“GJYRMË KOHE”



Poezi nga Rrok Berisha
Poezi nga Rrok Berisha

ATDHE
Kurora me shtatë milionë lule gjaku
Përkujton pranverat tuaja të gjakosura
Në rrugëtimin e gjatë
As dy pika loti
Gjaku
Atdhe
Për ty
Derdhet lumë
të jesh i lirë nga prangat e robërisë
as dy pika loti në rrugëtimin e gjatë
vetëm Lulëkuqe të gjakut
shumë dashuri atdhe me emrin tënd në buzë
Janë përjetësuar në altarin e shenjtë
Prishtinë, mars 1979
ZEMËR NË GUACË
Atë zemër të vogël
Që e ke mbyllur në guacë
Ruaje nga acari
I kësaj stine shkatërrimtare
Të është ngrirë bukuria
Në atë gëzhojë të guacës
Dhe ajo lule vashërie
Ka filluar të vyshket
Mos lejo veten
Të tretesh në kob të zi
Liroje zemrën
Dhe falma mua
Ta ndezim zjarrin e dashurisë
Prishtinë,dhjetor 1993
GJAKU NUK NGRINË
atdheun e ka zënë acar i sertë
Ata kërkojnë të japim çka nuk jepet
të heqim dorë nga lashtësia
T’i mbyllim dëshirat në guacë
Ashtu si i mbyllin fëmijët tanë nëpër biruca
nuk do t’i falim
Atdheun
E ka përfshirë acar i sertë
por gjaku nuk ngrihet
ditët ikin në arkivole
Deri në lirinë tënde atdhe
Prishtinë janar 1983
NGA SHPEJTON KOHA
Shpejt po rrjedhin vitet
Dhe këto dite dëshpërimi
Ne këtë kohe të pakohë
si të ishte pjellë mallkimi
nga shpejton kështu ka kohë Koha
e ne nuk jetojmë pa kërcënim tytash
pa erën e gazit lotsjellës
pa vdekje
si zogj pa krahë
duke kërkuar në mjegull
udhën
Prishtinë, dhjetor 1983
SI
Si Mund t’i shmangem
Në këtë stinë akulli
Luftës me unin tim
si ta përballi
Këtë zymtësi që sjell hija e rëndë
Plumb…
A mund të veprojmë
pa gjymtyrë
Nëna hesht
Si të përballojmë
Këtë skëterrë
Që është vërsulur
Të na i shkulë degë e rrënjë
Etnia ime jetime
e Nëna ende hesht, hesht, hesht…
e Çdo gjë bëhet më e rëndë
Prishtinë, maj 1989
ZGJOHEM
Ëndrrat shoshit
Në rrjetin e gërshetave të tu
Sa herë mëkatënova
Sa herë u gjunjëzova
Para rrëfenjtoreve
Diçka
Ngacmon
Tiktakun e zemrës
Dhe telin e shpirtit
Jam në aferë
Ndarjeje
Ti sonte mos fli
Po rri e më bë shoqëri
Nesër do të jemi krejt të huaj
Koha jonë kaloi.
E FTOHTË
Askush s’mund të më ngroh
Këtë natë të zymtë
e dashur
S’ më ndihmojnë
As puthjet e tua të zjarrta
Ngase shpirti do të jetë i lirë
zot i vetvetes
Prishtinë, mars 1991
NË NDËRRIM MOTESH
Zbraz pikat e fundit
Të verës në gotë
Në këtë ndërrim motesh
Gëzimi im ku u trete
Pse u mbyte në këto pika verë të kuqe
E rëndë është kjo kohë
E tmerrshme është kjo natë
Nën “petkun festiv”
Në këtë natë
Akrepat e orës
Marshojnë krenarë
Në përjetësim të kohës
Në këtë natë Kush do të kuptojë
Ngjyrën e brengave të mia
dhembjen që sjell
Ngjyra e syve të saj
zot sa ëndërrimtarë jemi
SI DY ZJARRE TE FIKURA
Të kërkova sonte
U përmallova për ty
Mu bë se për ty qava
Ngase për ty qajnë edhe lulet
Për ty qan edhe shishja
e mbetur e zbrazët
Gëzimi për ty
Mbeti pemë
që nuk lulëzoi kurrë
një dashuri që Nuk do të mbajë fryte
As në këtë ndërrim motesh
Ne mbetëm si zjarre të shuara
S’e di Sa shekuj jetuam
NJËZET E KATËR
Akrepat takohen
Në komunikim të kalimit të kohës
Në njëzet e katër
Kalon edhe një ditë
Në shikim të lëvizjes së akrepave
Qetësi
Vetëm tiktaku i sekondave
shqetëson Lapsin që mban këtë
Kronikë të shurdhësisë
Drejt njëzetë e katërshit
Akrepat marshojnë
Drejt përjetësisë së shekujve
Duke sjellë edhe një ditë të re
Gjumi është tretur
Ne përcjellje të lëvizjes së akrepave
Dhe të tiktakut të tyre
PA GJUMË
gjumi ka tretur
vetmia shkakton dhembje
kurse vyshkem në mall
dera e kyçur
vetëm Lapsi këtë natë është i shenjtë
Shënon historinë mbi letër
Shkruan gjakun dhe ëndrrat
Për një Kosovë më të lumtur
Një Kosovë më të bukur
Për një Kosovë të lirë
Për një Kosovë në Evropë
Prishtinë, prill 1989

Comments

Popular posts from this blog

Libra të rinj - Shkarkim falas

Ese për Vitin e Ri

Poezi të zgjedhura nga GJERGJ FISHTA (23 tetor 1870 - 30 dhjetor 1940)