tani do tё çirrem çmёndurisht
nuk due tё mё mallkojnё çlirimtarёt mua jo
eh, unё i ruaj me fanatizёm ,vrasjet, masakrimet
e Bajlozit tё zi,edhe ju tё gjithё edhe bota i ka parё,
nёse harresa ka hyrё nё mendjet tona,
historia nuk e di a do tё na falё,
nёse pёr çlirimtarёt nuk e ruajmё,
nё çdo kohё nё sёcilёn sofёr tonё
nga njё vend pёr njё kёmbё qё ju ka mbetur nga luftёrat
apo edhe njёrёn dorё nёse ju ka mbetur ndonjёra.
Po,po ata janё kёtu me shqipet ,hapёrojmё bashkё
prap nёpёr sёcilёn fole tё tyre edhe nё paqё edhe nё luftё
nё Evropё ndoshta janё tё huaj
se edhe ajo ishte e huaj me shekuj pёr ne.
Kёtu janё nё çdo aromё lulesh mё ne
edhe ne jemi mё ta si shtatё thuprat e legjendave
jemi zjarri i Prekazit e kulla e Gllogjanit
pёrherё me lirinё jemi
mё çlirimtarёt,nё sёcilёn fole tё shqipeve,jemi.
VITET E RRUGËTIMIT TIM
Nё rrugёtimin tim
me vitet meditoja
me atdheun çdo ditё flisja
numёroja orёt e ditёt
ёndёrroja lum lumin
ngrohtёsinё e zjarreve tё Prekazit
dhe i pyesja ku e kishin burimin
gurёt e Kosharёs
nё cilёn tokё janё rritur
ata gurё qё dikur ishin mur
e sot janё liri nё sёcilёn fole tё shqipёs.
JETA
Nё njёqind vite
kёrkoja fatin tim nё cilёn zemёr paska hy
nё cilёn valё te detit noton
njёqind vite udhёtoj
herё nё tokё e herё nё det
pranverat mё ndalin
tё marr pak aromё
luleve qё mё dalin pёrpara
nё udhёtimin tim tё pafund.
ЁNDËRR
Sikur ёndёrra tё fliste
humbjen tёnde nuk e duroj
do tё vrapoja nё çdo vend
pёr t`i kёrkuar fluturat
nё qiellin e kaltёr
ku s`mund tё vie askush
dashurinё time pёr ta marrё.
Nga dritarja i shikoj retё nga vijnё
dhe shiun qё e sjellin si lumё
sikur mё ngjajnё nё pika loti
nёpёr fytyrёn tёnde kah rrjedhin
e zemrёs sime i japin pak ngrohtёsi
diku pak ёndёrr diku pak dashuri.
Natё me shi
Nё kёtё natё pa hёnё
vetёm shiu mё bёn shoqёri
nё kёtё natё mё shi
vallё s`ka mё dashuri.
Dashurinё e mori shiu
e hodhi diku nё lumё
sytё e saj tё zi
a thua u fundosёn nё thellёsi
a mё lanё mua n`vetmi
nё kёtё natё shoh vetёm zi.
PA LAMTUMIRË
Ti e zgjodhe kёtё fjalё
qё dhёmb nё çdo cep kohe
nё buzёqeshjen time
aty ku pushojnё pulёbardhat
nё detin plotё valё
edhe ёndёrr po ta shihja
kёtё fjalё
do tё ikja diku nё pёrrallё
bashkё me lulёkuqet
qё nuk vёniten
nё asnjё pranverё
ti e zgjodhe kёtё fjalё
qё e shuan çdo dashuri
qё kishim dikur unё e ti.
SHFLETOJ FUNDIN E DASHURISË
Sonte e ndjej njё natё pak mё ndryshe
qё diçka fsheh nga unё e nga hёna
pikёllimin ia vjedhin dashurisё.
Nё heshtje dёgjoj pak simfoni
kёnga mё thotё sё çdo gjё paska edhe fund,
por zemra tё gjitha kёto me dashuri i mund.
Njё shikim
Nё cilin shikim
mbeta kёtё natё
mё cilin sy ndeza njё qiri
mё cilёn rreze
shndёrrita vetminё
dashuria kёtё natё
m`i mori shikimёt
nё kёtё natё ndezi qirinj
tё i shikoj kah fluturojnё shqipet
maleve e dashurive tona.
Dashuri pёr ditarin tim
Nuk e di cila dashuri
mё nё fund do tё vijё
ajo nё dukje tё parё
si fotografi nё pasqyrё
apo ajo pёr ditarin tim
qё udhёtojmё deri nё amshim.
Natё
Nё dhomёn time tё punёs
mё bёn shoqёri kandili
rrjedhin vargjet pёr botёn e gotёn
asgjё s`mund tё ndryshoj
nёse nuk e shkruaj poezinё
qё hynё e del nga shpirti
atёherё unё dhe bota do tё ndryshojmё.
PRANVERAT SHQIPTARE
E kam pёr zemёr
ta dua Shqipёrinё
deri nё Preshevё,Malёsi
e Çamёri pa liri.
Nё Kosovё
si nё Shkup e Tetovё
jemi Shqipёri.
Sot e kam pёr uratё
T`i lutёm Zotit
t`i ruaj shqiptarёt
nga tё kёqijat e shpirtit tё vetёvetёs
nga kjo pikё e dobёt e jona
dhe shёroji paqi uratёn o zot
nga mendjemadhёsia apo nga vuajtjet
e robёrimit shekullor
nga liria e vonuar e pёrgjysmuar
pa lirinё e Çamёrisё.
Pas shumё viteve e kuptoj
Fishtёn dhe Konicёn
qё e deshtёn Shipёrinё
ma shum sё vetёn.
Sot i kuptova edhe martirёt
pёrse u bёnё Atdhe e Shqipёri
tё ndriturit nё pёrjetёsi.
Emra tё shkruar me shkronja ari
Ushtri çlirimtare
nё sёcil1ёn zemёr e emёr
tё fisit tim shqiptar
Edhe nё Malësi Preshevë.

Comments

Popular posts from this blog

Libra të rinj - Shkarkim falas

Ese për Vitin e Ri

Poezi të zgjedhura nga GJERGJ FISHTA (23 tetor 1870 - 30 dhjetor 1940)