CIKËL POETIK NGA MENTOR THAQI


CIKËL POETIK NGA MENTOR THAQ

Pergatiti Haxhi Muhaxheri
www.sofrapoetike.blogspot.com


Mentor Thaqi


LABES SIME!
Këmbëzbathur, bregut t´detit,
Shtatëhedhura lozonjare,
dridhet Joni prej sikletit,
don t´përgëdhelë me valë tinzare!
Jo, nuk ka faj Joni shkretë,
vapë e verës, përcëllon,
kur t´sheh gjoksin, ah medet,
nga meraku, ujin e vlon!
Këmbëgjatë moj, si sorkadhe,
lëkurëhollë si mazë e qepës,
ah medet, bela e madhe,
si ti gjejë unë derman vetes?!
Buza jote si qershitë,
kur më piqen në Gjirokastër,
dhëmbtë e bardhë, natën bëjnë dritë,
si ingji, bilur të pastër!
Në Sarandë, në Orikum,
t´kam zënë pritë, vendit nuk luaj,
si Hyjneshë moj në Butrothum,
qesh një herë, sa t´duash t´paguaj!
N´Kala t´Borshit o në Fterrë,
t´lë takim, aty më ke,
o më vrit moj, o më merr,
n´gjirin tënd një natë të fle!
Shkrumb u dogja prej sevdasë,
Labja ime, shpirtë o xhan,
jo as Flladi i Llogarasë,
s´më flladitë, ti m´bën derman!
Jo qebesa, as Syri i Kaltër,
Syrit tënd s´i del përballë,
t´puthë një herë moj, marrsha malet,
seç më shkoi koka vërdallë!!!
15.04.2011
AI VET!
(Dëshmorit të Kombit – Tahir Sinani)
Përtej Çafë Prushit,
tej-përtej Korabit,
në Konçull
a në Kallavaja t´Junikut,
i Madh në Hapa,
fjala zjarr,
shkreptëtimë plumbi,
AI vet, i Madhi
e hija pas tij
Tahir Sinan Shqipnia!
Po cili s´ía dëgjoi fjalën
e kush s´i dha brkimin,
Malsorit Kreshnik?!
Ah, Shqipnia ime
në ballë prej veri,
si flakë vetëtime,
nxjerrë dy fjalë nderi:
- E rrita për Tokën,
për Tokën e të parëve,
po, ai më nderoi Votrën,
Ai vet, Legjenda Shqiptare!
03.05.2011 (19,15 h)
VËLLAUT TIM LUFTËTAR
Rrugët, itinerar përditshmërie,
ti Ushtar i Lirisë
dhe helm ushqim-shpirti,
në emër të sedrës krenare!
Në fjalëkryqin tënd,
e panjohura enigmë:
Çështë Liria?!
Përgjegja e shkurtër të del,
zhgënjimi yt sot,
shpresojmë, jo dhe nesër!
Të dashurit të ranë,
cytësit dhe nxitësit
i sheh vetëm në TV
e strofullat-pallatet, çdo ditë,
me mure e kangjela
për qetësinë e tyre në relaks,
larg teje e lypsave!
E ti, cili je?!
Ai që zjarrin nga goja nxirrte,
para se ti villte pushka,
e që për emrin e Lirisë,
as dy fjalë s´i bëje
e drejt në gjoks shkelësit!
Sot, kokëulur, i zhgënjyer,
me shpirtë të gërryer, jo i thyer,
pëllëmbët, akoma të forta
qoftë edhe për një fytrrokje,
se Liria në zhgënjim
(s)guxon të kthehet!
Po, mate mirë veten,
për edhe një hap,
në shpëtim sedre,
kthim Identiteti!
25.03.2011
MOLLAT E RAMËSEFËVE
Në fund të bahçes sonë,
bahçja e Ramësefëve,
Nune, vet mezhda në mes,
hije më hije
ndejat bekoi!
Molla Gjyle nga Nëna Gjylë,
pshtjellakun plot
nga dorëlirësia,
se “gjymerte e madhe është”,
thoshte Nëna ime.
Eh, syri i uritur
në shpoti përtej tarabave shelgjeje,
Kopshti i Kaçorrëve
pikësynim i fshehtë,
për një trangull
të “hajnisë” fëmijërore,
e që pas shamate
rrypi nga dorë e nënës,
vija-rrugë të skuqura
n´prapanicë na linte, qebesa!
Ev, Dynja e rrejshme!
Plakat në mes bahçeve,
me nga tri orë bisedash
pas përshëndetjeve në largim
për tematikat Shkup e Shkodër,
pa qenë kurr në to,
se p´veç Lamës së Grave në Pejë,
sheher tjetër rrallë panë!
Ah, i Madhi Zot,
të falem për mallin e pashuar,
dy pika loti, shpirtit shpëtim!
Po po, malli në ëndërr,
e ëndërra në mallëngjim,
një rrotacion dhëmbshurie
për kohën që në teh pret
e nuk na pret
në ikje pa ne!
Eh, Lluka ime
me atë fëmijëri të humbur,
diku pas 7 Palë skamjesh,
që me mallë dynjaje
shpirti s´e ndrron,
se skamja p´veç trishtimit
ka dhe bukurinë e vobeksisë
që vulë jetës i japë!
Fundja, “shyhreti i Jabllanit”, thoshte Jevgu.
“Koliba jeme, por… jeme, shlirë!”.
25.04.2011
VOJSA E POETIT
(përgjigje poetike poetit – s. rr.)
Poet,
mos dil në atë koder,
të lutem,
po nuk ia more njëherë
majekrahçe,
po nuk i kërkove
falje e ndjesë
Plepit të tharë
nga malli për njerëzit,
e ai me shushurimë heshtjeje
ndoshta, do na falë mëkatet,
se qebesa
as Dora e as Ora
nuk i dhanë kujdesin!
Eh,
njeriu i penës,
sa ke Vojsa e sa ke Çepuri,
Unit e Muzës
respekt borxhi
nga ai që din e mundet
se tevona
Jeta grumbullon
Koren e vet të Bereqetit
e Tymirëmbetç
veç Përjetësisë i thuhet!
Gjallë sa të jemi,
gjallëri, vetes i falim
me dorën dhe mendjen tonë!
Nderim vetes që të ta mbajnë ison
brezat
shpatieve mbi lugina!
23.04.2011
FATI
Nuk i dihet fatit,
ësht një fjalë e vjeter,
e kem nisur mirë
dhe mbaron shumë keq,
dhe mua të ngratit
më doli diq tjetër,
jeta pa dëshirë
na ndau veç e veç.
Tash, jemi të vuajtur,
jemi të përhitur,
ishim kapriqioz,
plot inatë ndaj vetes,
me ndjenja kem luajtur,
ah, se paskem ditur,
si lojë në bixhoz
ësht dhe fati i jetës.
S´pari duhet pri,
ai pastaj të ndjekë,
të jesh stoik
ndaj tallaseve t´kohës,
ngritesh përsëri,
barren e tepërt hjekë,
shpesh tragjikomik
në vallen e botës.
01.06.2006
URIMLUTJE E DREJTË
Na udhëzo o Zot,
n´Rrugën tënde t´drejtë,
siç na ke udhëzuar,
shekujve me radhë,
kemi Pashkët sot,
k´të Ringjallje t´shenjtë,
Kombi im, Gëzuar,
në Paqë k´të Ditë t´bardhë!
Kemi Festë YnëZot,
jemi të gëzuar,
kemi hapur zemrat,
kemi shtruar sofrat,
t´lutem, na e falë sot,
Buken e Bekuar,
ti fisnikërojmë ndjenjat,
ti rigjallërojmë Votrat!
Na beko o Zot,
jemi t´gjithë bijtë tu,
t´krishterë, muslimanë,
budistë e hindu,
dhe të lutem sot,
n´çdo vend e çdo ku,
Ty që Boten mbanë,
t´përulem nga këtu!
Jo, me vëllaun tim,
s´kam fare dallim,
ai të beson Ty
njësoj sikur unë,
mund të kem ndryshim,
veç n´interpretim,
t´bëj be n´kta dy sy,
është gjë e bukur shumë!
Me Bekimin tënd o Zot,
unë do bëj Urimin,
për motra e vëllëzër,
të mi të Krishterë,
jam si ata unë sot,
njësoj ndjej gëzimin,
i dua me zemër
dhe sot si gjithëherë!
Dhe, më ndje o Zot,
po ta thëm me shpirtë,
pasha Nënën Terezë
dhe katër Librat e Shenjtë,
sa jam i Krishterë sot,
aq dhe musliman i mirë,
se zemrën, mbanë ndezë,
Rruga Jote e Drejtë!
Ju uroj nga zemra,
ju uroj nga shpirti:
Urime dhe Gëzuar,
për gjithëjetë e mot,
mos iu ndaltë kurr kënga,
mirëqënia e gëzimi,
qofshi të Bekuar,
nga i Madhi Zot!!!
19.04.2011
ULQINI
Në një mbrëmje të ngrohtë Gushti,
rreth e rreth Kalasë i rashë,
nuk ka n´Botë si (Ulqini) Dulcinumi,
vetmevete t´madhe thashë.
Kulla e Balshajve mbi atë koder,
qindra vjet rrin karshi,
i bën hije Plazhit t´vogël,
ballë-përballë me qesëndi.
Valdanozi si n´përrallë
me nëmijë trupa ulliri,
në breg t´Detit zbret shkallë-shkallë,
zalli tijë në botë më i miri.
Prej Gryk´s t´Bunës, në Tivar,
Anamal, Shas e Shestan,
vend më t´bukur për beqarë,
në tërë botën gjetur s´kam.
29.11.2005
MËSUESIT MESHTAR
(mbi t´gjitha, Shqiptar)
- At Shtjefën Gjeçovit -
Imzot,
Madhështinë Njerëzore,
pash, kut as hapa,
të masin nuk munden.
Bëmave, sfidat e pengesat,
pritën s´ua zënë dot,
e pusitë e pabesa
në bumerang iu kthehen.
Ka diçka njerëzore
dhe mbinjerëzore,
gjykimit, rrugë i japë!
Po, a ka tingëllimë më të këndshme
se cicërima shqipe?!
Shqip mes vete,
shqip, zë jete,
shqip në kishë, në shkollë,
me njeriun si me Zotin,
meshë, kuvend, rregull, rend,
gjuha jote, gjuhë e Kombit!
Bud, Bogdan, Tahir Bej, Tarabolluz, …
At, një Rrugë, një Shkollë, Mësues,
o në Stubëll, o në Zym,
gjuhë për lutje, për shenjtërim,
si me shkrim e me këndim,
për pesë vaktet, gjuhë për meshë,
mbanë gjallë zemrat, Shpirtin peshë!
Po, pusia, ah, t´pa besët,
prapa shpine na qëllojnë,
as errësira, as mëngjeset,
nuk ta ndalën atë Mision!
As aty e as atje,
as këtu ashtu si dje,
Njeri i Zotit, Burrë i Kombit,
Djal i Lokes, Mësues i Popullit,
Martir Shkolle, Dëshmor Lirie,
n´sakrificë për dritë e dije,
n´Rrugë sublime, Shkolla ime,
n´Dardaninë e plagosur,
plaga ime, plaga jote,
n´teh ndërgjegjeje të k´saj Bote.
Në therror o Shenjtor,
fyt për fyt me terror,
ishim n´hall e ishim n´zor,
se erdh dreqi Revizor!
Rënia jote n´Fushë të Nderit,
pritave t´pista në pusi.
- Po kush vret Njeriun e Klerit?!
Ai gjak prishur e derëzi!
N´sakrificë, ashtu si Krishti,
në shërbim të Dritës s´Diellit,
pabesinë, shkjaut ia grishi,
At Gjeçov, Rrugës drejt Qiellit!!!

Comments

Popular posts from this blog

Libra të rinj - Shkarkim falas

Ese për Vitin e Ri

Poezi të zgjedhura nga GJERGJ FISHTA (23 tetor 1870 - 30 dhjetor 1940)